سرمقاله
محمد عسلی
صد روز بعد از برجام
صد روز از توافق ایران با کشورهای ۱+۵ می گذرد و ایران بر اساس اظهارات اوباما رئیس جمهور  آمریکا و سایر طرف های مذاکره کننده به تعهداتش در قبال برجام عمل کرده است.
یکی از مهم ترین مفاد قرارداد و توافقنامه برجام رفع کلیه تحریم های بانکی بوده است که صرفاً به لحاظ فشار بر ارتقای برنامه صلح آمیز هسته ای ایران به بهانه احتمال ساخت جنگ-افزارهای هسته ای باعث این تحریم ها شده بود.
کشورهای آلمان، فرانسه و انگلیس به منظور روابط تجاری با ایران طی امضای اسنادی در حوزه های صنعتی و اقتصادی و خدماتی و دارویی اقداماتی انجام داده و رؤسای آنها به قصد ابراز حسن نیت دریچه هایی باز کرده اند و به تبع آنها دیگر کشورهای اروپایی هم یا با اعزام نماینده و یا با حضور در ایران مانند نخست وزیر ایتالیا دست دوستی و همکاری به سوی ایران دراز کرده-اند، مسئولین بانک مرکزی هم چندین بار اعلام کرده اند که بخشی از دارایی های ایران آزاد شده و از طریق بانک ثالث به دست ایران رسیده است.
اما فشارها و شیطنت های آمریکا که به صورت علنی موجب بعضی تحریم های جدید بر علیه بعضی رابطین اقتصادی و بازرگانان ایرانی شده بار دیگر دیوار بی اعتمادی را بین ایران و آمریکا بلندتر کرده و آثار این اعمال نظرها و تصمیمات کنگره و دولت آمریکا روی سرمایه-گذاری خارجی در ایران تأثیر گذاشته به نحوی که ریسک سرمایه گذاری را بالا برده و هنوز تردیدها و تشکیک هایی بویژه در کشورهای اروپایی روی آینده نگری روابط اقتصادی و تجاری و سیاسی به قوت خود باقی است و عقود و قراردادها مشروط و منوط به شرایطی است که بتواند تسهیلاتی برای تحقق تعهدات طرفین ایجاد نماید. (ادامه…)