یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
انتظارات مردم از مجلس
قاعده این است که نامزدهای نمایندگی مجلس شورای اسلامی در یک بازه‌ی زمانی مشخص یک هفته‌ای قبل از برگزاری انتخابات اجازه تبلیغ، سخنرانی، برگزاری همایش و مناظره و نصب بروشور و بنر و پلاکارد داشته باشند تا خود را معرفی کنند و برنامه‌های خود را مطرح نمایند و در مناظره‌ها از آن دفاع کنند. اما تبلیغ قبل از موعد نامزدها هم مثل رفتارهای محرمانه نامزدهای جوانی که حتی قبل از انجام آزمایش و جاری شدن صیغه‌ی عقد زاویه‌های خلوت را تجربه می‌کنند به گونه‌ای جا افتاده و دیگر کراهتی ندارد. همایش‌ها عمدتاً قراردادی، صنفی و قبیله‌ای است و در مواردی نیز طیف‌های گوناگون فراهم آمده با خون جگر با جمعیتی فراخور محلی که به آن اختصاص داده شده در یک باشگاه یا تالار میتینگ تبلیغاتی می‌دهند و کارناوال‌های محدودی به راه می‌اندازند. تبلیغات نامزدهای انتخاباتی از طریق رسانه‌ها نیز صرفاً توسط رسانه‌های غیردولتی و مکتوب عملیاتی می‌شود و به جلب توجه اقشار روزنامه‌خوان می‌انجامد. به موازات این اقدامات تبلیغ برای نمایندگان مجلس در مساجد، هیأت‌ها و برخی از تشکل‌های غیردولتی که ریشه‌هایی در سنت دارند نیز دنبال می‌شود. در مدارس و مراکز آموزشی و دانشگاه‌ها نیز کسانی البته نه از روی تکلّف که مستلزم هدرروی اوقات دانش‌آموزان و دانشجویان شود بلکه به صورت غیررسمی و در اوقات فراغت و زنگ تفریح توسط افرادی که اهل فعالیت‌های سیاسی و حزبی و هیأتی هستند به موضوع انتخابات مجلس ورود پیدا می‌کنند و معمولاً از تنوع زیادی برخوردار نیست و نمی‌توان آن را با دهه‌ی اول انقلاب که صدها حزب و گروه در دانشگاه‌ها به تبلیغ و کار سیاسی می‌پرداختند مقایسه کرد، تبلیغات و التهاباتی که گاه به تعطیلی دانشگاه‌ها و حتی مدارس می‌انجامید و درس و بحث و تعلیم و تربیت را تحت‌الشعاع خود قرار می‌داد. (ادامه…)