سرمقاله
اسماعیل عسلی
برای ثبت در تاریخ
واکنش های پراکنده و در عین حال معنادار به نابسامانی های اقتصادی نشان می دهد که برخی از طیف ها در مقام ارزیابی شرایط موجود از شعار عبور کرده و به عملکردها توجه می کنند و از آنجایی که اقتصاد در پیشانی اولویت های در خور رسیدگی قرار گرفته، نوسانات اقتصادی را بهترین معیار برای ارزیابی عملکرد دولت به حساب می آورند. شاید خواص جامعه و نظریه پردازان اقتصادی که می دانند دولت در چه شرایطی کشور را تحویل گرفته در ارزیابی های خود بیش از دیگران به داوری مبتنی بر علم روی خوش نشان دهند اما مردم عادی معمولاً به تحقق شعارهای انتخاباتی نگاه درازمدت ندارند و همین مسأله توجیه شرایط موجود را برای آنها سخت کرده است. برخی از صاحبان تریبون و جناح های نشان دار نیز که تا پیش از این از ترسیم دورنماهای مبتنی بر شعار محض ابایی نداشتند اکنون در راستای حفظ مخاطب و برای اینکه بتوانند از فرصت های زاییده ی تلاقی موج های مردمی بهره برداری کنند کم و بیش برای اصلاح نابسامانی ها به دولت فشار می آورند. جهانگیری معاون اول رییس جمهور برای این که نشان بدهد با هوشیاری روند امور را رصد می کند می گوید: “کسانی که بانی برخی اقدامات علیه دولت شده اند بدانند دود آن به چشم خودشان می رود”. این سخن بدین معناست که هر دو جناح سوار بر یک کشتی هستیم و سوراخ کردن کشتی به امید ایجاد تغییر در عوامل هدایت کننده کشتی و متعاقب آن اصلاح و ترمیم کشتی پس از انجام جابجایی های لازم ریسک بزرگی است و ممکن است پیش از تحقق جابجایی ها کشتی از آب پر شده و غرق شود. نباید فراموش کنیم که تاکنون هیچ کدام از دولت ها نتوانسته اند خود را از تیررس انتقادات معطوف به ناکارآمدی دور نگه دارند و اغلب آنها در دور دوم به حاشیه رانده شده اند و بیشترین وقت خود را به جای انجام وظایف اصلی صرف چانه زنی های بیهوده کرده اند. ناگفته نماند که دولت های اصلاح طلب و میانه رو بیش از دولت های اصولگرا از کاهش قیمت نفت و کژتابی غربی ها در عمل آسیب دیده اند. (ادامه…)