سرمقاله
محمد عسلی
آنچه داریم ز بیگانه تمنا نکنیم
وقتی سنگ‌ پای چینی با بسته‌بندی و در قالب دلخواه وارد کشور می‌شود اما کوهی از سنگ ‌پای وطنی روی دست تولیدکننده ایرانی می‌ماند مثل این است که دکترها و مهندسین ایرانی که از کشور خارج می‌شوند و در کشورمای بیگانه می‌مانند شرایط و فرهنگ آنجا را پذیرفته تابع نظم و قانون شده بهره کاری خود را بالا برده قادر به وقت‌کشی، تقلب و عدم رعایت حقوق ارباب رجوع نمی‌شوند. اما اگر همان‌ها بعد از مدتی وارد وطن خودشان شوند ابتدا با نظم و قانون کنار می‌آیند اما به مرور به بی‌نظمی، دور زدن قانون و عدم رعایت حقوق دیگران خود را عادت می‌دهند.
به عنوان مثال: پزشکان ایرانی مقیم آمریکا یا آلمان در ساعت کاری روزانه تعداد محدودی بیمار را می‌بینند و برای هر کدام وقت مناسب گذاشته در تشخیص بیماری دقت کرده و در رفتارشان با بیماران رعایت وقت می‌کنند اما در ایران اکثر پزشکان هیچ یک از موارد مشابه را رعایت نمی‌کنند و بعضاً در هر شیفت کاری بیش از چهل بیمار را معاینه و نسخه‌نویسی می‌کنند.
و اما بعد:
یک بررسی کوتاه و فراگیر نشان می‌دهد که هر آنچه در خارج از کشور همگان را ملزم و مقید به رعایت قانون و تسلیم شدن در تعاملات اجتماعی می‌کند نظارت عمومی و دولتی است و عدم مماشات و گذشت مسئولان در برابر قانون‌گریزان و یا قانون‌شکنان…
نظارت رکن رکین شاخص‌های مدیریتی است که اگر به یک فرهنگ تبدیل نشود زمینه سوءاستفاده همگانی را فراهم می‌کند و هر کس نجات خود را در تقلید از دیگری می‌بیند و متوسل به دروغ، ریاکاری، تقلب، کلاهبرداری و جرائم دیگر می‌شود.
واقعیتی که متأسفانه اینک در تمامی زمینه‌ها با آن روبه‌رو هستیم.
و اما بعدتر: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
دستاورد برنامه‌ها و راهکارها
اگر فهرستی از برنامه‌ها و اقدامات، مراسم، طرح‌ها، قوانین و بخشنامه‌ها تهیه کنیم و دستاوردهای آن را با توجه به اهداف اولیه پیش‌بینی شده برای هر کدام مورد بررسی قرار دهیم درمی‌یابیم که برخی از برنامه‌های پرهزینه که بودجه، نیروی انسانی، زمان و مقدمات آن فراهم گردیده به اهدافی که برای آن تعریف کرده‌ایم نرسیده یا نخواهد رسید. شاید یکی از اشکالات وارده به برخی برنامه‌ها عدم تعیین حد نصاب زمانی برای نتیجه‌گیری از آنهاست به این معنا که قانونگذار یا ارائه‌دهنده طرح یا لایحه باید زمانی را برای تجدیدنظر و اعتراف به اشتباه در صورت عدم توفیق در اجرای قانون یا طرح و لایحه مشخص کنند تا بودجه و سرمایه‌های انسانی و وجاهت دولت‌ها و توانمندی مجلس و صلاحیت اداره‌کنندگان کشور زیر سئوال نرود و به سلب اعتماد عمومی منجر نشود.
متأسفانه موضوعاتی نظیر بلبشوهای حاکم بر کشور در ابتدای انقلاب، تسخیر لانه‌ی جاسوسی، جنگ و تحریم‌های سریالی که از تمامی آنها می‌توان به عنوان چالش‌های پرهزینه یاد کرد، به دستاویزی تبدیل گردیده که عدم توفیق در اجرای برخی قوانین اشتباه و برنامه‌های غلط و طرح‌های غیرکارشناسانه را به چنین مسایلی ربط می‌دهند و با چشم بستن بر عدم توفیق در دستیابی به اهداف و یا نتیجه‌گیری‌های معکوس در برخی زمینه ها، زحمت بازبینی و تجدیدنظر در قوانین و طرح‌ها و برنامه‌های غیرکارشناسی را بر خود هموار نمی‌کنند. البته شکی نیست که حمله به لانه‌ی جاسوسی و به تبع آن جنگ و تداوم هشت ساله‌ی آن، صدمات جبران‌ناپذیری بر پیکر اقتصاد ایران وارد کرد و تحریم‌های کمرشکن هم منجر به وارد شدن شوک‌های روانی گیج‌کننده‌ای شد، اما نمی‌توان برخی بی‌تدبیری‌ها و ندانم‌کاری‌ها و خودسری‌ها را پشت چنین رویدادهایی که بعضاً زاییده‌ی پروسه‌ی غیرقابل مهار انقلاب است، پنهان کرد. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
درخت سبزی بیدم کنج بیشه
شیراز باغ در باغ بود و درخت در درخت. اگر حافظ و سعدی در اشعارشان از سرو و صنوبر و گل و ریحان سخن رانده‌اند و آب و آبادانی و خاطر حزین را به طراوت نسیم صبحگاهی مشکین کرده‌اند تا به لطف سخن موهبت خداداد شود رابطه‌ای سخت و نزدیک با طبیعت داشته‌اند.
طبیعت شیراز که چهارفصل را به کمال، ارزانی صاحبدلان می‌داشته و عشق و شور و احساس را به نقش شعر و خیال پیوند می‌زده است. آری
کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش!
معاشر دلبری شیرین و ساقی گلعذاری خوش
و اما بعد: (ادامه…)