یاد د اشت سرد بیر
اسماعیل عسلی

بر چکاد نیکوکاری
مشارکت  های اجتماعی که با محوریت کمک به نیازمندان در روزهایی ویژه از سال صورت می   گیرد زیباترین نماد همبستگی  های انسانی و از شاخصه  های جوامعی است که نوعدوستی در آن برجستگی غرورانگیزی دارد. خوشبختانه خطه  ی فارس مفاخر نیکوکار و واقفان سرآمدی را در دامن مهرانگیز خود پرورده به طوری که بسیاری از بیمارستان  ها، مساجد، حسینیه  ها، مدارس، هنرستان  ها، مراکز آموزش عالی، آب انبارها، درمانگاه  ها و نقاهتگاه  ها و مراکز نگهداری و تعلیم و تربیت کودکان استثنایی،  یتیم خانه  ها و پرورشگاه  ها، سقاخانه  ها و کاروانسراها و حتی پل  ها و کتابخانه  ها و گرمابه  ها و تکیه  ها و تعزیه خانه  ها و استراحتگاه  ها که در جای جای این عرصه  ی پهناور تأسیس گردیده مأمن و پناهگاه هزاران مراجعه کننده ای است که سالیانه هزاران بار از خدمات و امکانات این مؤسسات خیریه بهره مند می   شوند.
در آثار ادبی و منابع و متون دینی تأکیدات فراوانی بر رویکرد به اقدامات نوعدوستانه صورت گرفته و به منزله  ی پشتوانه ای غنی برای فرهنگ ایرانیان است، به گونه ای که در مناسبات اجتماعی رایج هیچ آوازه ای ماندگارتر از آوازه  ی خیرین و نیکوکاران نیست و چه بسا افرادی که حاصل سالها تلاش و درآمدزایی را توشه  ی راه آخرت خود کرده اند و به امید برخورداری از رحمت و عطوفت خداوندی، در مواجهه با مستمندان و از راه ماندگان و افراد نیازمند از هر گونه مساعدت و دستگیری دریغ نکرده اند.
روزهای پایانی سال برای کسانی که نگاهی از سر باور به تزکیه و برکت بخشیدن به اموال و دارایی  های خود دارند، بهار نیکوکاری است، چرا که مناسبتی فرخنده تر از نوروز برای آستین افشانی و تقسیم شادی و به دست آوردن دلهای غمزده و روشنایی بخشیدن به چشم  های منتظر وجود ندارد. (ادامه…)