سرمقاله
محمد عسلی
جایگاه پلیس در افکار عمومی
از گذشته¬های دور تا به اینک عناوینی در تاریخ اجتماعی ایران برای نام¬گذاری نیروی انتظامی «پلیس» در تاریخ قلمی شده است مانند داروغه، گزمه، امنیه، پلیس و اینک نیروی انتظامی.
موضوعیت کار پلیس نخست با حفظ نظم شهرهای کوچک و بزرگ است و دوم به عنوان ضابطین دادگستری شناسایی، تعقیب و دستگیری مجرمین را عهده¬دارند.
لذا مردم یک نگاه دوسویه به پلیس دارند؛ نخست نیرویی که می¬توان به آن اعتماد کرد و برای پیشگیری از تخلفات و جرایم پلیس را یاری نمود و از آن استمداد کرد. شماره تلفن ۱۱۰ که امروز کاربرد زیادی دارد یکی از ابزارهای مخابراتی و ارتباطی بین مردم و نیروی انتظامی است.
سوی دوم نگاه مردم به نیروهای انتظامی زمانی است که پلیس را در جایگاه واقعی خود به لحاظ زمانی و مکانی دیرمجال ببیند؛ از این رو هرگونه ناامنی، تخلفات و بی¬نظمی را به کم-کاری و یا فقدان پلیس نسبت می¬دهند.
و اما بعد:
وقتی کارنامه و عملکرد روزآمد پلیس را بررسی می¬کنیم به این نتیجه می¬رسیم که اگر فقدان پلیس در بعضی نقاط شهر محسوس باشد زمینه تخلف و جرایم مشهود بیشتر به چشم می¬خورد.
فی¬المثل در مراقبت¬های رفت و آمد اتومبیل¬ها و وسایل حمل و نقل و اینکه در بسیاری از چهارراه¬ها خط عابر پیاده از نظرها پنهان است و یا آثاری از آن مشهود نیست. (ادامه…)