سرمقاله
اسماعیل عسلی
کجاست بام بلندی
از زمانی که زنگ تلفن همراه جای بانگ سحرگاهی خروس را گرفت، صبح به هزار تکه تقسیم شد و هر کسی زمانی را برای چشم گشودن به روی روشنایی انتخاب کرد و به حافظه ی تلفن همراهش سپرد، نان گرم خشخاشی هم جای خود را به نان فریز شده ای داد که پس از تحمل گرمای دستگاه تستر قابل بلعیدن شد. به جای گشت و گذار صبحگاهی در طبیعت، کسانی که دستشان به دهنشان می رسید سوار تردمیل شدند و با این تصور که زمین زیر پایشان حرکت می کند به ناچار قدم از قدم برداشتند تا کله پا نشوند. خانم های خانه دار هم به جای قالیبافی، خیاطی و دل سپردن به هنرهای دستی وارد فضای مجازی شدند و لباس ها و ظرف ها را به ماشین سپردند و برای جبران کم تحرکی و چاقی به آب درمانی و بدنسازی در باشگاه ها و رژیم های غذایی عجیب و غریب روی آوردند! سر زدن به این کانال و آن شبکه جای احوالپرسی و سرکشی به اقوام و آشنایان را گرفت و اشتهای زایدالوصف خانم ها برای خرید و بازارگردی قدرت خرید همسران را کاهش داد و آنها را به اضافه کاری و چند پیشگی کشانید و بچه های آپارتمانی را از دیدار پدر و همنشینی با مادر در اوقات بیداری محروم ساخت و گرمی نگاه پدر و محبت مادر را از آنها گرفت. تا زمینه ساز بحران عاطفی، جدل های لفظی، گمانه زنی های کینه توزانه و جدایی های نافرجام باشد. (ادامه…)