سرمقاله محمد عسلی ۲۷ آبان ۱۳۹۹

باغ شهرها زیر تیغ مسئولان استان

شیرازی که به آب رکنی و باد خوش نسیم و باغ های سبز و جویبارهای روان شهره عام بود در طول ۸۰ سال گذشته دستخوش ساخت و سازهایی شد که دیگر نه از آن آب رکنی و نه باد خوش نسیم و نه باغ های سبز و جویباران های روان خبری نیست.

بیش از سه چهارم شیراز کنونی باغ و بوستان بوده اند که اینک چند باغ مشهور ان با چند درخت کهن به موزه تبدیل شده اند و بیشتر برای عبرت خلق در گشوده اند.

زمانی که مرحوم آیت الله حائری شیرازی در سمت نماینده ولی فقیه و امام جمعه شیراز جایگاه محکمی داشت برآن شد تا به قول ایشان ریه سالمی برای شهر شیراز درست کنند.

طرح مؤسسه فلاحت در فراغت توسط ایشان عملی شد. در اطراف کوهستان های شیراز از شمال و جنوب تا شرق و غرب باغ های بسیاری احداث و نهال های میوه غرس شدند.

هدف از این کار بزرگ علاوه بر سرسبزی و جایگزینی باغ های از دست رفته و سوخته ایجاد اشتغال در زمان فراغت برای کارکنان و کارمندانی بود که خستگی پشت میزنشینی آنها را دچار پیری زودرس می کرد و دل زندگی و شادی را از آنها می گرفت.

این باغ ها در قطعات ۲۸۰۰ متری تفکیک و با مبلغ کمی به صورت نقد و اقساط به رزمندگان، جانبازان، آزادگان، کارمندان ادارات تحویل شد تا خود و خانواده هایشان در حفظ و نگهداری آنها بکوشند و هم قدر وقت بدانند و هم به ارزش درخت آگاه شوند.

با توافق جهاد کشاورزی و منابع طبیعی زمین های بائر که بسیاری از آن مساحت ها بیشتر به سنگستان و دامنه کوه ها معروف بودند همه به باغ تبدیل شدند، قد کشیدند، میوه های بسیاری از جمله بادام، گردو، سیب، هلو، زردآلو و دیگر به بار آمدند. در زمان حیات آیت الله حائری رؤسای جمهوری از جمله آیت الله هاشمی، حجت الاسلام خاتمی و احمدی نژاد در دوره های مختلف از این باغ ها بازدید کردند و ابتکار آیت الله حائری را ستودند به گونه ای که سخنان و تصاویر بازدید آنان در نشریات به چاپ رسید و بعضی از آنها این طرح را برای دیگر استانها هم ضروری دانستند.

در اواخر دوره امام جمعه ای آیت الله حائری مشخص شد که سه نفر یا بیشتر از متولیان مؤسسه فلاحت در فراغت با فروش باغ هایی که خریداران آنها دست به دست کرده بودند سوءاستفاده های مالی کرده اند، آیت الله حائری طی اعلامیه هایی که در نشریات شیراز به چاپ رسید از آنها تبری جست و محاکم دادگستری به جرائم آنها رسیدگی کردند.

این ضربه باعث شد تا در افکار عمومی این سؤال بی پاسخ بماند که این افراد تا چه میزان به سوءاستفاده مالی متهم شده اند.

متأسفانه بعضی از مسئولین به جای حل مسئله درصدد حذف صورت مسئله برآمدند تا به آنجا که احداث این باغ ها را بعضاً غیرقانونی تلقی کردند به ویژه آنکه در استانهای شمالی بعضی از افراد فرصت طلب و سوءاستفاده چی در مسیر رودخانه ها مبادرت به احداث ویلا کرده بودند که به دستور مقام قضایی تخریب شدند. و این مسئله جو نامطلوبی راجع به باغ شهرها ایجاد کرد.

