سرمقاله
اسماعیل عسلی
من آمده ام!
از جمله اخباری که در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری توجه مردم و بعضاً رسانه های خارجی و منطقه ای را به خود مشغول می سازد و به منزله ی گونه ای خوراک رسانه ای است‏،‏ کثرت داوطلبان از یک سو و غیرمتعارف بودن شرایط و جایگاه اجتماعی و سیاسی آنها از سویی دیگر است‏.‏
اگر چه چنین پدیده ای برای ساختار قانون انتخابات فی نفسه ایرادی به حساب نمی آید اما در عین حال پرسش هایی را به ذهن متبادر می کند که چرا؟! سؤالاتی از این دست که برخی افراد با چه انگیزه و هدفی نامزد انتخابات ریاست جمهوری می شوند؟ معلوم نیست اشخاصی که عدم تأیید صلاحیت آنها حتمی است و به فرض تأیید شدن رأی نمی آورند و حتی اگر رای هم بیاورند قادر به اداره کشور نیستند چه تعریفی از ملت و دولت و ریاست جمهوری بر کشوری چند هزار ساله مانند ایران دارند و پرسش مهم¬تر این که چرا خبر نامزدی آنها بعضاً با آب و تاب رسانه ای می شود و دستمایه ی تفریح و تفرج مردم و بهانه ای برای مضمون پردازی در فضای مجازی می گردد؟
شاید اولین و مهمترین بازخورد نامزدی افراد فاقد شرایط برای تصدی ریاست جمهوری این باشد که توجه همگان به چنین رویدادی جلب می شود و بستری را فراهم می کند که طیف بیشتری از مردم با حساسیت اخبار مربوط به این رویداد را دنبال کنند تا به اصطلاح تنور انتخابات گرم شود‏.‏
دومین بازخورد نامزدی افراد غیرمتعارف برای ریاست جمهوری می تواند این باشد که مردم تصور کنند برخی از این افراد کسانی هستند که از تعادل روانی و روحی لازم برخوردار نیستند که البته با وجود آمار قابل توجه مربوط به افراد روانی و آسیب دیده ی روحی در ایران، چندان هم غریب و غیر مترقبه نیست‏.‏ (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
جنبه¬های مادی و معنوی روز پدر
یادآوری دست¬های پینه¬بسته، صورت¬های سوخته از آفتاب تموز به فصل درو، پاهای در گل مانده در سوز سرمای زمستان، شکم¬های دردناک از سوء تغذیه، وحشت از ناامنی¬های کوهستان که سارقین حتی به کفش مردان کار هم دستبرد می¬زدند، ترس از سموم و سرمای بهاری که شکوفه¬های امید را در لحظاتی کوتاه نابود می¬کرد و فقری که گاه فخر بود و گاه زجر و کودکانی که نگاهشان برای رفع نیازهای حداقلی تمامی نداشت و فشارهای درونی که چون عقرب نیش گزنده¬اش را در دل فرو می¬برد و هزاران ناگفته¬هایی که رنج پدر بودن با گنج قناعت تحمل¬پذیر می¬شد، همه و همه حکایت پدرانی است که هنوزا هنوز هم سلامت روان را به صداقت جان دستمایه توکل کرده¬اند تا مرد باشند.
فشار تلاش مستمری که به عادت مردان بازنشسته¬ای را با سن ۷۰ سالگی در دو نوبت کاری روانه خیابان می¬کند تا چون مجسمه¬ای بی¬صدا که فریادهایشان را فقط خود می¬شنوند اتومبیل فرسوده¬ای را برای جابه¬جایی مسافران حرکت دهند تا شهریه دختران دم بخت را به دانشگاه آزاد تأمین کنند و پاکبانانی که در نیمه¬های شب به تمیزی خیابان¬ها برای روزی حلال دل¬مشغولند و همان¬ها که کیسه¬های متعفن زباله¬ها را جابه¬جا می¬کنند و یا در کنار کوره¬های ذوب آهن عرق¬ریزان آهن گداخته را به دست تفته می¬کنند تا حرمت مرد بودن را برای فرزندان به ارث گذارند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
تأثیر متقابل انتخابات شوراها و ریاست جمهوری بر یکدیگر
از آنجایی که مردم ایران دومین تجربه ی ملی در پیوند با برگزاری همزمان دو انتخابات را پیش رو دارند و انتخابات ریاست جمهوری همواره از دیدگاه عمومی حائز اهمیت شایانی بوده، زنگ گمانه زنی ها برای ارزیابی تأثیر متقابل این دو رویداد همزمان بر یکدیگر که در ۲۹ اردیبهشت برگزار می شود، به صدا درآمده است. ناگفته پیداست که انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا از لحاظ تعداد نامزدها قابل مقایسه با یکدیگر نیستند و تفاوت های ماهوی زیادی با یکدیگر دارند. چشمداشت عرفی و قانونی از جایگاه شخصی که می خواهد بر کرسی ریاست جمهوری یک ملت چند هزار ساله تکیه بزند به اندازه ای بالاست که بعید به نظر می رسد تعداد کاندیداهای مطرح خصوصاً کسانی که می توانند مهر تأیید شورای نگهبان را بر پیشانی فرم تقاضای خود داشته باشند از شمار انگشت های یک دست تجاوز کند، در صورتی که متقاضیان شرکت در ماراتن عضویت در شورای شهر و روستا در سراسر کشور محدودیت پذیر نیست و تنها عامل بازدارنده عدم توفیق نامزدها در عبور از دهلیز تأیید صلاحیت است که چندان هم سختگیرانه نیست و برخورداری از سواد و نداشتن سوء پیشینه و قرار داشتن در بازه ی تعیین شده ی سنی و سکونت در جغرافیایی که انتخابات در آن صورت می گیرد برای قرار گرفتن نام هر فردی اعم از زن و مرد در فهرست نامزدهایی که باید در معرض انتخاب قرار گیرند کافی است.
دومین وجه تمایز انتخابات شوراها و ریاست جمهوری، پر رنگ بودن گرایش های قومی و قبیله ای در انتخابات شوراهاست که خصوصاً در مرحله ی اول موجب ازدحام در پای صندوق های رأی می شود. طبیعتاً اگر انتخابات ریاست جمهوری نیز مانند انتخابات مجلس رنگ و بوی حزبی به خود بگیرد، بعید نیست که شاهد رقم خوردن نتایجی مشابه آنچه در جریان انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رخ داد خصوصاً در کلانشهرها و شهرهای بزرگ باشیم. (ادامه…)