پیام ملت در راهپیمایی
روز قدس
در بند ج ردیف و اصل ۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است : نفی هر گونه ستمگری و ستم کشی و سلطه گری و سلطه پذیری، قسط و عدل و استقلال سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و همبستگی ملی که جمهوری اسلامی بر پایه آن تامین شده است.
اعلام نظر مردم در راهپیمایی ها، انتخابات، رفراندوم روح ملی را برای نفی هر گونه ستمگری و ستم کشی و سلطه پذیری به نمایش می گذارد.
مخالفت با رژیم صهیونیستی به عنوان متجاوز و وطن مردم مسلمان فلسطین در واقع اعلام نفی ستمگری است. زیرا ستمی که در طول بیش از نیم قرن به مردم فلسطین رفته است را با هیچ معیار عدالت خواهانه ای نمی توان توجیه کرد حتی اگر  یهودیان بخواهند حکومتی تشکیل دهند که خواسته  ی آنان از نیل تا فرات باشد بر اساس  یک ترجیع بند تاریخی، چرا که اگر پذیرفته شود که چند هزار سال پیش آن سرزمین میعادگاه  یهودیان بوده خیلی از ملت ها می توانند استدلال کنند که تمامی خاک آمریکا از آن سرخپوستان بوده و  یا ایران سرزمین های بسیاری که اینک جزء خاک آن نیست را تحت امپراتوری خود
داشته است.
آوارگی، بی پناهی، زخم خوردگی جنگ جهانی دوم و بسیار مصیبت های دیگر هم نمی تواند ملاکی باشد برای تصرف کشور فلسطین و تشکیل حکومتی صهیونیستی که حاضر نیست حتی مسلمانان را در قسمتی از خاک خودشان تحمل نماید.
در بند ۱۶ اصل ۳ قانون اساسی نیز آمده است : تنظیم سیاست خارجی کشور بر اساس معیارهای اسلام، تعهد برادارانه نسبت به همه  ی مسلمانان و حمایت بی دریغ از مستضعفان جهان.
امروز کدام ملت از ملت فلسطین مستضعف تر است؟
و اما بعد (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
راه قدس
شرایط فعلی ساکنان فلسطین زاییده ی مسایل درهم پیچیده ای است که طی چند صد سال منازعات تاریخی فراهم آمده است. به گواهی تاریخ تا پیش از شکل گیری کشور اسرائیل، اروپایی ها هرگز نتوانستند همزیستی مسالمت آمیزی با یهودیان داشته باشند به گونه ای که علیرغم برخی مشترکات دینی که با این قوم داشتند، سلوک مسلمانان با اقلیت یهود به مراتب بهتر از رفتار مسیحیان با آنها بوده است. اصولاً یهودی ها چه قبل از بر پایی پادشاهی داوود و سلیمان و چه پس از فروپاشی آن، تاریخی آمیخته به سرگردانی داشته اند که با حال و هوای کوچ نشینی و دامپروری که فرزندان یعقوب یا همان بنی اسرائیل بدان مشغول بودند پیوند داشته است. ضمن این که خودداری مسیحیان و مسلمانان از واگذاری برخی مشاغل به یهودیان آنها را به کارهایی متمایل کرد که تدریجاً در آن به تبحر رسیدند و اغلب به سراغ پیشه هایی رفتند که سرگردانی و جابجایی به آن لطمه وارد نمی آورد. مشاغلی نظیر طبابت، حسابرسی، خرید و فروش کالاهای دست دوم، تجارت طلا و جواهر و همچنین بهره گیری از قدرت پول در شرایط خاص.
آنها تا پیش از شکل گیری کشور اسرائیل به دلیل عدم اطمینان از ثبات محل سکونت بیشتر ترجیح می دادند اموال منقول در اختیار داشته باشند و داشتن زمین و کشور برای آنها آرزویی بوده که به سادگی تحقق نمی یافته است. میل به ماجراجویی این قوم نیز بی ارتباط با موضوع بی سرزمینی و عدم تعلق خاطر به زاد و بومی خاص نبوده است هر چند این مسأله در مورد یهودیان ساکن در همه ی کشورها از جمله ایران صادق نیست. ضمن این که یهودیان تا پیش از شکل گیری اسرائیل به دلیل عدم تعلق خاطر به سرزمینی خاص به دلیل کم نگری هایی که نسبت به آنها صورت می گرفت همواره با محافظه کاری شدید، آماده ی تغییر موقعیت در صورت بروز بحران بوده اند. رفتارهایی از این دست در چند مقطع تاریخی به واکنش های خشونت بار انجامیده که تحت تعقیب قرار گرفتن یهودی ها در جنگ جهانی اول و خصوصاً دوم و ناگزیری آنها به مهاجرت و ناسازگاری با اعراب از نمونه های بارز آن به شمار می آید. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
کلوخ انداز را پاداش سنگ است
انعکاس خبر شلیک موشک¬های میان¬برد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مقر فرماندهان داعش در دیرالزور سوریه در شبکه¬های رسانه¬ای جهان آنچنان غافلگیرکننده بود که حدس هر نوع حمله¬ای جز این برای تحلیلگران مسایل نظامی و سیاسی منطقه می¬رفت. از این رو علیرغم حدس و گمان¬های ناشی از تبعات اقدام نظامی ایران که سرفصل اخبار و تیتر رسانه¬ها شد همه در تحلیل¬های خود یک وجه مشترک داشتند و آن اینکه صبر مسئولان کشور ایران سر آمد و پس از ۳۰ سال که از پایان جنگ تحمیلی ایران و عراق می¬گذرد ایران به سرکردگان گروه تروریستی داعش، حامیان آنها و کشورهای حامی تروریست¬ها از جمله آمریکا و عربستان بدینوسیله پیام فرستاد که با دم شیر بازی نکنند.
و به قول سعدی:
«نمی¬ترسی ای گرگ ناقص خرد
که روزی پلنگیت بر هم درد؟»
پیام شجاعانه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نه فقط درسی آنچنانی به داعش زخم خورده داد بلکه به دوستان و دشمنان منطقه هم تفهیم کرد که:
«چو با سفله گویی به لطف و خوشی
فزون گرددش کبر و گردن¬کشی
چو دست از همه حیلتی درگسست
حلال است بردن به شمشیر دست…»(۱)
و اما بعد:
همه می¬دانیم و به تجربه برایمان ثابت شده که جنگ تحمیلی ۸ ساله علیرغم خسارت¬های مالی و جانی بسیار و تبعات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آن که ملت صبور و قهرمان ایران هنوزاهنوز بهای آن را می¬پردازند، برایمان فواید و آثار مصونیت¬بخش بسیاری داشت.
از جمله اینکه باید خود را در برابر تهاجمات دشمن آماده کنیم. این آمادگی صرفاً تجهیز ارتش و سپاه و نیروهای انتظامی به پیشرفته¬ترین جنگ¬افزارهای جنگی نبود بلکه حفظ باورهای انقلابی و اسلامی است که فداییان میهن، انقلاب و اسلام را برانگیخت.
و اینکه درس مقاومت را باید از کلاس اول تا دانشگاه و از مسجد و حسینیه تا بازار و از کوچه و خیابان تا گلزار شهدا دنبال کنیم و روحیه مردم انقلابی ایران را قوت بخشیم تا اگر بار دیگر دشمن یا دشمنانی قصد تجاوز یا حرکات ایذایی نظامی به خاک وطن و یا امنیت فردی و جمعی ما داشته باشند بدانند که به قول فردوسی: (ادامه…)