سرمقاله محمد عسلی ۶ آذر ۱۳۹۹
به کجا می رویم در این عصر ننگ؟

ناقوس ها دیری است به صدا درآمده اند و این صدا مدام به گوش می رسد. صدای مرگ، مرگی ناباورانه و مستمر آمده و نشسته است پشت در، زنگ می زند و رنگ نمی بازد. از در برانی از پنجره می آید. می آید. نامرئی و نادیدنی، می نشیند روی ضربان قلبت و سوار می شود روی گلبول های تنت و می تازد تا برسد به مرکز فرماندهی مغزت، تنفسگاهت را نشمین است و از مزرعه سبز شش هایت تغذیه می کند چنانکه نتوانی دمی و بازدمی به عادت داشته باشی، نفست تنگ می شود و ضربان قلبت به شماره می افتد حالا تو در جنگی نابرابر محکوم به مرگی. مرگی ناخواسته، مرگی که به غفلت دست به انتخاب آن زدی به گمانی که به سراغت نمی آید. دیدی و شنیدی که دکان ها را بست و هم اداره ها و مسجدها و خیابان ها را. اول از هوا آمد، شنیدی که دارد می آید اما باور نکردی، درست انتخاب کرد. شلوغ ترین مکان مذهبی ات را، دست مالیدی به سر و صورتش، نوازشش کردی و پذیرا شدی، دانستی و گفتی بی خیال، خبری نیست اینجا شفا می دهند، نه آنکه درد و تب می آورند، اولی را کشت و جنگ شروع شد. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۵ آذر ۱۳۹۹
این رشته سر دراز دارد

از جمله مطالبات جهانی بلاتکلیف که همواره دستاویزی قابل اعتنا برای چالش های سیاسی بوده و کشورهای مختلف در منازعات عدیده به منظور یقه گیری طرف مقابل از آن بهره می گیرند و رقبای خود را به عدم رعایت آن متهم می کنند ، موضوع حقوق بشر است . قبل از هر چیز باید خیال همه را راحت کرد که حقوق بشر با آن عرض و طول و تفاسیر و تحلیل ها و حواشی و اصول و فروعی که دارد چیزی نیست که در هیچ کجای جهان به تمامی رعایت شود . من جمله ایران خودمان! نشان به آن نشان که اگر به روند اصلاح برخی قوانین و وعده های انتخاباتی دقت کنیم به تلاش هایی که در راستای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران صورت می گیرد پی می بریم . لذا باید موضوع مناقشه را عوض کرد و بررسی ها را به میزان رعایت حقوق بشر و درصد پای بندی سیستم های حکومتی به مولفه ها و الزامات آن تغییر مسیر داد نه رعایت کامل آن . در همین فرانسه که به عنوان مهمترین کانون تحولات آزادیخواهانه ظرف چند سده گذشته مطرح بوده و هست اخیرا قانونی وضع کرده اند که کسی حق فیلمبرداری از برخورد خشونت آمیز پلیس با تظاهرکنندگان را ندارد ! آمریکا که یکی از مدعیان پر و پا قرص حقوق بشر است با معضل نژادپرستی که بارزترین نوع نقض حقوق بشر است روبروست . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۴ آذر ۱۳۹۹
بسیج و سئوالات بی پاسخ

مادر، چشم به راه و دست هایش به دعا، نگاهش در افق پیش رو و به هر صدایی امید به خبری از آن نورچشمی ۱۶ ساله که شرم از چشمانش و اراده آهنین از پاهایش و قدرت دشمن شکن از دستانش متجلی است و در عاشقانه ترین ترانه امید فریادگر غیرت و زبانزد شجاعت است.
در آن روزگار، روزگار سخت جنگ، جنگ توپ و خمپاره ها و باران بی امان تیربارها تنها گوشت و پوست و استخوان سدی شدند مقابل دشمنان خونخوار و سنگری نفوذناپذیر در برابر هجوم تانک ها.
بسیج حماسه ساز شد، ظهوری گسترده داشت به پهنای میهن در طول و عرض وطن چنانکه از هر خانه ای دری گشوده شد و از آن در نوجوانان و جوانانی برومند و جان بر کف راهی شدند تا راز و رمز ماندگاری ایران را به چشم متجاوزان فریب خورده بکشانند. (ادامه…)