یادداشت سردبیر

اسماعیل عسلی

غرض از مزاحمت

فضای پارک خلدبرین از ساعت پنج و نیم صبح جولانگاه قدم‌های استواری است که بیش از پنجاه سال کارخانه‌ها و کارگاه‌ها و ادارات و سازمان‌ها و کوچه‌ها و خیابان‌ها را درنوردیده‌اند و چون روزگار غدار را به سلامت و پرهیز گذرانیده‌اند، هنوز هم قلب مهربانشان در سینه‌های گشاده می‌تپد و خون پاکشان را در رگ‌های به غیرت خو گرفته به جریان می‌اندازد.

آن سالدیدگان خوش‌فکر که همواره عمر گرانمایه را به تکاپو و کنکاش و کار و زحمت و کسب روزی حلال گذرانیده‌اند، با تکیه زدن بر بالش بازنشستگی دادن میانه‌ای ندارند، هر چند استخوان ساییدگی‌ها، کم‌سویی چشم‌ها و نابسامانی‌های مزاجی گهگاه به آنها دندان نشان می‌دهند و رخ می‌نمایانند اما این بازهای نشسته هرگز پرواز را از یاد نمی‌برند. از پیاده‌روی گرفته تا بدمینتون بازی و پینگ‌پنگ و نرمش و گپ و گفت‌های نوستالوژیک که یادآور دوران جوانی و گذشته‌های دور است گرفته تا حرف و حدیث پیرامون اوضاع و احوال معیشت و بازار و تحریم و برجام و حادثه منا و بابک زنجانی و دکل‌های گم شده و ثروت‌های بر باد رفته و رد و بدل کردن پیامک‌ها و تصویرها و جملات قصار و مطایبه‌آمیز از جمله دلمشغولی‌های بازنشستگانی است که پارک خلد برین را برای دیدار با یکدیگر انتخاب کرده‌اند. (ادامه…)