سرمقاله
محمد عسلی
سرخوردگان ارزورزی
بی‌ثباتی ارزش پول ملی در برابر ارز خارجی قبل از آنکه ناشی از افزایش نقدینگی و عدم تعادل بین عرضه و تقاضا باشد متأثر از جوسازی‌های سیاسی است.
زیرا اکثریت کسانی که ریال را به دلار تبدیل کرده‌اند به علت نیاز به ارز خارجی نیست بلکه ناشی از ترس از دست دادن سرمایه‌های ریالی است. ارزهای خریداری شده نه در حساب‌های بانکی سپرده‌گذاری می‌شوند و نه در خرید خارجی به کار می‌روند بلکه دلهره نگهداری آنها در خانه خود همواره مسأله‌ای است که دلمشغولی‌های فراوانی را به همراه دارد.
در این میان تنها کسانی سود برده و می‌برند که با دامن زدن به جوسازی‌های مسموم و تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی از کاه کوه می‌سازند و هر لحظه کاهش ارزش پول ملی را تبلیغ می‌کنند تا آنجا که بعضی مغازه‌ها و سوپرمارکت‌ها اجناس خود را یک شبه به چند برابر قیمت می‌فروشند و ظرف چند روز قفسه‌های خالی را به رخ می‌کشند. این تغییرات با یک حساب سرانگشتی میزان آسیب‌پذیری فرهنگی ما را تعیین می‌کنند.
و اما بعد:
دیروز تمامی شبکه‌های داخلی و خارجی و به ویژه کاربران فضاهای مجازی خبر از سقوط دلار دادند آن هم چه سقوطی که مشابه بهمن بر سر دارندگان دلار فرود آمد و بعضی از ناباوران را به کما برد و راهی آن دنیا کرد.
راستی چه شد که یک شبه ارزش دلار به نصف رسید و دلاری که می‌رفت تا به بیست هزار تومان برسد در صبح روز دوشنبه با عرضه ده هزار تومانی خریدار نداشت.
به قول خودمان: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
آشفتگی در رفتار طبقاتی
از جمله پیامدهای ناشی از گرانی‌ها و کاهش قدرت خرید، جابجایی لایه‌ها و طبقات اجتماعی از نظر برخورداری‌های مادی است به این معنا که اگر کارمندی به دلیل دریافت حقوق ثابت ماهیانه تا دیروز عضو طبقه‌ی متوسط قلمداد می‌شد امروز زیر خط فقر قرار گرفته و سبد هزینه‌هایش تغییر کرده است. اما نباید فراموش کرد که او هنوز هم از لحاظ فرهنگی در ردیف طبقه‌ی متوسط قرار دارد و کیست که از قدرت تأثیرگذاری طبقه‌ی متوسط از لحاظ فرهنگی بی‌خبر باشد. در طول تاریخ نیز این گونه بوده است که قرار داشتن در طبقه‌ی متوسط همواره سکوی پرش برای افراد بوده است زیرا این طبقه در میانه‌روی و پایبندی به اصول و اخلاق و ارزش‌ها سرآمد سایر طبقات است به طوری که اغلب نه در معرض آسیب‌های ناشی از فقر است و نه تحت تأثیر ثروت زیاد دچار افراط در مصرف و سوء رفتار می‌شود. هر چند ظرف چند دهه‌ی گذشته به دلیل زیر و بالا شدن‌های بسیار، برخی از ویژگی‌های اخلاق طبقاتی کمرنگ شده و از بین رفته است. برای نمونه اگر چه ممکن است کسی که یک شبه راه صد ساله رفته و ثروتی از طریق ورود به دایره‌ی قدرت و لابیگری به هم زده و مدرک تحصیلی سفارشی هم برای خود جور کرده خود را عضو طبقات خاص اجتماعی قلمداد کند اما وقتی می‌بینیم از لحاظ نحوه‌ی برخورد اجتماعی و ادبیات محاوره‌ای مثل یک داش مشتی کوچه‌گرد سخن می‌گوید و گاه تعابیری به کار می‌برد که هیچ سنخیتی با جایگاه طبقاتی‌اش ندارد متوجه می‌شویم که این همان آدم قبلی است با این تفاوت که نشانی محل سکونت، نوع وسیله‌ی نقلیه و رژیم غذایی‌اش تغییر کرده است. زیرا کسی که از پنجره‌ی خودرو آشغال به خیابان می‌ریزد هیچ تفاوتی با کسی که آب دهانش را در پیاده‌رو می‌ریزد ندارد. این که یک وزیر یا رئیس بانک و یا مدیر عالی رتبه که برخی از آنها هم اکنون دستگیر شده و یا در زندان هستند رفتاری مانند افراد راهزن داشته‌اند هیچ جای تعجبی ندارد زیرا این افراد در واقع بر اساس نوع تربیتی که داشته‌اند رفتار کرده‌اند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
خودزنی سیاسی و خودفراموشی مقاومتی!
یکی از ظرفا می‌گفت:
ما به خانواده‌ای می‌مانیم که از بیرون تهدید به توپ‌باران شده‌ایم و از درون بر علیه یکدیگر سنگ‌پرانی می‌کنیم.
در چنین حالی اندیشه مقابله با دشمنان بیرونی سخت می‌شود و فراموشی می‌آورد. دشمن با صدای بلند در بلندگوهای رسانه‌ای جهان فریاد می‌زند چنانتان می‌کوبم که بلند نشوید در حالی که روباه‌صفت لبخندی بر لب دارد و ادعای دوستی می‌کند. از یک طرف بر طبل تحریم و تهدید می‌کوبد و از طرفی ملت را خطاب قرار می‌دهد که این تهدیدها و تحریم‌ها برای ساقط کردن رژیم است. گویی رژیم از کشور دیگری آمده و بر ملت ایران تحمیل شده است!
به ملت سوریه، لیبی، افغانستان و عراق هم همین حرف‌ها را زدند که ما برای حمایت از شما بر علیه رژیمتان قیام کرده‌ایم و شما را به یاری می‌طلبیم، اما می‌بینیم که چه بر سر ملت‌های مسلمان آوردند و چه فقر، آوارگی و نظام‌گسیختگی را به آنان تحمیل کردند تا از چاله به چاه افتند و نتوانند حتی با فقر بسازند و در خانه خود بمانند.
و اما بعد: (ادامه…)