یادداشت
محمد عسلی
مقابله با باغ شهرها
کلاه بیاوریم یا سر؟
«هوای آسمان آبی شیراز
و عطر کوچه‌های نسترن‌آگین
و آواز پرستوها
که از باغ بهارانند
تسلای دل من نیست
مرا با دشت‌های تشنه پیوندی است
که از شادی تهی
پاییز پاییزند
اگر این شاعر جنوبی پنجاه سال پیش که این شعر را سروده هم‌اکنون می‌بود و می‌دید که دیگر در شیراز نه از آسمان آبی خبری است و نه از کوچه‌های نسترن‌آگین و نه آواز پرستویی، شاید به گونه دیگری شعر می‌سرود. (ادامه…)