سرمقاله
محمد عسلی
نقش امام حسین (ع) در هویت¬بخشی به جهاد در راه خدا
امام حسین (ع) میراث¬دار سنتی حسنه بود از پدر و جد مادری، سنتی انسان¬ساز، آزادیخواهانه، عدالت¬محور، ظلم¬ستیز و مظلوم¬یار.
و جنگ و جهاد در راه خدا برای مقابله با تجاوز، کفر، نفاق و شرک.
برای ورود به عرصه مبارزات از نوع اسلامی¬اش نخست باید خداترس بود و معتقد به روز بازپسین و انجام رسالتی که هر انسان باایمان و باورمند زندگی¬اش را بر مبنای آن تعریف می¬کند.
امام حسین (ع) در خانه¬ای دیده به جهان گشود که در آغوش مادری چون حضرت فاطمه زهرا (س) شیر پاک و حلال نوش جان کرد و چشم در چشم پدری دوخت که یکه-تاز میدان نبرد حق علیه باطل بود. پدری که نقطه امید محور بسیاری از جنگ¬های پیامبر بر علیه کفار و مشرکین بود. پس هراسی از جنگ و جهاد نداشت و هیچگاه سر تسلیم در برابر ظالم و مفسد خم نکرد و دست به شیطان نداد چنانکه به بهای شهادت خود، ۷۲ تن از یاران و اسارت تمامی اهل¬بیتش تمام شد.
به همین جهت تأثیرپذیری مسلمین جهان و به ویژه شیعیان که پیروان آن حضرتند از سنت و سیره او و نهضتی که برای مقابله با ظلم و فساد و انحراف در کربلا با نهایت شجاعت و صداقت به سرانجام رساند برای قرن¬ها زنده ماند و هم¬اینک نیز زنده و پویاست و هر موفقیتی که شیعیان به دست آورده¬اند چه در جهاد فی سبیل¬الله و چه در ستم¬ستیزی و عدالت¬محوری و آزادیخواهی وامدار او هستند.
اینکه نقل کرده¬اند از ایشان: «ان الحیات عقیده و جهاد» [همانا زندگی عقیده و جهاد برای حفظ آن است] خود یک مکتب است با بار غنی خداشناسی و انسان¬شناختی که در عمل و نه به زبان که امام حسین (ع) بدان دست یافت و به آن جامه عمل پوشاند.
تقویت این باور که اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید با خون ۷۲ شهید از جان گذشته در زندگی مسلمانان عینیت یافت و آزادی از نوع الهی و اسلامی را بنیان نهاد. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
از نظرسنجی تا اختیارات!
در برخی از جوامع که کارگزاران و نمایندگان در نهادهای مشورتی نگاه ابزاری و تشریفاتی به رأی مردم ندارند و برای تنظیم رفتار خود متناسب با منافع اکثریت و سمت و سوی افکار عمومی به نظرسنجی روی می آورند، مطالعه ی بازخورد تصویب قوانین، اقدامات، سخنرانی ها و حتی دیدارها با انجام نظرسنجی امری رایج و پیش پا افتاده است تا آنجا که حتی به شرکت های خصوصی و تشکل های مردم نهاد نیز برای انجام نظرسنجی هایی از این دست می توان اعتماد کرد. مقایسه درصد آرای کاندیداهای ریاست جمهوری فرانسه در نظرسنجی ها و نتایج حاصل از انتخابات واقعی نشان می دهد که می توان فاصله ی بین نظرسنجی ها و آنچه در انتخابات رخ می دهد را به حداقل رساند. هر چند نتایج حاصل از ارزیابی دیدگاه های مردمی در قالب نظرسنجی یا بازتاب آن در رسانه ها، قانوناً الزام آور نیست ولی برای کسانی که مردم را در نهادهای مشورتی و مناصب اجرایی نمایندگی می کنند خیلی مهم است که بدانند مردم در باره ی عملکرد آنها چه نظری دارند. البته ممکن است گفته شود که در جامعه ی ما نیز بازتاب دادن نظر اقشار مختلف مردم از طریق رسانه ها و بعضاً نظرسنجی ها امری متداول و جا افتاده است ولی کیست که نداند وقتی صدور مجوز برای ارتباط مستقیم و زنده ۶ نامزد انتخابات ریاست جمهوری با آن همه سوابق اجرایی و دینی با اما و اگر همراه است، روشن است که بازتاب دادن دیدگاه های مردم پیرامون موضوعات گوناگون با چه حذف و اضافه ها و گزینش ها و ملاحظه کاری هایی همراه خواهد بود. ناگفته نماند که هنوز هم کسانی تصور می کنند مردم زمانه ی کنونی مانند مردم عهد قاجار هستند که اکثراً بیسواد بودند و حتی اگر در معرض نظرسنجی هم قرار می گرفتند حرف زیادی برای گفتن نداشتند. در آن زمان کسانی بودند که در چارچوب مناسبات اجتماعی و سنتی نهادینه شده، بدون این که از خوان انتخابات عبور کرده باشند، مردم را نمایندگی می کردند و مردم هم از آنها حرف شنوی زیادی داشتند به طوری که گاه نظر چند نفر، نظر کل مردم تلقی می شد. اما دیگر آن زمان گذشته است، هر چند هنوز هم طیف هایی از مردم ترجیح می دهند که با دنباله روی از این و آن، مسئولیت انتخاب خود را یا به دلیل کم اطلاعی و یا بیسوادی به دوش دیگران بیاندازند و این واقعیت اگرچه ایده آل نیست اما منع قانونی ندارد و در مواردی ممکن است به عنوان تنها راه موجود برای مشارکت دادن برخی طیف های کم اطلاع و بیسواد مؤثر هم باشد. مشروط به این که افراد خط دهنده به مردم پس از برگزاری انتخابات نیز خود را موظف به دفاع از حقوق واقعی و نه خودساخته ی مردم بدانند! (ادامه…)

