سرمقاله

محمد عسلی

تبلیغات انتخاباتی ریاست جمهوری و قضاوت عمومی

معمولاً تاکنون حرف و حدیث­ها و وعده وعیدهای نامزدهای انتخاباتی بیشتر برای کسب آراء و جلب نظر مخاطبان و شنوندگان بوده است و کمتر به این مهم پرداخته می­شود که با توجه به امکانات و درآمدها و توانمندی­های نیروی انسانی و موقعیت­ جغرافیایی چه می­توان کرد؟ به همین دلیل (هزار وعده خوبان یکی وفا نکند)

در انتخابات اخیر آمریکا، ترامپ پس از نشستن بر کرسی ریاست جمهوری و اخذ ابلاغ آن مجبور شد بسیاری از سخنانش که وعده­هایی غیرعملی در آن بود را پس بگیرد و اصلاح کند.

گاه بعضی از شعارها و وعده­ها شکل عوام­فریبی به خود می­گیرند. هر چند با خواست و ذائقه­ی مردم نسبت مستقیم دارند. کسی که می­خواست پول نفت را بر سر سفره مردم بگذارد قدرت خرید مردم و میزان پولی را که برای پرداخت بهای برق، گاز و سایر نیازمندی­های عمومی می­پرداختند به شدت افزایش داد؛ مثل این که نان را از سفره برداری و یک آبنبات خوش­طعم و کم­مقدار به دست مردم بدهی.

آنچه می­باید در تبلیغات انتخاباتی مطمح نظر نامزدها باشد اطلاعات و آگاهی­های مبتنی بر آمار از وضعیت و توان فعلی کشور است. با احتساب وقایع و رویدادهای خوشایند و یا ناخوشایند متأسفانه بعضی صحبت­های انتخاباتی به انشاء و وصف­العیش می­ماند.

کشوری که توانسته ۸ سال جنگ تحمیلی خانمانسوز را تحمل کند و سرمایه­های ملی و ذخایر ارزی و بخش عمده­ای از نیروهای جوان خود را در راه دفاعی مقدس هزینه کند برای جبران مافات باید نخست به امنیت و ثبات هر آنچه حفظ کرده است بیاندیشد. (ادامه…)