سرمقاله
محمد عسلی
از سرقت ادبی تا کپی¬برداری از مقالات تحقیقی
یکی از راهکارهای ارتقای سطح دانش معلمان امتیاز دادن به مقالات علمی و آموزشی و تحقیقاتی است که چند سالی است آموزگاران و معلمان برای کسب رتبه و امتیاز بیشتر به آن تن داده¬اند که ابتکار خوبی برای وادار نمودن معلمان به مطالعه آزاد و تحقیقات در زمینه¬های آموزشی، تربیتی و علمی است.
اما متأسفانه اخیراً شاهدیم تعداد قابل توجهی از مطالب ارسالی برای چاپ در روزنامه¬های محلی از طرف معلمان کپی¬برداری از مطالب دیگران است که بعضاً بدون هیچگونه تغییراتی به نام آنها چاپ می¬شوند در حالی که هیچ دخالتی در تهیه آن نداشته¬اند.
مسئولان آموزش و پرورش هم به صرف آنکه این مطالب در روزنامه به چاپ می¬رسند برای آنها امتیاز قائل می¬شوند هر چند می¬دانند این مطالب توسط آنها قلمی نشده و یا برای تهیه آن زحمتی نکشیده¬اند.
این روند که نوعی خودفریبی است هیچ توجیه اخلاقی ندارد و آموزش و پرورش را به اهداف مورد نظر نمی¬رساند و بعضی روزنامه¬ها هم زحمت آن را به خود نمی¬دهند که تحقیق کنند و صحت و سقم مطالب را پیگیر باشند.
و اما بعد:
آنچه آموزش و پرورش امروز ما را با مخاطرات عدیده و ناکارآمدی مواجه کرده است برنامه¬ریزی¬های هدفمندی است که نیاز به بازنگری دارد.
هدف اولیه آموزش و تربیت برای ایران امروز آماده¬سازی و تربیت نسلی است که بتواند پاسخگوی نیازهای جامعه و خود باشد و انسانی وارسته و شرافتمند بار آید. (ادامه…)

  • پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶
  • PDF