سرمقاله
محمد عسلی
ناراضی تراشان در سایه
«جناب استاندار بخوانند»
می¬گویند: هزار فکر در دل مهمان است که یکی در دل صاحبخانه نیست. این ضرب¬المثل حکایت عملکرد خدمات¬رسانان مهمانی است که بر صاحبخانه تحمیل می¬شوند و وقتی به آنها می¬گویند بروید کلاه بیاورید سر می¬آورند.
اگر در نحوه دریافت هزینه قبوض آب، برق، گاز و فاضلاب دقت کنیم علاوه بر محاسبات میزان آب بهای مصرفی، ارقامی از این قبیل نیز در آنها ملاحظه می¬کنیم که معلوم نیست قانونی¬اند و از مصوبات دولت یا مجلس¬اند یا شرکت¬های مجری خود اضافه کرده¬اند مانند: عوارض، مالیات بر ارزش افزوده، بیمه واحدهای مسکونی، هزینه اوج بار، ابونمان، کارمزد دفع فاضلاب و امثالهم.
سؤال: مگر یک منزل مسکونی چند بار باید عوارض بدهد؟ یک عوارض شهرداری همه ساله دریافت می¬کند، هر یک از شرکت¬های خدمات¬رسان، برق، گاز، فاضلاب، مخابرات هم در صورتحساب¬های خود علاوه بر عوارض رقمی بابت مالیات بر ارزش افزوده اضافه می¬کند که جدای از مالیات و عوارض است.
متأسفانه اخیراً که وصول مطالبات این شرکت¬ها به بخش خصوصی واگذار شده بخش خصوصی وقتی یکی دو نوبت بدهی مشترکین عقب می¬افتد گاه کنتور برق را از جا کنده و با خود می¬برند؛ گاه بدون اطلاع مشترک سرزده برق یا گاز را قطع می¬کنند و تا مشترک متوجه شود اگر در خانه نباشد خوراکی¬های داخل فریزر و یخچالش فاسد شده¬اند؛ شرکت آب و فاضلاب برای وصول ارقام نجومی محاسباتی که هیچ نظارتی بر آن نیست آب مشترکین را قطع می¬کند و کنتور را با خود می¬برد.
این نوع از برخوردهای خشن عقده ایجاد می¬کند و فشار روحی بر مشترکین را افزایش می¬دهد.
آیا بهتر نیست این قبیل شرکت¬ها ضمن اطلاع¬رسانی عمومی در رسانه¬ها مردم را از نحوه و چرایی محاسبات آگاه نمایند و یا اینکه به مردم بگویند وقتی ولتاژ برق به هر دلیل از حد استاندارد بالا می¬رود و مشترکین را متحمل خسارت می¬نماید در برابر این قبیل حوادث ضرر و زیان¬ها را جبران می¬کنند؟ (ادامه…)