سرمقاله
اسماعیل عسلی
پیروز انتخابات
اگر از اشخاص گوناگون بپرسید پیروز انتخابات ریاست جمهوری که ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ برگزار می شود چه کسی خواهد بود پاسخ ها یکسان نیست و طبیعتاً برخی پاسخ ها واقع بینانه، برخی پاسخ ها جانبدارانه و برخی پاسخ ها بدبینانه خواهد بود. اما یک پاسخ دقیق وجود دارد و آن این است که بگوییم پیروز انتخابات روز ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ کسی خواهد بود که چند ده سال بعد که آب ها از آسیاب افتاد و بسیاری از نامزدها و نسلی که هم اکنون حق رای دادن دارند هم از صفحه روزگار محو شدند، نسل های آینده که بی گمان با هیچکس مخصوصاً رفتگان رودربایستی ندارند متفق القول باشند که رئیس جمهوری منتخب مردم در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ انسان شایسته و لایقی بود و در خدمت منافع ملی و به دنبال رفاه و آرامش و رشد و توسعه کشور بود نه به دنبال اهداف جناحی و هیزم انداختن در تنور اختلافات مذهبی و قومی و خط کشی بین مردم و نگاه تبعیض آمیز بین اقوام و ادیان و مذاهب گوناگون؛ چنین شخصی بدون تردید پیروز واقعی انتخابات است. آخوربینی با آخربینی زمین تا آسمان تفاوت دارد. لذا نباید روی مناسبات قراردادی حساب باز کرد. در حال حاضر ماست هیچ کس ترش نیست و همه از خودشان تعریف می کنند اما باید دید قضاوت نسل آینده در باره اکنونیان چه خواهد بود. امروز ما با نیشخند و عصبانیت از شاهان قاجار یاد می کنیم به خاطر فرصت هایی که از دست دادند، به خاطر حماقت ها و شهوترانی ها، تعصبات بی ارزش و متحجرانه، نگاه طبقاتی به مردم و میدان دادن به امثال کریم شیره ای ها و ملیجک ها، باج خواهی و زورگویی و تبدیل فرصت های طلایی به تهدید؛ اما در زمان قاجار که کسی جرأت اظهار نظر نداشت و صدایش به جایی نمی رسید. سیستم ها، تمدن ها، شخصیت ها و فرصت ها و تهدیدها و… می آیند و می روند و این سنت دیرینه ی الهی است که در قرآن نیز به آن اشاره شده است اما آنها که می مانند به نسبت میراث ارزشمندی که از گذشتگان به آنها رسیده، شاکر و سپاسگزار خواهند بود و لعنت و نفرین نثار کسانی خواهند کرد که منابع و ثروت ها را به هدر داده اند. (ادامه…)