یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
ناهمخوانی ها
همخوانی اعتماد آور است. ما این معیار را در بسیاری از ارزیابی هایمان به کار می گیریم. وقتی خالی بندی را به کسی نسبت می دهیم و می گوییم که او لاف میزند منظورما این است که سخنانش تناسبی با جایگاهش، مدرک و معلوماتش و رفتار و کردارش ندارد و اصطلاحاً به اندازه ی دهنش حرف نمی زند. در مواردی از اصطلاح و ترکیب فیل و فنجان برای نشان دادن ناهمخوانی دو چیز با هم استفاده می کنیم. حکایت چاه و منار، قسم حضرت عباس و دم خروس، شترسواری دولا دولا و ضرب المثل ها و تکیه کلام هایی از این دست همه سر در آبشخور ناهمخوانی ها و عدم تناسب ها دارند.
آن یکی پرسید اشتر را که هی
از کجا می آیی ای اقبال پی
گفت از حمام گرم کوی تو
گفت خود پیداست از زانوی تو
تناسب و همخوانی معیار خوبی برای ارزیابی ایده ها، اشخاص، حکومت ها و نظام های سیاسی است. تمامی نظام های سیاسی به حکم این که “هیچ کس نمی گوید ماست من ترش است” از خودشان تعریف می کنند و رقبا و مخالفان خود را تخطئه و متهم و محکوم می نمایند. آمریکا به کشورهای دیگر درست یا غلط ایراد حقوق بشری می گیرد و کشورهای دیگر نیز به استناد مواردی از ناهمخوانی ها که در نظام لیبرالی سراغ دارند سعی می کنند آمریکا و برخی کشورهای غربی را به نقض حقوق بشر متهم کنند. جالب اینجاست که به زعم کشورهایی که با یکدیگر دشمنی دارند طرف مقابلشان در آستانه ی نابودی و فروپاشی است و هر روز در اخباری که بازتاب می دهند دشمنانشان را در حال دست و پا زدن و به اصطلاح تلاش مذبوحانه برای غرق نشدن تصویر می کنند! (ادامه…)