یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
دورنمای توسعه ی متوازن در کلان شهر شیراز
هر چند انتظار می رود با وجود امکان بهره گیری ادارات و سازمان ها و نهادها از رایانه ها و سامانه های پر سرعت که تسهیل کننده روند امور اداری است‏، شاهد سرعت بالای پاسخگویی به مراجعین باشیم اما گویا هنوز هم حلقه مفقوده هایی وجود دارد که به کندی روند کارها می انجامد. ناگفته نماند که نصب سامانه های نوبت دهنده به مراجعین در مدخل فضاهای اداری و بانک ها به مراجعین اطمینان می دهد که دغدغه ی پارتی بازی نداشته باشند و در کنار چنین تمهیداتی اعلامیه هایی با خطوط درشت و خوانا به دیوار ادارات و نهادها و سازمان ها الصاق گردیده که در آن به شرایط و مدارک مورد نیاز متناسب با نوع کار و خدمتی که مراجعین مطالبه می کنند اشاره شده است اما در عین حال به نظر می رسد که سرعت عمل در دفاتر پلیس باضافه یک و پیشخوان های دولتی به دلیل نظارت بخش خصوصی روی کار آنها و این که سرعت عمل در پاسخگویی به مراجعین برای آنها ایجاد درآمد می کند‏، بیشتر از ادارات و نهادها و سازمان های دولتی است‏. از جمله مشکلاتی که موجب اتلاف وقت مراجعین می شود فاصله ی طولی ادارات و نهادهایی است که در پیوند با یک موضوع پاسخگو و تعیین کننده ی تکلیف هستند‏. فرضاً اگر شما در اثر سانحه ی برخورد دو خودرو که جرحی تشخیص داده شده قصد داشته باشید مبادرت به ترخیص دو خودرو توقیفی از پارکینگ نمایید ناگزیر هستید به اداره راهنمایی‏، کلانتری‏، قاضی ویژه‏ مستقر در نزدیکی تخت جمشید، بانک‏، پلیس باضافه یک‏، پیشخوان دولت و پارکینگ مراجعاتی داشته باشید که لازم و ملزوم یکدیگر هستند‏. با توجه به این که فاصله زمانی تعریف شده برای انجام کار اداری نیز به صورت خوش بینانه بین ۵/۷ صبح تا یک و نیم الی ۵/۲ بعداز ظهر می باشد اما فاصله ی چند کیلومتری مراکز مورد اشاره که مراجعه کننده باید در شلوغ ترین زمان رفت و آمدها خودروها در سطح شهر آن را طی کند موجب سردرگمی و اتلاف وقت و موکول شدن بخشی از کارها به فردا و پس فردا می شود و فشار روانی بالایی بر مراجعین وارد می کند‏. در صورتی که اگر فاصله بین ادارات و نهادهای پاسخگو و تعیین تکلیف کننده در پیوند با این موضوع زیاد نباشد‏، کارها با سرعت بیشتری به نتیجه می رسد‏. از طرف دیگر در صورتی که صاحبان خودرو تصادفی در زمان حضور افسر کارشناس و مأمور کلانتری اطلاعاتی درج شده در بروشورهای مخصوص در اختیار آنها قرار گیرد که چگونگی روند کار و مدارک مورد نیاز در آن قید شده باشد و ترتیب مراجعه به اداره و نهاد و سازمان هم در آن مشخص شده باشد‏، از برخی سردرگمی ها جلوگیری می شود‏. (ادامه…)

سرمقاله

محمد عسلی

بعد از شکوه حضور

هویت و موجودیت انقلاب اسلامی ایران متکی به مردم مسلمانی است که در هر شرایط و موقعیتی با جان و دل برای حفظ آن در صحنه­های مختلف حضور پیدا کرده و نفس مخالفان و دشمنان را گرفته­اند.

در ۲۲ بهمن­ماه ۹۵ هم همانند سال­های آغازین انقلاب و پس از آن به هر دلیل حضور تمام­قد خود را به نمایش گذاشتند و بار دیگر رسانه­های داخلی و خارجی این شکوه حضور را منعکس کردند و جهانیان باز هم شاهد اتحاد و یکپارچگی ملت ایران برای حفظ دستاوردهای ارزشمند انقلاب اسلامی بودند.

ترامپ رئیس جمهور جدید آمریکا هم این انسجام و اتحاد را در راهپیمایی روز جمعه شاهد بود تا بداند که نه تهدید، نه تحریم و نه فشارهای سیاسی در برابر عظمت این مردم قهرمان کارساز نیست.

و اما بعد:

مردم در آزمون­های سخت نه فقط نمره قبولی گرفته­اند، بلکه نمره عالی از این همه ایثار و مجاهدت حق آنان است.

آنها جنگ تحمیلی ۸ ساله را با آن همه شهید، جانباز، آزاده و میلیاردها دلار خسارت مادی تجربه کردند اما نه تسلیم شدند، نه فریب خوردند و نه خسته و منفعل شدند چون دست استعمارگران و قدرت­طلبان را خوانده­اند و با گذشت این همه مدت می­دانند راه چاره برای فرار از تله­ها و جوسازی­های مکارانه دشمنان ملت، کشور و انقلاب چیست.

و اما بعدتر: (ادامه…)

یادداشت طنز
اسماعیل عسلی
حیف و صد حیف
حتی بهترین خودروها هم اگر در حالی که با شتاب رو به جلو حرکت می کنند ناگهان دنده عقب بگیرند به گیربکس و موتور آنها فشار وارد می شود. تخته گاز رفتن هم به یاتاقان آسیب وارد می کند. اکثریت قریب به اتفاق طایفه ی بنی هندل بر این دکترین بنده صحه می گذارند و در جهت تأیید آن کله می جنبانند و تردیدی ندارند که رانندگی آداب و اصولی دارد. گاهی آدم سوار دوچرخه است و در حال رکاب چرخانی خوش خوشانش می شود و تک چرخ می زند و می لغزد و با مخ به زمین می خورد. بسیار خوب اولاً با دوچرخه بوده و آسیب چندانی نمی بیند و اگر هم آسیب دید که دیده، هر کسی کار خودش بار خودش آتیش به انبار خودش، اما کسی که بلانسبت رئیس جمهور آمریکاست و برای خودش اهن و تلپی دارد و دور شو و کورشویی برایش راه می اندازند و یک ملتی را سوار قطار کرده و پشت فرمان نشسته غلط می کند که تک چرخ بزند. سبیلش را دود می دهند! پدرش را پیش چشمش می آورند. یکی از پاردم ساییده های میدان گل و گشاد سیاست که تخم و ترکه ی غربی هم دارد این گونه فضل پرانی فرموده که یک سیاسی کار شش دانگ هر چقدر هم که خرده شیشه داشته باشد باید در عرصه انتخابات شعر بگوید اما زمانی که رای مورد نیاز را از مردم گرفت و به صندلی موعود تکیه داد نثر بنویسد. این نابغه ی بازیگوش در حاشیه ی سخن، دستی دستی همه ی شاعران را خالی بند معرفی نموده که ما از این گناه نابخشودنی اش به رسم تساهل و تسامح با غمض عین عبور می کنیم اما متن و لب منظور مبارکشان این بوده که دلبری از مردم در زمان تبلیغات انتخاباتی راه و رسمی دارد و خدمت کردن به آنها نیز قاعده و قانونی! با زبان بی زبانی می خواهد بگوید که ضرورتی ندارد که یک سیاستمدار به تمامی وعده هایی که می دهد عمل کند. (ادامه…)