جُستار
محمد عسلی
نفت، جنگ و دیگر هیچ
وابستگی نظام‏های مرتجع غربی منطقه خاورمیانه به حمایت نظامی و سیاسی و اقتصادی غرب، من‏جمله آمریکا یعنی شراکت در جنگی که فقط منافع غرب را تأمین می‏کند و از قدرت اقتصادی و نظامی اعراب و کشورهای اسلامی می‏کاهد و آنها را در شرایطی قرار می‏دهد که پس از شکست‏های پیاپی بار دیگر دست خود را بیشتر به سمت آمریکا دراز کنند و از دست‏بوس میل به پای‏بوس نمایند.
افزایش بهای نفت در دهه گذشته که ذخایر ارزی کشورهای عربستان، قطر، کویت و امارات را به نحو بارزی افزون کرد بیم آن می‏رفت که بالاخره این درآمدها صرف چه نیازهایی خواهد شد.
با توجه به اینکه عمده خریداران نفت این کشورها آمریکا و کشورهای اروپایی بوده‏اند و این افزایش را باری سنگین بر دوش اقتصاد خود می‏دانند، راه حل کاهش و یا صرف تمامی آن را در کوتاه‏مدت با جنگ و فرش سلاح رقم زده‏اند. جنگی نیابتی که اگر ابتدا چندان بلندمدت تصور نمی‏شد، اما آتشی بود که چون شعله‏ور شد خاموش کردن آن به سادگی امکان‏پذیر نبود.
حمایت از گروه‏های تکفیری وهابی به منظور خدشه‏دار کردن امنیت و بر هم زدن نظم عمومی پیوسته از سیاست‏‏های زیربنایی عربستان و دیگر کشورهای عرب تابع سیاست‏های پادشاهان سعودی بوده است تا جایی که دانسته یا ندانسته وارد مصافی شده‏‏اند که رد پای آنان در حملات سپتامبر سیاه به برج‏های دوقلوی نیویورک هم اکنون ورد زبان تحلیلگران آمریکایی و پژوهشگران علت‏یاب آن واقعه می‏باشد. (ادامه…)