سرمقاله
اسماعیل عسلی
بی توجهی به آمارهای پراکنده
تقریباً همه ی نامزدهای ریاست جمهوری بخشی از برنامه های تبلیغاتی خود را به مقوله ی امنیت اختصاص می دهند و مستقیم و غیرمستقیم از سیاست ها و برنامه هایی سخن می گویند که متضمن افزایش ضریب امنیتی کشور است.‏‏ از آنجایی که کشور متعلق به مردم است می توان گفت که امنیت کشور نیز همان امنیت مردم است.‏‏ اینجاست که جای خالی برخی پرسش ها و پاسخ ها در گفتگوهای تبلیغاتی خالی است.‏‏ با این مقدمه به سراغ آمار می رویم:
بر اساس آمار رسمی از سال ۸۴ تا ۹۳ یعنی طی ۱۰ سال ۲۱۹ هزار و ۱۷۲ نفر در تصادفات جاده ای کشته شده اند یعنی تقریباً هر سال ۲۲۰۰۰ نفر که برای یک جمعیت ۷۵ میلیونی رقم بسیار بالایی است و ایران را در ردیف کشورهایی قرار می دهد که برای گردشگران ناامن تلقی می شود چرا که گردشگران خارجی خصوصاً شهروندان ساکن در جوامع پیشرفته قبل از سفر سیاحتی به یک کشور امنیت جاده ای،‏‏ اجتماعی و همچنین بهداشت و آب و هوای آن را مد نظر قرار می دهند.‏‏
مطابق آنچه وزارت بهداشت اعلام نموده هر ۱۰ دقیقه یک ایرانی بر اثر مصرف دخانیات جان خود را از دست می دهد،‏‏ یعنی سالیانه بیش از ۵۲۵۰۰ نفر،‏‏ ضمن این که سالیانه نزدیک به ۳۰۰۰ ایرانی نیز به دلیل اعتیاد جان خود را از دست می دهند.‏‏
آمار مربوط به مرگ ناشی از زایمان در ایران ۱۹ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر است که اگر بر اساس تولد سالانه ۵/۱ میلیون نوزاد محاسبه کنیم سالانه تقریباً ۲۸۵ نفر در این رابطه جان خود را از دست می دهند.‏‏ هر چند این آمار خوشبختانه نسبت به گذشته بهبود یافته اما هنوز هم ایده آل نیست.‏‏
مرگ ناشی از آلودگی هوا در ایران سالیانه ۵۰۰۰ نفر است که با توجه به بیابان زایی های ناشی از خشکسالی و همچنین خشک شدن برخی تالاب ها و دریاچه ها و بی توجهی همسایگان غربی ایران رو به افزایش است و باید برای آن فکری اساسی کرد.‏‏ (ادامه…)