یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
مسیر موفقیت
اگر تحلیل‌های جسته گریخته‌ای که جریان‌های سیاسی در بحث فسادها و انحرافات اقتصادی پیرامون عملکرد یکدیگر می‌نویسند را کنار هم بگذاریم و بخواهیم با توجه به این واقعیت‌های تلخ اقتصادی پیرامون مدیریت کشور و نظارت مجلس بر آن اظهار نظر کنیم، چه حرفی برای گفتن داریم؟ طبیعی است که بپرسیم پس این نمایندگان چه می‌کردند و نطق‌های پیش از دستور چه سهمی در افشاگری‌های اقتصادی داشته است؟
مگر در این مدت مجلس مطّلع و ناظر نبوده، اگر بوده، در برابر این همه ناروایی چه واکنشی داشته و اگر نبوده چگونه می‌تواند مدافع منزلت و جایگاه قانونی خود باشد.
ما از یک سو می‌گوییم نباید جامعه را سیاست زده کرد و برخی مباحث را به محافل عمومی تسری داد و اطلاعات ناپخته‌ای را نقل مجالس کرد و بازتاب داد که عقبه‌ی موهومی دارد و افق‌های ترسیم شده برای آن نیز در بوته‌ی ابهام است، از سویی دیگر کسانی که وکیل مردم شده‌اند تا به نمایندگی از آنها با نابسامانی‌ها و سوء مدیریت‌ها مقابله کنند، بعضاً مانند افراد غیرمطلع رفتار می‌کنند!
صرف نظر از داوری‌های جناحی که همواره با بزرگنمایی و کم‌نگری همراه است باید اعتراف کنیم که مجلس شورای اسلامی هنوز نتوانسته بروز و ظهوری فراخور جایگاه قانونی خود داشته باشد به گونه‌ای که مردم احساس کنند مجلس در رأس امور است. (ادامه…)