سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
نخبگان شش دانگ
رمندگی و گریز، رفتار هراس‌آلودی است که برخی افراد مطالبه‌گر و مخالف با فضای بسته فرهنگی و اقتصادی به دلیل پایین بودن آستانه‌ی تحملشان در پیش می‌گیرند و از آنجایی که برخی کژتابی‌ها را برنمی‌تابند تن به مهاجرت یا انزوا می‌دهند و نتیجه‌ی چنین رویکردی نیز این است که یا نانمان در سفره‌ی دیگران است و یا آب در کوزه است و ما تشنه لب می‌گردیم. زمانی بود که غربی‌ها صرفاً به دنبال کسب ایجاد بازار و کارخانه و امتیاز انحصار تولید و استخراج منابع نفتی و معدنی در کشورهای جهان سومی بودند اما از اواخر قرن بیستم که زنگ استقلال‌طلبی در برخی کشورهای مستعمره به صدا در آمد، غربی‌ها بیش از گذشته به اهمیت بهره‌گیری از نیروی انسانی نخبه ساکن در اینگونه کشورها پی بردند و از آن زمان تاکنون کشورهای جهان سومی و بعضاً در حال توسعه با روند رو به رشد مهاجرت نخبگان به موازات فرار سرمایه و از بین رفتن فرصت کارآفرینی مواجه بوده‌اند ضمن اینکه جنگ‌ها و ناامنی‌های منطقه‌ای و داخلی و چالش‌های ایدئولوژیک نیز به چنین پدیده‌ای دامن زده است. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
فضای مَجازی یا مُجازی
در مراسم بزرگداشت روز خبرنگار، شهردار شیراز در بخشی از سخنرانی خود مطلبی را مطرح کرد که: «فضای مَجازی جای خود را به فضای مُجازی داده است و هرکس هر سخن و مطلب و عکسی را بر علیه دیگری منعکس می‌کند. این وضعیت در شأن هیچ یک از ملت‌ها به ویژه ملت مسلمان ایران نیست زیرا اخلاق را مخدوش و آبروی اشخاص را منکوب می‌کند و تا طرف ثابت کند که من نبودم آبرویی برایش نمانده است…»
و اما بعد:
شهردار شیراز، مهندس اسکندرپور براستی سخنی حق بر زبان آورد که این سخن درد و دل همه کسانی است که از مطالب دروغ و تهمت‌ها و افتراهای ناجوانمردانه خسارت‌های آبرویی و مادی دیده‌اند.
به نظر می‌رسد اخلاق در فضای مجازی به یک آنارشیسم گفتاری تبدیل شده است اگر کارگری از یک کارخانه اخراج شود و یا دعوایی صورت پذیرد که کینه و دشمنی ایجاد کند رد آن را می‌توان در فضاهای مجازی پیدا کرد که فلان کالا را نخرید که در آن تقلب است و یا همان شخص صراحتاً مورد طعن و لعن و دشنام قرار می‌گیرد.
این افسارگسیختگی اخلاقی مولود آزادی بی‌قید و شرط در فضای مجازی است بدین صورت که هر کس خود را مُجاز می‌داند که از دیگری انتقام بگیرد، هر چند پلیس فتا برای رسیدگی به دعاوی در فضای مجازی در حال فعالیت است و هر کس می‌تواند با ارایه اسناد و مدارک از فرد یا افراد خاطی شکایت کند اما بسیاری ترجیح می‌دهند وقت خود را صرف اینگونه دعاوی نکنند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اهل کجایی؟
نانوا با خمیر سر و کار دارد، نجار با چوب و آهنگر با فلز و خبرنگار با خبر. موفقیت صاحب هر پیشه‌ای برای دستیابی به مواد اولیه شرط اصلی پیشروی کار است و در گرو صرف هزینه و برنامه‌ریزی. اگر چه خبرنگار برای به دست آوردن خبر پول نمی‌دهد اما از عمر و وقت و اعصاب و مغزش هزینه می‌کند. در واقع بن‌مایه‌ی یک خبرنگار برای به چنگ آوردن خبری تأثیرگذار، بیدارگر و روشن‌کننده‌ی مسیر حرکت مردم، هوشیاری و موقعیت‌شناسی اوست. یک خبرنگار حرفه‌ای نمی‌تواند رفتاری کولی‌وار و باری به هر جهت داشته باشد، بلکه چنین خبرنگاری تنها در حوزه‌ای خاص فعالیت می‌کند تا بتواند بر رویدادها و تغییرات صورت گرفته در حوزه‌ی کاری‌اش از طریق پیگیری و مطالعه و کنکاش اشراف داشته باشد. خبرنگار برای هر رویداد تأثیرگذاری پرونده‌ای تشکیل می‌دهد تا بتواند در بزنگاهی مناسب از اطلاعات بایگانی کرده‌ی خود در گزارش‌ها و مصاحبه‌ها و تنظیم خبر سود بجوید. اما مهمترین و سخت‌ترین بخش از کار یک خبرنگار دسترسی به سرچشمه‌ی خبر است؛ چرا که سرچشمه‌های خبر گاه به غارهای تو در تویی که گنجی در آن نهفته است شباهت دارد و چه بسا اژدهایی در کنار این گنج خفته باشد. اصولاً خبری که انتشار آن موجب و موجد تغییراتی نباشد خنثی است و در خوشبینانه‌ترین حالت جنبه‌ی سرگرم‌کننده دارد. خبرهای سهل‌الوصول و دم دستی برای خبرنگاران حکم ریگ بیابان را دارد که فراوان است و بیشتر به درد بالا بردن بیلان کاری روابط عمومی‌ها می‌خورد. (ادامه…)