سرمقاله
محمد عسلی
مجلس در انتظار حماسه ای دیگر
ظریفی می گفت: «اگر مردم بدانند اهمیت مجلس تا چه میزان است، حتی انتخاب یک نفر هم در تصویب یا عدم تصویب یک قانون بسیار مؤثر و سرنوشت ساز است…»
من گفتم: اگر فقط یک نفر در مجلس باشد که بتواند بر جمع و بر افکار عمومی چنان تأثیری بگذارد که منافع ملی حفظ شود و عدالت در تصمیم گیری ها مبنا قرار گیرد همان یک نفر خود یک مجلس است.
و اما بعد:
مجلس شورای اسلامی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی پیوسته از ترکیب ناهمگونی برخوردار بوده و تمامی کرسی نشینان مجلس به لحاظ آگاهی های سیاسی و اطلاعات علمی و تجربه مدیریتی نه اینکه در یک سطح نبوده اند، بلکه چه بسا فاصله ها بسیار بوده است.
اگر مجلس، مجلس باشد و بتواند نمایندگی افکار عمومی را مدیریت کند نه فقط در اعتلای فرهنگ سیاسی مردم تأثیرگذار خواهد بود، بلکه بسیاری از مصائب و مشکلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی که امروز ملت ما با آن مواجه اند آزار دهنده نبود و یا به طور نسبی قابل تحمل بود.
مجلس آینده می باید مجلسی باشد که به دور از چالش های درون حزبی و یا درون  جناحی همه فقط به کشور، ملت و انقلاب بیاندیشند و اینکه هیچکس در اندیشه منافع شخصی نباشد و منافع خود یا گروه و تشکیلات جناحی اش را بر منافع ملی و نیازهای مردمی ترجیح ندهد.
انتخاب حداکثری و هوشمندانه است که می تواند از میان نامزدها به طور نسبی اصلح را برگزیند.
فارس و به ویژه شهر کهن فرهنگ ایران زمین در شرایطی قرار دارد که از یک طرف خشکسالی کشاورزی و باغداری آن را تهدید می کند و از طرف دیگر روز به روز به سیل بیکارانش افزوده می شود.
فارس اقلیمی است که همه ایران در آن دیده می شود، هم به لحاظ میزان فقر و محرومیت و هم به لحاظ منابع، ثروت و توانایی هایی که بالقوه در آن کاملاً مشهود است. (ادامه…)