سرمقاله
محمد عسلی
در آستانه سی و هشتمین دهه فجر انقلاب در چه حالیم؟
یادآوری روزهای شور و هیجان، فریاد مرگ بر شاه، سینه¬های ستبر در مقابل گلوله¬ها، غرش تانک¬ها در خیابان¬ها، حضور میلیونی مردم در مقابل جوخه¬های آتش، روزهای سرنوشت¬ساز تغییر نظام، فرار شاه، درد چه کنم ژنرال¬های ارتش، آمدن امام، فرار بختیار و شوق بی¬حد احساس پیروزی آنقدر که کیلومترها مسیر امام را گلباران کردند و آن نطق¬های آتشین و نهایتاً فروپاشی نظام….
یادآوری لحظات سخت اخبار ناگوار از ترورها، ترور مطهری، مفتح، قرنی و بعد از آن سهم¬خواهی احزاب و گروهک¬ها و جدال¬های خیابانی نفس¬گیر.
یادآوری حمله بی¬امان صدام به ایران و به درازا کشیده شدن جنگ ۸ ساله تحمیلی و حماسه¬های ماندگار و افتخارآمیز سربازان رشید و شجاع و جان¬برکفان ارتشی و سپاهی و بسیجی و اتحادی که مردم را به آزادسازی مناطق اشغالی مصمم کرد و آن همه ایثار و مجاهدت¬ها که تاریخ را توان درج آن نیست.
یادآوری تحریم¬ها و تهدیدهای مستمر، تلاش بی¬وقفه دانشمندان جوان، رهاوردهای انرژی هسته¬ای، شکوفایی دستاوردهای علمی و نهایتاً یادآوری غرورآفرین ساخت و بکارگیری موشک¬های دوربرد غول¬آسا و آماده¬سازی ارتش و سپاه و بسیج مردمی برای دفاع تا بدانجا که شعاع حمایت¬های تسهیلاتی و نظامی از مرزها گذشت و به نجات همسایگان از هجمه¬ی بی-امان داعش تبدیل شد و در یمن، سوریه، لبنان و سرزمین اشغال شده فلسطین سرنوشت¬ساز شد و ایران را به کشوری مقتدر در خاورمیانه و منطقه تبدیل کرد و نهایتاً یادآوری روزهای سخت که دشمنان به مردم ما تحمیل کردند و معضلات اجتماعی، بیکاری، طلاق، اعتیاد و فسادهای مالی و اداری بر تشنج¬آفرینی و ایجاد چالش¬های سیاسی و اقتصادی حتی بعد از برجام افزودند تا ما باور کنیم که انقلاب به حمایت هیچ کشور خارجی حتی آنان که دم از دوستی و حمایت می¬زنند نباید امیدوار باشد و اینک نیز در شرایط حساس کنونی که آمریکا قصد دارد همه درها را به روی ما ببندد راهی جز نفوذ در دل¬های مردم آگاهمان نداریم که استقلال بهای سنگینی دارد! (ادامه…)</