سرمقاله
محمد عسلی
کارآیی مجلس آینده و اما و اگرها
بررسی عملکرد مجلس شورای اسلامی در دوره‌های گذشته اگر توأم با مطالعات و آگاهی‌هایی باشد که فعل و ترک فعل نمایندگان در ارائه طرح‌ها و تصویب لایحه‌ها و نحوه برخورد و تعامل با موکلین را در بر گیرد، مردم را به این مهم آگاه می‌کند که چه کسانی با چه توانایی‌های علمی و تجربی و با چه اعتقادات و اخلاقیاتی قادرند در ایفای وظایف نمایندگی رضایت خدا و خلق را پشتوانه کارنامه خدمتی خود کنند.
هیأت نظارت شورای نگهبان هر چند بر اساس شرح وظایف، صلاحیت داوطلبان نمایندگی مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری را بررسی و تأیید می‌کند، اما تجربه نشان داده که صرف رعایت الزاماتی در تأیید یا رد داوطلبان نمی‌توان توانمندی‌های لازم برای نمایندگی را که شامل بررسی علمی، تجربی و کارشناسی داوطلبان می‌شود نادیده گرفت.
مجلس شورای اسلامی و یا هر مجلس دیگری که از طریق انتخابات تشکیل و ادامه حیات می‌دهند از جمله ابزارهای مردم‌سالاری از نوع دینی یا غیردینی آن هستند زیرا نقش عموم مردم برای تعیین سرنوشت خود در آن متجلی است. (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
اخلاق شهروندی
سلام تنها کلمه معنی‌داری است که در میان تمامی مردم جهان حس نوعدوستی را به احساس پیوند می‌زند. حس انسان به انسان برای زمینه‌سازی یک رابطه، رابطه‌ای کوتاه و لحظه‌ای و یا پیش‌مقدمه رابطه‌ای دوستانه و طولانی.
آنچه در این میان مهم است انتقال این حس است که بدانی کسی می‌خواهد حالت را جویا شود و بگوید تو هم مثل من انسان هستی و ما هر دو در یک جایگاه قرار داریم و آن انسان بودن ماست. جدای از داشتن و نداشتن و یا دانستن و ندانستن علوم که رتبه‌ها را بالا و پایین می‌کند.
حال اگر، این سلام در مفهوم گسترده‌تر آن الهام یک قرارداد اجتماعی باشد برای رعایت موازین اخلاقی و به تعبیر دیگر اخلاق شهروندی و درک شود که منافع فردی و اجتماعی ما در گرو رعایت همین موازین و قوانین است که بعضی‌ها را باور داریم و بعضی‌ها را ناباورانه رعایت می‌کنیم سلامت جامعه و فرد در تعاملات اجتماعی و روابط بین یکدیگر تضمین می‌شود بدون آنکه چالشی پیش آید و یا پلیسی در میان باشد.
و اما بعد: (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
شهری سر در گریبان
اگر رتبه دهم جهانی ایران را در جاذبه‌های باستانی و تاریخی و رتبه پنجم در جاذبه‌های طبیعی را در نظر بگیریم سهم فارس و شیراز در جاذبه‌های باستانی و تاریخی اول و در جاذبه‌های طبیعی نیز با توجه به چهارفصل بودن استان قابل ملاحظه است اما رتبه واقعی فارس و شیراز در پذیرش گردشگران خارجی به پای برخی از استان‌ها نمی‌رسد.
پس از این که چندین شهر ایران در زمینه ادبی، گردشگری و فرهنگی از شیراز پیشی گرفتند، عده‌ای سری به تأسف جنباندند که ارزش آن در حد انعکاس در مطبوعات و رسانه‌ها بود، اما این که توقع داشته باشیم که به دنبال چنین گلایه‌هایی شاهد تشکیل نشستی هم‌اندیشانه برای چاره‌جویی در این باره باشیم، دعای دور از حاجت است، زیرا برای کسانی که برنامه‌های شبکه‌های سراسری صدا و سیما را دنبال می‌کنند واضح و مبرهن است که خواب‌هایی برای اصفهان و یزد و برخی دیگر از استان‌ها دیده‌اند و همین‌طور برای شیراز، هر چند شیراز به زعم اهل دانش و فرهنگ همان شیراز گذشته است و همین که برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌های فرهنگی کشور سامان پیدا کند، جایگاه اصلی خود را باز خواهد یافت. اما هم‌‌اکنون در بر روی پاشنه‌ای دیگر می‌چرخد. اگر قرار باشد شاهد رونق اقتصادی در شیراز و فارس باشیم، هیچ راهی جز فعال کردن تجارت با محوریت گردشگری باقی نمی‌ماند. اینجاست که دوباره باید به سراغ تخت جمشید و پاسارگاد و نقش رستم و غار شاپور و آثار عهد زندیه و آرامگاه بزرگترین شاعران ایران و جهان و باغ‌های زیبای شیراز برویم و دوباره از خونگرمی‌ شیرازی‌ها سخن بگوییم و طبیعت چهارفصل فارس را که در کمتر استانی سراغ داریم یادآور شویم. آنچه در این میان حائز اهمیت است تا زمانی که بحث گردشگری در شیراز و فارس به یک دغدغه‌ی عمومی و ملی تبدیل نشود و تمامی مؤلفه‌های تأثیرگذار استان در این خصوص همداستان نباشند نتیجه‌ی دلخواه حاصل نمی‌شود. (ادامه…)