یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
میوه‌ی منشور حقوق شهروندی
رونمایی از منشور حقوق شهروندی و تأکید بر اجرای مفاد آن از سوی رئیس جمهور در راستای پایبندی به وعده‌های انتخاباتی به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور که متعهد به حراست از قانون اساسی است از یک منظر به این معناست که برخی از حقوق شهروندان ایرانی تاکنون نادیده گرفته می‌شده یا به شایستگی مورد توجه نبوده است و اشاره تلویحی چندی پیش رئیس جمهور در دیدار جمعی از علمای اهل سنت به کاستی‌هایی از این دست در پیوند با اقوام، مذهب و جنسیت مؤید این مدعاست. از منظری دیگر می‌توان گفت: دولت تدبیر و امید در راستای استحکام پایه‌های مردم سالاری و رفع برخی شبهات حقوق بشری که دستاویز جهانخواران برای اعمال فشارهای سیاسی و اقتصادی بر علیه ایران است، با هدف تلطیف و تعدیل برخی سیاست‌ها به این امر مبادرت نموده است. بالطبع با توجه به تحلیل‌های متفاوتی که همواره به دنبال اینگونه اقدامات اساسی مطرح می‌شود‌، با نگاهی تردیدآمیز در این باره مواجه می‌شویم. که سر در آبشخور تجربه‌ای تاریخی دارد، به این معنا که مناسبات حاکم بین مؤلفه‌های فعال در دایره قدرت این باور را تقویت می‌کند که رعایت تمام و کمال حقوق شهروندان شکنندگی ساختار کنونی را در پی دارد و به منزله‌ی دعوت از میهمان است آن هم در شرایطی که زمینه‌ی پذیرایی از او فراهم نیست. کسانی که با این نگاه منتظر دستاوردهای چنین حرکتی هستند می‌گویند: حتی اگر آقای روحانی نسبت به رعایت جزء به جزء منشور حقوق شهروندی نیز تردید داشته باشد که دارد و می‌داند که عده‌ای نخواهند گذاشت چنین اتفاقی آنچنان که خواست عمومی است بیفتد، تخطئه کردن چنین حرکتی و نمایشی توصیف کردن آن را گونه‌ای توهین به مردم می‌دانند. توهین به این معنا که ای مردم بدانید دارند شما را به بازی می‌گیرند و چنین چیزی عملی نیست! ناگفته نماند از منظر یک روزنامه نگار که همواره برای حل مطالبات شهروندان و دفاع از محتوای مطالب و نوشته‌ها و گزارش‌ها و مصاحبه‌های خود به دنبال دستاویزی قانونی است همین که بالاترین مقام اجرایی کشور اجرای چنین منشوری را ابلاغ می‌کند، جای بسی دلگرمی است، (ادامه…)