سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
تا چه پیش آید
زمزمه‌ی راه‌اندازی مدارس غیرانتفاعی در فضای آموزش و پرورش زمانی طنین‌انداز شد که افسارگسیختگی روند زاد و ولدها به انباشت جمعیت دانش‌آموزی فراتر از ظرفیت کلاس‌ها منجر شده بود و بیم آن می‌رفت که افت تحصیلی رشته‌ها را پنبه کند و مدارس کلنگی و فرسوده حادثه‌ساز شود. در چنین شرایطی بود که عده‌ای دنبال نامی بامسما برای مدارسی می‌گشتند که بنا بود جانشین مدارس ملی که پیش از انقلاب فعال بودند شوند. پس از ماه‌ها چانه‌زنی نام اینگونه مدارس را غیرانتفاعی گذاشتند که دقیقاً یادآور بانک‌های قرض‌الحسنه بود. منظور از غیرانتفاعی هم این بود که گردانندگان اینگونه مدارس به دنبال سود و نفع نیستند و حتماً به یاری آموزش و پرورش شتافته‌اند تا باری از دوش این وزارتخانه‌ی عیالوار بردارند. اما همانگونه که نام بی‌مسمای بانک‌های قرض‌الحسنه نتوانست بر داد و ستدهای ربوی خط بطلان بکشد، مدارس غیرانتفاعی هم نتوانستند از سود و بهره چشم‌پوشی نمایند که البته بعدها این اسم بی‌مسما را اصلاح کردند و به مدارس غیردولتی تغییر دادند تا حداقل دروغ نگفته باشند. جای انکار ندارد که نقش مدارس غیرانتفاعی در سال‌های اولیه‌ی آغاز فعالیتشان از جهات مختلف چشمگیر بود چرا که اغلب گردانندگان اینگونه مدارس دست‌چین شده از میان پیشکسوتان آموزش و پرورش بودند و بیشتر مدارس غیرانتفاعی نیز اجاره‌ای بودند چرا که اگر بنا بود منتظر جانمایی و خرید زمین و احداث مدرسه و صدور انواع مجوز و پروانه می‌ماندند، چندین سال طول می‌کشید و جوابگوی سیل عظیم دانش‌آموزان نبود. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مقاومت اسلامی و اما و اگرها
در خانه و دبستان آیین دینداری به ما آموختند.
در دبیرستان گرفتار تضاد سنت و مدرنیته بودیم.
در دانشگاه فقط یک گم کرده داشتیم. تغییر در حاکمیت شاهنشاهی کی؟ چگونه و به وسیله چه کسانی امکانپذیر است.
آیین دینداری توأم با ترس از جهنم و خدا در دبستان کارساز بود اما در دبیرستان و دانشگاه خیر.
همیشه بین دو شخصیت یک تفاوت وجود داشت. شخصیت روحانی و معنوی و شخصیت آکادمیک و اداری.
حرمت دینی و تقدس‌پذیری مردم را به شخصیت‌های روحانی نزدیک می‌کرد و خواسته‌های مادی و اقتصادی ارتباط با سیستم اداری را اجتناب‌ناپذیر کرده بود.
وقتی انقلاب پیروز شد مفهوم مقاومت اسلامی و ملی به هم گره خورد و دو گروه از مردم برای راندن شاه پیشقدم شدند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
پیام رفتارها
اصطلاح پدافند غیرعامل معمولاً در پیوند با حوادث غیر مترقبه کاربرد پیدا می‌کند و به مدیریت ویژه و برنامه‌ریزی‌هایی اطلاق می‌شود که برای عبور از بحران کارکرد دارد. مهمترین عنصر در بحث پدافند غیرعامل هماهنگی سیستماتیک بین مؤلفه‌های اصلی و زیرمجموعه‌های مردمی است. پدافند غیرعامل در جوامعی که از لحاظ اجتماعی و فرهنگی به درجه‌ی بالایی از بلوغ و کمال رسیده و احساس هم‌سرنوشتی بسیار بالایی دارند، حتی در افت و خیزهای سیاسی و اقتصادی نیز کارکرد بالایی دارد. برای نمونه وقتی همزمان با اوج‌گیری جنگ تجاری بین آمریکا و چین، شرکت چند ملیتی هواوی با درآمد سالانه نزدیک به ۸۰ میلیارد دلار توسط آمریکا تحریم شد، مردم چین در اقدامی هماهنگ از خرید کالاهای آمریکایی که نمونه‌ی آنها توسط چین و سایر کشورها تولید می‌شد امتناع کردند. (ادامه…)