سرمقاله
اسماعیل عسلی
مردم باید دیده شوند
اگر بخواهیم حضور تاریخی مردم در پای صندوق های رأی را واقع بینانه تفسیر کنیم باید از کلی گویی و بهره گیری از شیوه ی تملک مال غیر دست برداریم و تعبیری وفق مراد اکثریت مردم از چنین حرکتی داشته باشیم‏‏‏.‏ پر واضح است که چنین حضوری تا سال ها به عنوان یک پشتوانه ی مردمی برای نظام مطرح خواهد بود و از این منظر باید به گرم کنندگان تنور انتخابات و همچنین مجریان و ناظران و از همه مهم‌ تر شرکت کنندگان تبریک گفت‏‏‏.‏ بدون اغراق باید اذعان داشت که ایران از این منظر می تواند برای کشورهای منطقه که ضریب دموکراسی ستیزی آنها به دلیل تعصبات قبیله ای و دیدگاه های سلفی و حکومت های نخ نما شده و مبتنی بر قدرت فردی بسیار بالاست الگو باشد و چه خوب است اگر چنین فضایی تداوم پیدا کند و مردم بتوانند از طریق انتخابات و نظرسنجی و گفتگو و بهره گیری از آزادی بیان و قلم حرف خود را به کرسی بنشانند تا کشور با هزینه ی کمتری اداره شود و باید به کسانی که تاکنون حاضر نشده اند در برابر خواسته های ملی انعطاف به خرج دهند کمک کرد تا مفهوم حضور مردم را به درستی درک کنند و با کلی گویی سعی در عبور از این همه حرف های گفتنی نداشته باشند‏‏‏.‏
رأی به تداوم فعالیت دولت تدبیر و امید با همه ی دلخوری هایی که مردم از وضعیت اقتصادی داشتند به این معنا بود که نمی خواهند شاهد بدتر شدن وضعیت کشور، دامن زدن به چالش های منطقه ای و جهانی و همچنین پرداخت هزینه های بالا برای نتایج کم ارزش باشند! (ادامه…)

سرمقاله

محمد عسلی

شکوه حضور سینه سرخ­ها

به هر بهار می­آیند حتی در خشکسالی­ها، دسته­جمعی می­نشینند بر سر شاخ و برگ کهن درخت وطن و آواز سر می­دهند به عادت سرود ملی ملتی که سینه­های سرخشان سپر گلوله­های دشمنی و نفاق است به سالیان.

به هر بهار می­آیند، این سینه سرخ­های عاشق و هراسی ندارند از کمانداران و صیادان که مدام نشانه رفته­اند روح ملّی را و می­خوانند سرود بهاری دیگر را، عشقی دیگر را و روزهای سرنوشت­ساز دیگری را که بهای استقلال بهای سنگینی است به قیمت جان و بهای آزادی بیان به بهای نان و بهای پاکدامنی بس گران­تر است که هم فراغت از نان را طلب می­کنند و هم گذشت از جان را…

و آمدند این جان­های هزار توی مقاومت تا بار دیگر سر دهند آوای زندگان را در دنیایی که از هر گوشه­اش سفیر گلوله پیام­آور وحشت است و زورآزمایی و فرار.

زورآزمایی دلارهای نفتی با فقر، زورآزمایی خمپاره­های در انفجار با سرهای چون گوی نوباوگان، زورآزمایی مادر بمب­ها با مادر کودکان بی آب و نان در کلبه­ای بی­آب و پر از هراس، زورآزمایی تزویر و فریب با سادگی و صداقت، زورآزمایی هوس با عشق همنفس…

آری آمدند و سرازیر شدند به حیاط مدرسه­ای که در آن درس دلدادگی را می­خواندند و روح بالندگی می­پروراندند…

آمدند به درون عبادتگاه­هایی که در  آنجا خداخوان شدند و از آنجا صدای وحی شنیدند و خود را به زیور عبادت آراستند… (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
پیام های حضور حداکثری
در چارچوب های متداول، انتخابات دارای چند مرحله است که معمولاً از ثبت نام شروع می شود و به اعلام نتایج ختم می گردد و آخرین توصیه به کاندیداها نیز این است که تابع قانون باشید و اعتراض خود را از مجاری قانونی دنبال کنید و سپس همه چیز تمام می شود. اما اگر درست دقت کنیم متوجه می شویم که دو مرحله دیگر را نیز باید در نظر گرفت. یکی مرحله ی پیش از ثبت نام که به مردم و نامزدها بازمی گردد و موضوع یادداشت ما نیست و یکی مرحله ی ۴ ساله ی پس از اعلام نتایج است که متأسفانه در جامعه ی ما به آن توجهی نمی شود. وقتی یک نامزد ریاست جمهوری وعده هایی می دهد و اکثریت مردم بر اساس همان وعده ها به او رای می دهند، تمامی مؤلفه های تأثیرگذار در اداره ی کشور باید به رئیس جمهور فرصت بدهند و امکاناتی را برای او فراهم کنند که به وعده هایش عمل کند. اگر هم یک نامزد ریاست جمهوری وعده ای غیر قابل اجرا داده که با چارچوب های تعریف شده برای اداره کشور همخوانی ندارد قبل از روز برگزاری انتخابات باید توسط نهادهای قانونی از طریق رسانه ی ملی و مطبوعات به صورت رسمی اعلام کنند که چه بخش هایی از وعده نامزدها با قانون و مقررات کشور مغایرت دارد. هدف که تنها کشانیدن مردم به پای صندوق های رأی نیست بلکه هدف این است که مردم بر خود حکومت کنند. (ادامه…)