یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
کاری نه که با همت یاران نشود
مجلس شورای اسلامی به عنوان بالاترین نهاد مشورتی با نهادهای گوناگون ارتباط دارد، از این رو صرفاً به عنوان نهادی تأثیرگذار مطرح نیست، بلکه از جهاتی تحت تأثیر نیز قرار می‌گیرد که اگر این تأثیرپذیری در چارچوبی پذیرفته شده صورت گیرد به افزایش کیفی خروجی مجلس یاری می‌رساند.
مهم‌ترین تأثیرپذیری مجلس از ناحیه‌ی قانون اساسی است که مجلس وجاهت و مشروعیت خود را از آن کسب می‌کند. اگر قانون اساسی و مجلس مانند چرخ قرار گرفته در پیشانی لوکوموتیو قطار، به موازات هم و روی یک ریل حرکت ‌کنند به طوری که نه از یکدیگر سبقت ‌گیرند و نه حرکت یکی بدون وجود دیگری امکان‌پذیر باشد؛ از این رو انتظار می‌رود که تمامی مصوبات مجلس شورای اسلامی منطبق با قانون اساسی باشد. مواردی نظیر تذکر قانون اساسی از سوی نمایندگان، اعمال نظر شورای نگهبان، نقش حکمیتی مجمع تشخیص مصلحت نظام، مسئولیت سنگین رئیس جمهور در خصوص نظارت بر اجرای قانون اساسی ستون‌هایی هستند که سقف قانون اساسی بر روی آنها استوار است و در واقع قانون اساسی پررنگ‌ترین خط قرمز در قانون‌گذاری، اجرا و داوری و نظارت و بازرسی محسوب می‌شود. بدیهی است که این همه اصرار بر انطباق خروجی مجلس بر قانون اساسی به منظور بالا بردن ضریب اطمینان از اجرای قانون اساسی صورت می‌گیرد ولی در عین حال در مواردی شاهد بی‌توجهی به قانون اساسی هستیم.
پرواضح است تا زمانی که از اجرای مر قانون اساسی توسط مجلس و دولت و قوه قضاییه اطمینان حاصل نشود، داوری پیرامون جامع و مانع بودن و کارآیی قانون اساسی بسیار دشوار است. (ادامه…)