سرمقاله
محمد عسلی
دولت دوازدهم و اولویت¬های پیش رو
بخش دوم
در شماره قبلی اشاره داشتم به اولویت اقتصادی که ناتمام ماند.
و اما دنباله مطلب:
ترمیم حقوق شاغلین و بازنشستگان به گونه¬ای که پاسخگوی نیازهای خانواده¬ها باشد به نسبت هزینه¬های ناشی از زندگی امروزی که با ۴۰ سال پیش تفاوت فاحش پیدا کرده است.
تقویت بنیه مالی کارگاه¬ها و بخش¬های فرهنگی که قادر نیستند بیش از حداقل حقوق و دستمزد به کارکنان خود پرداخت نمایند.
بازسازی پالایشگاه¬ها و کارخانجات پتروشیمی که در جنگ تحمیلی ۸ ساله صدمه دیده و یا در اثر مرور زمان فرسوده شده¬اند.
صرف هزینه¬ برای تغییر ابزارهایی که محیط زیست را از آلودگی¬ها و گرمای ناشی از سوخت¬های فسیلی رهایی بخشند.
جابه¬جایی بعضی از کارخانجاتی که در ۵۰ سال گذشته در حاشیه و حومه¬های شهرها دائر شده¬اند، اما امروز به علت گستردگی شهرها در مرکز شهر قرار گرفته¬اند مانند روغن نباتی نرگس شیراز، کارخانه سیمان فارس و…
و اما بعد:
اولویت بعدی دولت دوازدهم، اولویت فرهنگی است.
فرهنگ به معنای رفتار برتر یک مقوله فراموش شده است. زیرا فرهنگ¬سازی با فعالیت-های شعارمنشانه و انگ بستن به هنرمندان و منزوی کردن نویسندگان و محققان باهوش عملی نمی¬شود.
کسانی که متولی فرهنگ می¬شوند می¬باید اندیشه، رفتار و گفتارشان فرهنگی باشد. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
وای اگر از پی امروز بود فردایی
در سال ۱۳۶۷ ادوارد شوارد نادزه وزیر امور خارجه وقت شوروی به نمایندگی از گورباچف مأمور می شود که ضمن دیدار با امام خمینی (ره) پاسخ گورباچف به نامه ایشان را تقدیم کند. مسئولان برگزاری تشریفات در ایران تلاش می کنند امام را متقاعد سازند که در راستای پایبندی به عرف دیپلماتیک جلوی پای وزیر امورخارجه یکی از قدرت های مطرح آن زمان بلند شود اما حضرت امام (ره) نمی پذیرند و نهایتاً برنامه دیدار را به گونه ای تنظیم می کنند که ابتدا عده ای از مقامات وزارت خارجه در اتاقی دیگر ادوارد شوارد نادزه را بپذیرند و با او مشغول گفتگو شوند و پس از مدتی حضرت امام وارد شوند و همه به احترام ایشان از جای خود بلند شوند!
در سال ۱۳۹۶ در جریان حضور بسیاری از مقامات سیاسی جهان که برای شرکت در مراسم تحلیف ریاست جمهوری به تهران آمده اند زمان حضور موگرینی، سخنگوی اتحادیه اروپا در مجلس شورای اسلامی برخی از نمایندگان ملت درست مثل آدم ندیده ها آنچنان دست و پای خود را گم کردند که نحوه ی رفتار آنها با یک مقام خارجی و یک زن بازتاب جهانی پیدا کرد و موجب ریزش عرق شرم شد. در چنین مواقعی آدم ناخودآگاه یادش به لیاخوف روسی می افتد! با این تفاوت که این بار خود نمایندگان مجلس را به توپ بستند! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
دولت دوازدهم و اولویت¬های پیش رو
بخش اول
یازده دوره طی شده ریاست جمهوری یادآور آزمون و خطاهایی برای دولتمردانی است که بعضاً بدون تجربه و دانش دیپلماسی و به صرف فعالیت¬های مذهبی و سیاسی سکاندار قوه مجریه شده¬اند آن هم در شرایطی که کشور در تب و تاب انقلاب، تفرقه، سهم¬خواهی گروهک¬ها و احزاب کاملاً متفاوت به لحاظ دیدگاه¬های عقیدتی و سیاسی می¬سوخت و جنگ، تهدید، تحریم و ایران¬هراسی هم در طول سالیانی که از عمر انقلاب اسلامی می-گذرد دائماً مانعی برای تحقق بسیاری از اهداف انقلاب بوده است و هم¬اکنون نیز ادامه دارد و جنگ نرم مقدمات جنگ گرم را دامن می¬زند.
در چنین شرایطی که مردم چشم¬انتظار تحولی رونق¬بخش در مسایل اقتصادی، سیاسی و فرهنگی هستند می¬توان اولویت¬های پیش روی دولت دوازدهم را مختصراً اینگونه بیان کرد.
یکم: اولویت¬های اقتصادی.
آنچه مهم¬تر از هر تصمیم عالمانه اقتصادی در شرایط کنونی است حفظ کارخانجات، کارگاه¬ها و مراکز کسب و کاری است که بعضاً به دلیل عدم فروش تولیدات در آستانه تعطیلی قرار گرفته¬اند.
بدیهی است رونق کسب و کار ناشی از گردش سالم پول، سرمایه¬گذاری داخلی و خارجی، تثبیت ارزش پول ملی، سرعت دادن به صادرات غیرنفتی، ایجاد شرایطی که امنیت شغلی پایدار را در پی داشته باشد و نهایتاً کار را به کاردان سپردن است و کوتاه کردن دست واسطه¬هایی که مانند زالو به جان ملت افتاده و انحصار بسیاری از کالاهای ضروری مردم را در اختیار خود گرفته¬اند.
اگر دولت اقتدار اقتصادی خود را بتواند افزایش دهد به گونه¬ای که به بانک¬های خصوصی فریبکار و غیرقانونی فرصت فعالیت ناسالم ندهد و اعتماد عمومی را نسبت به انتقال پول به بانک¬ها حفظ کند نقدینگی¬ها در خرید ارز و احتکار کالاها و یا خروج از کشور صرف نمی¬شوند.
و اما بعد: (ادامه…)