سرمقاله

محمد عسلی

تبلیغات انتخاباتی ریاست جمهوری و قضاوت عمومی

معمولاً تاکنون حرف و حدیث­ها و وعده وعیدهای نامزدهای انتخاباتی بیشتر برای کسب آراء و جلب نظر مخاطبان و شنوندگان بوده است و کمتر به این مهم پرداخته می­شود که با توجه به امکانات و درآمدها و توانمندی­های نیروی انسانی و موقعیت­ جغرافیایی چه می­توان کرد؟ به همین دلیل (هزار وعده خوبان یکی وفا نکند)

در انتخابات اخیر آمریکا، ترامپ پس از نشستن بر کرسی ریاست جمهوری و اخذ ابلاغ آن مجبور شد بسیاری از سخنانش که وعده­هایی غیرعملی در آن بود را پس بگیرد و اصلاح کند.

گاه بعضی از شعارها و وعده­ها شکل عوام­فریبی به خود می­گیرند. هر چند با خواست و ذائقه­ی مردم نسبت مستقیم دارند. کسی که می­خواست پول نفت را بر سر سفره مردم بگذارد قدرت خرید مردم و میزان پولی را که برای پرداخت بهای برق، گاز و سایر نیازمندی­های عمومی می­پرداختند به شدت افزایش داد؛ مثل این که نان را از سفره برداری و یک آبنبات خوش­طعم و کم­مقدار به دست مردم بدهی.

آنچه می­باید در تبلیغات انتخاباتی مطمح نظر نامزدها باشد اطلاعات و آگاهی­های مبتنی بر آمار از وضعیت و توان فعلی کشور است. با احتساب وقایع و رویدادهای خوشایند و یا ناخوشایند متأسفانه بعضی صحبت­های انتخاباتی به انشاء و وصف­العیش می­ماند.

کشوری که توانسته ۸ سال جنگ تحمیلی خانمانسوز را تحمل کند و سرمایه­های ملی و ذخایر ارزی و بخش عمده­ای از نیروهای جوان خود را در راه دفاعی مقدس هزینه کند برای جبران مافات باید نخست به امنیت و ثبات هر آنچه حفظ کرده است بیاندیشد. (ادامه…)