سرمقاله
اسماعیل عسلی
نگاهی به روند کیفیت انتخابات ریاست جمهوری
روند دگرگونی ها در کیفیت نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران از بهمن ۵۸ تاکنون شتاب چندانی نداشته است‏؛‏ به این معنا که اگرچه انتظار می رفت متناسب با افزایش جمعیت تحصیل کرده و تقویت حافظه ی تاریخی مردم‏،‏ شاهد دگرگونی هایی خصوصاً در بعد کیفی انتخابات باشیم‏،‏ اما سیاست زدگی‏،‏ موج سواری‏،‏ لزوم انتخاب بین خوب‏،‏ متوسط‏،‏ بد و بدتر و بالا بردن ضریب امنیت داخلی به موازات کاستن از فشارهای خارجی و همچنین امید به تغییرات زیربنایی از جمله مهمترین عوامل پیش برنده ی مردم برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری بوده اند و در مواردی نیز انتخابات تحت تأثیر شدید برخی رویدادهای داخلی نظیر ترور و جنگ و بعضاً تحولات بین المللی و منطقه ای برگزار شده است‏.‏
کیفیت فعالیت احزاب و گروه های سیاسی نیز از الگویی مشابه پیروی کرده است و احزاب معمولا از دل رویدادها و تنش های داخلی سربرآورده اند و به تبع آن بیشترین انرژی و پتانسیل خود را صرف سهم خواهی و بازیگری در دایره ی قدرت کرده اند و نهایت فعالیت فرهنگی آنها در خارج از دایره ی قدرت راه اندازی رسانه هایی مکتوب بوده که نقش سخنگویی حزب و طیف خاصی را ایفا کرده اند‏.‏ ضمن این که احزاب اغلب حول محور شخصیت ها گردیده اند و کمتر دیده شده که موضع گیری های یک حزب سر در آبشخور برآیند دیدگاه های اعضا و سمپات های آن داشته باشد‏،‏ چرا که در گروه های سیاسی کنشگر به استثنای چند نفر افراد خاص که سایه ی گسترده ای هم دارند مابقی تعزیه گردان و سیاهی لشکرند و وضع و حال و روز آنها به سهم حزب و گروهشان در دایره ی قدرت گره خورده و انتصاب ها و برکناری های اتوبوسی نیز از همین واقعیت حکایت دارد‏.‏ می ماند رسانه ها و نقش آنها در کیفیت بخشی به انتخابات‏.‏ (ادامه…)