یادداشت
محمد عسلی
کارآفرینی و آموزش‏های فنی چرا؟ و چگونه؟
حدود ۲۰ سال قبل در یادداشتی عنوان کردم فارغ‏التحصیل هنرستان حرفه‏ای در رشته نقشه‏برداری و معماری شاگرد مغازه بستنی فروشی است.
در آن سال رئیس آموزشکده فنی شیراز طی نامه‏ای اعتراض کرد که چنین نیست.
امروز ۲۰ سال از آن تاریخ گذشته است نه فقط فارغ‏التحصیلان هنرستان‏های فنی حرفه‏ای در رشته‏های آموزش دیده و ندیده بسیاری‏شان به کسب و کارهای دیگری مشغولند بلکه اکثر فارغ‏التحصیلان دانشگاهی ما حتی با مدرک دکترا به کارهایی دل‏مشغولند که هیچ ارتباطی با رشته تحصیلی آنها ندارد.
سؤال: مشکل در کجاست؟
کارشناسان و صاحب‏نظران تعلیم و تربیت بر این باورند که اگر برنامه‏ریزی‏های آموزشی چه در مدارس و چه در دانشگاه‏ها بر مبنای نیازهای منطقه‏ای و جغرافیایی نباشد، فارغ‏التحصیلان در رشته تحصیلی جذب کار نمی‏شوند.
نکته مهم‏تر اینکه اگر برنامه‏ریزی‏های درسی با روش‏های حافظه‏مداری دنبال شوند و ملاک موفقیت‏های تحصیلی، صرفاً نمره باشد که حاصل انباشت تئوری‏ها و مطالب شفاهی در حافظه است فارغ‏التحصیلان کاری از پیش نمی‏برند.
امروز اکثر دست‏اندرکاران تعمیرات لوازم خانگی، اتومبیل و یا حتی کارگرانی که در بخش‏های صنعتی کار می‏کنند بر اساس تجربه کاری در زمان شاگردی به تعمیرات یا تولیدات مشغولند. زیرا یک مهندس مکانیک تجربه تعمیرات اتومبیل با تجربه تولید قطعات و یا نظارت بر عملکرد و سلامت دستگاه‏های تولیدی ماشین‏آلات را ندارد. (ادامه…)