سرمقاله
محمد عسلی
دشمنان ما را دست کم نگیرند
ما سالی را پشت سر می¬گذاریم که هم نعمت داشتیم و هم زحمت. باران¬های سیل¬آسا و به موقع نعمت بودند و سیل و زلزله و تحریم و کرونا زحمت. زحمت¬ها گاه آسیب زننده¬اند، گاه مصونیت بخشند و گاه هر دو را با هم دارند. ما از گدارهای سخت و سربالایی های مرتفع بارها عبور کرده¬ایم. با توشه و بی¬توشه. در ترسالی و خشکسالی با کم و زیاد. ما نسل برزخیم هم در آستانه جهنم بوده¬ایم و هم در آستانه بهشت تاریخ به ما مقاومت و دفاع را به خوبی آموخته و از دروغ و ریا بیزارمان کرده است.
سال ۹۸ را با تمامی سختی¬ها و غم¬ها و عزاداری¬هایش پشت سر گذاشتیم عزیزانی چون سردار دلها سپهبد شهید سلیمانی را از دست دادیم اما دوباره روح بالنده و قلب تپنده او را به دست آوردیم و بار دیگر با شهادت او به وحدت کم¬نظیر رسیدیم.
تحریم¬های سخت و جانفرسای اقتصادی و جوسازی¬ها و تهدیدهای نظامی را پشت سر گذاشتیم و به دشمنان آموختیم که کار ما تمام نشده و کماکان تیری به چشم آنانیم و استخوانی در گلویشان. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
وقت آنست که در خانه نشینی بیکار
عجب زمانه¬ای شده که در آغاز بهار و سال نو می¬باید خانه¬نشین شد تا بیمار نشویم. این هم یکی از وقایع بدیع است که بشر به آن گرفتار آمده تا قدر عافیت بداند هرچند به قول سعدی آن روزگاران: «بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوق/ نه کم از بلبل مستی تو بنال ای هُشیار…»
آری وقت گل آمده، اما بلبل مستی بر شاخسار نغمه¬سرایی نمی¬کند و اگر هشیاری کس را باید همان به که از خانه برون نیاید.
حال در این گیر و دار که جهان در آزمونی سخت دل مشغول مداوای بیماران کرونایی است و حرف اول رسانه¬های جهان پیشگیری از مبتلا شدن بسیار آدم¬های ریز و درشت است و هر کس به زعم خود گناه را به گردن دیگری می¬اندازد که اگر فلان و بهمان کشور این درد لاعلاج را از آزمایشگاه خود بیرون نداده بود، این همه خسارت¬های مالی و جانی و روحی و اقتصادی نصیب خلق نمی¬شد. راه چاره¬ای باید و علاج دردی! تا همه بدانیم که گاه و بی¬گاه در برابر یک ویروس میکروسکپی نحیف آدمیزاده چقدر ناتوان است. حتی اگر ترامپ باشد یا هر ابرقدرت دیگری. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
این نیز بگذرد!
آنان که تاریخ می‌خوانند و از گذشته‌های دور و نزدیک کشورشان آگاهند به خوبی می‌دانند که ملت ایران در طول هزاران سال چه مصائب و مشکلات سیاسی و اقتصادی و چه بیماری‌های جانکاه و پرتلفاتی را پشت سر گذاشته است اما هر زمستانی را بهاری بوده و هر بهاری را تابستانی با حال و هوای تماشایی و گل‌گشت‌های فراوان. این شرایط کرونایی هم با تمامی مصائب و خسارت‌های بی‌شمارش دیری نخواهد پایید و به تاریخ خواهد پیوست.
از این رهگذر آنچه نصیب ملت ایران می‌شود نتایج آزمون‌های سختی است که می‌باید با نمره قبولی به دست آورده و پشت سر بگذارد. به این معنی که مردم این مسأله مهم را درک کنند که مقابله با بیماری کرونا به یک عزم ملی نیاز دارد عزمی فراگیر بدون استثنا و همگانی چه در رعایت مسایل بهداشتی و چه در حمایت از خسارت‌دیدگانی که بیکاری تأمین معیشت آنها را به خطر انداخته است.
پس انجام وظیفه برای دولت و ملت اجتناب‌ناپذیر است. پیشگیری از بیمار شدن افراد بیشتر و درمان بیماران و مساعدت و حمایت از خیل بیکاران مردمی که برای اداره زندگی پس‌اندازی ندارند و به اصطلاح گنجشک‌روزی هستند و روزمزد. اگر یک احساس مسئولیت جمعی بیدار شود و این بیداری وارد مرحله عمل گردد می‌باید حداقل هر خانواده‌ای که به قولی دستش به دهنش می‌رسد دست خانواده دیگری را بگیرد و در یک زندگی ریاضتی خود را با دیگران شریک کند و یا دولت برای کسانی که به هر دلیل بیکار می‌شوند برای مدت معینی مقرری مصوب کند. در چنین شرایطی است که می‌توان امنیت جامعه را حفظ کرد و میزان جرایمی مانند سرقت، کلاهبرداری و تخلفات دیگر را کاهش داد. اگر دولت با یک حساب سرانگشتی هزینه شناسایی، تعقیب، دستگیری و محاکمه و مجازات مجرمین را محاسبه کند و آن را برای پیشگیری هزینه نماید به شدت از هزینه‌های قضایی و تأملات اجتماعی و فرهنگی کاسته می‌گردد. (ادامه…)