سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
ارزیابی فاصله‌ها
یکی از وظایف اصلی حکومت‌ها ایجاد رقابت سودبخش بین مردم است رقابتی که سود آن عاید خود مردم می‌شود. چنین رقابتی قاعدتاً باید در چارچوب‌های نظری و تئوریک هر نظامی و نوع هدف‌گذاری‌ها و دکترین اداره‌کنندگان آن صورت گیرد فی‌المثل در نظام‌های لیبرال دموکراسی مبتنی بر سرمایه‌داری و بازار آزاد، دولت‌های منتخب، آحاد مردم را به کار و کارآفرینی، تولید، بهره‌وری، صادرات، واردات مبتنی بر نیازسنجی، گردش سرمایه و ابداع و نوآوری در راستای سرعت‌بخشی به کارها و افزایش ضریب دقت برای تولید منطبق بر استانداردهای جهانی تشویق می‌کنند. ضمن این که تسهیلاتی نیز در اختیار مهاجرینی که واردکننده‌ی دانش و ثروت هستند قرار می‌دهند. بدیهی است که چنین رویکردی برای مردمی که از برنامه‌ها و مشوق‌های گوناگون استقبال می‌کنند رفاه را به دنبال دارد و به موازات آن مالیات زیادی هم نصیب دولت می‌شود به طوری که بودجه کشور ۳۲۵ میلیون نفری آمریکا که در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۱۳۰۰ میلیارد دلار بود اغلب از محل پرداخت مالیات توسط مردم تأمین گردید. چنین روندی سال‌هاست که در آمریکا با نوساناتی فراخور پیش‌زمینه‌های داخلی و عمدتاً خارجی دنبال می‌شود. در سایر کشورهای توسعه یافته نیز متناسب با پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های گوناگون، مردم به مشارکت در طرح‌ها و برنامه‌های دولت‌ها دعوت می‌شوند. ولی وجه مشترک برنامه‌ریزی دولت‌ها در چنین کشورهایی، استقبال از مهاجرین نخبه، ایجاد زمینه برای سرمایه‌گذاری خارجی، بزرگنمایی جاذبه‌های توریستی به منظور رونق‌بخشی به صنعت گردشگری، حراست از آثار باستانی و تاریخی، احداث موزه و راه‌اندازی کانون‌های هنری و فرهنگی، راه‌اندازی تورنمنت‌های ورزشی با هدف ایجاد نشاط و درآمدزایی، تأسیس دانشگاه و مراکز پژوهشی و تحقیقاتی، زیباسازی شهرها و احداث راه‌های مناسب و نظام‌بخشی به سیستم حمل و نقل و از همه مهمتر اجرای دقیق قانون است. (ادامه…)