طنز انتخاباتی
اسماعیل عسلی
کابوس سیاسی
چو سی هفت بگذشت از انقلاب
برآمد ز مشرق زمین آفتاب
بپا خاست یک مرد میدان ز خواب
چو در خواب دید او جهان روی آب
جهانی پر از خشم و بیداد و کین
که تازد همی این بر آن، آن بر این
بپا خاست در خواب و ناشسته رو
به مجلس چپیدن شدش آرزو
نگاهی به سیمای خود کرد و گفت
تلف کرده‌ام عمر با حرف مفت
زبان وام بگرفت از بلبلان (ادامه…)

یادداشت کوتاه انتخاباتی
اسماعیل عسلی
فردا روز دیگری است

کانون شکل‌گیری آینده هر ملتی حاصل تلفیق و همگرایی نقاط عطف تاریخی است. گاهی این نقاط ریشه در گذشته‌های دور دارد و گاه از اکنون جوانه می‌زند. هر چند سهم اکنونیان در رقم زدن سرنوشت خود چربش قابل ملاحظه‌ای نسبت به میراث فرهنگی و پشتوانه‌های تاریخی دارد.
فردا روز هفتم اسفند است، روزی که با حضور خود در انتخابات این روز را به گذشته و آینده پیوند می‌زنیم.
در آغازین روزهای اسفند نهال عزم ملی را غرس می‌کنیم تا در بهاری که پیش روست شاهد جلوه‌گری جوانه‌های امید باشیم. سال‌هاست که در همین خاک و در همین آب و هوا بالیده‌ایم و قد برافراشته‌ایم، توفان‌ها و سیلاب‌ها را از سر گذرانیده‌ایم و به بار نشسته و سایه گسترده‌ایم.
فردا روز انتخاب بهترین‌ها از میان گزینه‌های پیش روست و سهم ما از انتخاب، گزینش ۴ نفر از نامزدهای نمایندگی مجلس شورای اسلامی از میان ۱۳۳ نفر و ۵ گزینش از نامزدهای مجلس خبرگان رهبری از میان ۸ نفر است. نفراتی که بنا دارند در دو کانون هم‌اندیشی و رایزنی به ترسیم افق‌های پیش روی ما بپردازند. نامزدهای عضویت و راهیابی به این دو نهاد مشورتی از فرصت‌های قانونی پیش روی خود برای معرفی و چانه‌زنی‌های تبلیغاتی بهره گرفته‌اند و داوری پیرامون ارزیابی گفته‌ها و ادعاها و شعارها و وعده‌ها و توانایی‌ها را به ما سپرده‌اند. ما نیز در فرصت باقیمانده می‌توانیم به نیت سرافرازی ایران عزیز و اعتلای جایگاه سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشورمان با کسانی که آنها را متخصص و صاحب نظر و استاد در علوم و فنون گوناگون می‌دانیم رایزنی کنیم تا پس از حذف و اضافه‌های مبتنی بر مصلحت و دقت به گزینه‌های نهایی برسیم.
بی‌گمان برای ملتی که در مسیر حرکت و تعالی است هر انتخابی از انتخاب‌های پیشین بهتر خواهد بود زیرا در بازه‌های زمانی بین انتخابات، تجاربی به دست می‌آید و نتایجی حاصل می‌شود که روی سمت و سوی رأی ما تأثیر می‌گذارد و چه بسا این تجربیات مؤید برخی از گزینه‌های گذشته باشد و یا نفی کننده‌ی آن.
لذا نباید از سهم خود به هر بهانه‌ای صرف نظر کنیم و از تنها فرصتی که برای ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود داریم چشم‌پوشی نماییم.
نباید از نظر دور داشت که پروسه‌ی ایجاد موازنه بین مؤلفه‌های تأثیرگذار بر تدبیر امور و خواست و اراده‌ی عمومی در درازمدت محقق می‌شود و پیوند این فرصت‌ها با یکدیگر زنجیره‌ای را تشکیل می‌دهد که واسطه‌ی بین ما و آرمان‌هایمان خواهد بود.
به هر تقدیر فردا روز دیگری است!