سرمقاله
اسماعیل عسلی
چالش مخاطب ربایی
یکی از آرزوهای هر انسانی دیده شدن و جلب توجه دیگران است. اینکه یک نفر بتواند باورها، هنرها، توانایی های جسمی، زیبایی ظاهری و تخصص و تبحر و یا حتی ثروت و امکانات مادی خود را در معرض دید و نگاه دیگران قرار دهد برای او خیلی مهم است. دیده شدن توسط دیگران در واقع یکی از ابعاد زندگی اجتماعی است. تا قبل از ورود وسایل ارتباطی مدرن به اجتماعات انسانی، ساز و کار دیده شدن و جلب توجه دیگران بسیار پیچیده و در گرو برخورداری از ویژگی های خاص بود و از قواعد خاصی پیروی می کرد به طوری که تریبون ها معمولاً در اختیار صاحبان ثروت و قدرت قرار داشت. هر چند افراد خل و چل و دیوانه ها و قاتلان بالفطره هم دیده می شدند اما این دیده شدن برای آنها ایجاد موقعیت و افتخار نمی کرد. بسیاری از جوانان جان خود را در راه دیده شدن از دست داده اند. برای نمونه جوانی که در خیابان با موتور تک چرخ می زند تا همه به او نگاه کنند ممکن است کشته شود یا کسی را بکشد. افرادی هستند که صد ها میلیون تومان هزینه ی عروسی می کنند تا بر سر زبان ها بیفتند و همه در باره ی آنها سخن بگویند. اصولاً دیده شدن برای کسانی مخاطره آمیز و هزینه بر است که دانش یا هنری ندارند وگرنه کسی که قابلیت های بالایی دارد نیازی به خرج کردن و خود را به دردسر انداختن برای جلب توجه دیگران ندارد و خود به خود دیده می شود. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
به کجا چنین شتابان؟
در سال ۱۳۵۰ دستمزد روزانه یک کارگر ساده ساختمانی پنج تومان بود و هر دانه نان سنگک پنج ریال. امروز حداقل دستمزد روزانه یک کارگر ساختمانی پنجاه هزار تومان است و هر دانه نان سنگک هزار تومان.
یعنی قدرت خرید یک کارگر برای دریافت هر دانه نان پنج برابر شده است با این حساب سرانگشتی جای یک سؤال و پاسخی مناسب برای آن خالی است و آن اینکه چرا خرج به دخل نمی‌خورد؟
و اما پاسخ.
در سال ۱۳۵۰ ایران با جمعیت ۳۰ میلیون نفر از بسیاری هزینه‌ها و مخارج سال ۱۳۹۷ یعنی ۴۷ سال بعد معاف بود. زیرا مصرف حامل‌های انرژی اعم از آب، برق و گاز بسیار کمتر از امروز بود زیرا سطح توسعه اقتصادی و مصرف به دلیل محرومیت‌ها با امروز قابل مقایسه نبود.
اغلب خانوارهای شهری از داشتن تلفن خانگی، تلویزیون، یخچال و دیگر وسایل برقی و صوتی محروم بودند. هنوز نه ماهواره‌ای در کار بود و نه اینترنتی. کسی باور نمی‌کرد یک وسیله کوچک دستی به نام موبایل بتواند در جهت ارتباطات آنی با دورترین نقاط دنیا و استفاده‌های اطلاعاتی دیگر تا به این اندازه آسان، دائمی و همیشه در دسترس باشد. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
راه و رسم دوستی و دشمنی در دنیای سیاست
دوستی و دشمنی دولت ها و به تبع آن ملت ها با یکدیگر اعم از این که آنها را مردمی تلقی کنیم یا نه از فرمول های رایج برای تعیین مرزهای دوستی و دشمنی بین انسان ها تبعیت نمی کند چرا که گاه اختلاف نظر بین گردانندگان دو کشور بر سر موضوعی مرزی، اقتصادی و سیاسی چه بسا به جنگ یا کژتابی بین آن دو منجر شود و جابجایی دولت ها و شخصیت های سیاسی روی موضع دولت ها و به تبع آن ملت ها تاثیر بگذارد و به کم یا زیاد شدن فاصله ها بیانجامد که بیشترین تاثیر آن بر روی مبادلات بازرگانی، توریسم و حمایت از یکدیگر در نهادهای بین المللی است. زمانی بود که ما رژیم عراق را صهیونیستی و ارتش عراق را کفار بعثی خطاب می کردیم که با فروپاشی رژیم بعثی بخش قابل توجهی از ارتش عراق از تیررس این القاب خارج شدند و ما پس از استقرار نظام جدید عراق بیشترین مبادلات را در حوزه ی توریسم و کالا و حتی رایزنی های نظامی داشته ایم. هر چند مشخص نیست دولت ائتلافی که پس از هر انتخاباتی در عراق شکل می گیرد چه تاثیراتی بر نوسان عمق روابط داشته باشد به هر حال عراق گونه ای دمکراسی بومی را تجربه می کند که با تعصبات قبیله ای و پان عربیسم و جانبداری های فرقه ای در هم آمیخته و درصد شرکت کنندگان در انتخابات می تواند در به هم خوردن معادلات تاثیرگذار باشد! (ادامه…)