سرمقاله
محمد عسلی
سالی که گذشت و سالی که پیش رو است
ایران در سال ۹۷ وقایع و رویدادهای تلخ و شیرینی را پشت سر گذاشت که عمده آنها را می‌توان در بندهای زیر خلاصه کرد.
مهمترین رویداد سال ۹۷ برای ایران خروج آمریکا از برجام بود که به دنبال آن تحریم‌های یک‌جانبه و چندجانبه‌ای را شاهد بودیم.
بی‌شک خروج آمریکا از برجام تبعات سخت اقتصادی را به دولت و ملت ایران تحمیل کرد که موجب افزایش نرخ ارز، خروج شرکت‌های اتومبیل‌سازی خارجی و مشکلاتی در صادرات و واردات شد و به دنبال آن تورم و گرانی آمد و حتی در معیشت و مواد غذایی و دارویی مردم نیز تأثیر گذاشت به گونه‌ای که دولت را ملزم کرد در ماه‌های پایان سال گوشت یخ‌زده و گوسفند زنده از خارج وارد کند.
افزایش نرخ طلا و سکه نیز با نوسانات زیادی مواجه شد که با تغییر مدیریت بانک مرکزی تا حدودی در پیشگیری از افزایش بیشتر نرخ ارز، سکه و طلا اقداماتی هر چند شکننده به عمل آمد.
مسایل مربوط به کمبود منابع آبی ناشی از دوره خشکسالی و مصرف بی‌رویه آب‌های تحت‌الارضی نیز از چالش‌هایی بود که دولت در استان‌های اصفهان، یزد، سیستان و بلوچستان، فارس و مناطقی دیگر با آن مواجه شد. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
سال نو را چگونه آغاز کنیم؟
هیچکس نمی‌داند فردا چه اتفاقاتی رخ می‌دهد جز خدا. این گفته قرآن است که ما مسلمانان به آن ایمان داریم. چه بسا در سال آینده روزهای بهتری پیش رو داشته باشیم و ممکن است با شرایط سخت سیاسی و اقتصادی روبه‌رو شویم. بعضی از وقایع طبیعی مانند سیل، زلزله، آتشفشان، طوفان و امثالهم در اراده ما نیستند اما بسیاری از وقایع تلخ را می‌توانیم پیشگیری کنیم اگر دارای برنامه باشیم و برای اجرای هر چه بهتر آن نظارت کنیم.
وقایع شیرین را هم می‌توانیم تحقیق کنیم اگر با تدبیر، آگاهی و به دور از احساسات و تعصبات جاهلانه دارای اراده، توکل و برنامه‌های کارشناسی شده و واقع‌بینانه باشیم. مردمان جهان به چندگونه اداره می‌شوند. یکم توسط دولت‌ها و حاکمیت‌های مستقل برآمده از آرای مردم در یک حکومت مردم‌سالار بر اساس داشته‌های بالقوه و بالفعل اعم از توانایی‌های مالی و قابلیت‌های جغرافیایی.
دوم توسط دولت‌ها و حاکمیت‌های وابسته و غیرمستقل که با اراده و تحت تأثیر اربابانشان اداره می‌شوند و از خود چندان اختیاری ندارند هر چند ممکن است گرفتاری‌های اقتصادی و سیاسی فعلی ما را نداشته باشند مانند بعضی از کشورهای عربی و آسیایی منطقه که تحت قیمومیت و اتحاد آمریکا و کشورهای غربی قرار دارند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
هنر فهم زبان مردم
با وجود مشترکات زیادی که بین جوامع انسانی وجود دارد باز هم می‌توان به نشانه‌هایی در رفتار مردم هر جامعه‌ای برخورد کرد که با سایر جوامع متفاوت است. به همین دلیل است که گاهی از عادات و رفتارهای شاخص عرب‌ها، ایرانی‌ها، انگلیسی‌ها، آلمانی‌ها و روس‌ها و … سخن می‌گوییم. این که ما بخواهیم چنین شاخص‌هایی را به تاریخ و تمدن و فرهنگ و ادیان و مذاهب رنگارنگ و همچنین در آمیختگی اقوام و نژادها گره بزنیم یا دلایل دیگری برای آن بتراشیم موضوع این یادداشت نیست. آنچه راقم این سطور به دنبال آن است تبیین ضرورت درک زبان مردم از سوی اداره‌کنندگان کشور است. متأسفانه ما با مشکلی به نام تعریف “مردم” مواجه هستیم به این معنا که هر کسی تعریفی مطابق نظر خود از مردم ارائه می‌دهد و با استناد به آن رفتار خود را توجیه می‌کند. لذا تنها راهی که می‌ماند این است که مسئولین به پالس‌هایی که مردم با رفتار خود مخابره می‌کنند توجه داشته باشند زیرا مردمی که تاریخی پرفراز و نشیب را ظرف هزاران سال پشت سر گذاشته‌اند آموخته‌اند که به اقتضای زمان با چند زبان سخن بگویند. طبیعی است که وقتی زبان فارسی و زبان انتخابات برای اداره‌کنندگان کشور مفهوم نباشد ناگزیر باید به زبان رفتار که طبیعی‌ترین واکنش عمومی محسوب می‌شود سخن گفت. (ادامه…)