یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
تا روز موعود
همنشینی ادب و نزاکت و شرم و فروتنی با بزرگی و وجاهت اجتماعی در نزد ایرانیان که هزاران سال پیشینه‌ی فرهنگی و تمدنی دارند به اندازه‌ای جا افتاده است که هر کسی در عین ادعای بزرگی و فرهیختگی رفتاری خارج از چارچوب ادب و فروتنی داشته باشد، شایسته‌ی احترام و بزرگداشت نمی‌دانند.
سخنان سخیف و بی‌ارزش و غیرمؤدبانه‌ی قاضی‌پور که در آن انواع استخفاف را در حق زنان این مرز و بوم روا داشته، نه در شأن یک نماینده بود و نه در شأن مجلس و چه شگفت‌انگیز است که چنین موجودی هنوز هم کسوت نمایندگی مردم را که برای قامت کوتاه و نحیف اندیشه‌اش بسیار بلند و گشاد است، یدک می‌کشد و انتظار دارد که به عنوان یک انسان و مسلمان از او یاد شود!
این سخنان که بیشتر برازنده‌ی شخصی فاقد تعادل روحی و مست از باده‌ی قدرت است در شبکه‌های مجازی و رسانه‌های مکتوب با واکنش‌های تقریباً یکدست حاکی از نفرت و اشمئزاز روبه‌رو گردیده و شخصیت‌های گوناگون وابسته به طیف‌های مختلف اجتماعی با ابراز شگفتی از راهیابی چنین فردی به مجلس، خواستار برخورد قانونی با وی شده‌اند. سخنان وی به اندازه‌ای بی‌ادبانه تلقی گردیده که حتی در مقام پاسخگویی نیز نمی‌توان به آن استناد کرد. (ادامه…)