آیت ا… حائری از آغاز کار باغات تا زمانی که در مصدر امور بودند با منابع طبیعی و جهاد کشاورزی درخصوص تصرف زمین ها و تبدیل آنها به باغ توافق کرده بودند و اسنادی را ارائه کردند که بابت زمین ها به منابع طبیعی پول پرداخت شده است.

با استعفای آیت ا… حائری از امامت جمعه و نمایندگی ولی فقیه در فارس به علت بیماری و کهولت سن مسئولان منابع طبیعی و جهاد کشاورزی زمزمه مخالفت با باغ شهرها سر دادند و برای باغداران مشکلاتی فراهم کردند که مهمترین آنها عدم مجوز از سوی دادستان شیراز برای برق رسانی است.

و اما بعد:

اینک با گذشت ۲۵ سال از تأسیس باغ شهرها و غرس درختان که همگی با تلاش علاقمندان به درخت و کشت و کار و عرق جبین و کد یمین رشد کرده و به بار نشسته بعضی از مسئولین به بهانه های مختلف چوب لای چرخ باغداران می گذارند و هزاران باغ شهر را که بعضاً محل سکونت خانواده بازنشستگان و جانبازان و آزادگان است را از نعمت برق محروم کرده اند و اجازه برق رسانی نمی دهند.

در حال حاضر این باغ شهرها پناهگاهی برای کار و عبادت و تفریح بازنشستگان است و اگر گفته شده افرادی بعضا به صورت موردی در آنجا صرفاً برای تفریح و استراحت می روند را نباید به همه باغداران تسری داد و کلیت آن را زیر سؤال برد. مضافا اینکه مسئولان تعاونی و مؤسسه احیاگران فارس با نظارت و سرکشی اجازه سوءاستفاده به کسی نمی دهند.

میلیاردها تومان که به حساب نمی آید به اضافه بیش از ۲۰ سال وقت عزیز صرف حفظ و حراست از درختان شده و در بسیاری موارد درختان جدیدی غرس شده و به بار نشسته اند.

این کمترین دلخوشی باغداران ساکن شهر شیراز است که برای فرار از آلودگی هوا و ترافیک و تراکم ساختمانها به این باغ ها پناه برده اند و برای برق رسانی از ژنراتورهای بنزینی و گازوئیلی استفاده می کنند که خود به آلودگی هوا می افزاید.

راستی چرا دولت از این فرصت به دست آمده استفاده نمی کند که برای جلب رضایت هشت هزار باغدار در اطراف شهر شیراز از جمله سیاخ دارنگون، دریمه، دشت کوه، ملوس جان با جذب درآمد میلیاردها تومان بابت برق رسانی، صدور سند و سایر خدمات رضایت آنها و خانواده هایشان را که اکثرا از قشر زحمتکش جامعه هستند مانند معلمان و کارکنان ادارات فراهم نمی کند؟

نقل موثق شده از امام جعفر صادق(ع) که فرموده اند: «الزرع لزارع و لو کان غاصبا» [کشت از آن زارع است حتی اگر آن را غصب کرده باشد] این باغات نه غصبی هستند و نه بدون مجوز احداث شده اند بعضی باغات سند رسمی محضری دارند و بسیاری مصالحه نامه ای که از طریق یک مؤسسه رسمی تأیید شده دریافت کرده اند.

این ساز ناموزنی که هر لحظه برای عدم برق رسانی به باغات از جانب بعضی مسئولان کوک می شود جز دل آزاری، نارضایتی و خسارت های مالی حاصلی ندارد.

کدام عقل و خرد مبادرت به ایجاد مشکلات برای باغ هایی می کند که نه در حاشیه رودخانه ها هستند و نه موجبات ضرر و زیان و خسارت شده اند و نه مدعی خصوصی دارند؟

این باغ ها هزاران کارگر را به کار گمارده، سبزی و خرمی ایجاد کرده اند و محصولات بادام و زیتون آنها به بازار سرازیر شده است. مضافا آنکه به منظور عدم گستردگی و تراکم در شهر شیراز می تواند محل سکونت بیش از ۱۰۰ هزار نفر بشود و به لحاظ امنیتی در زمان جنگ هم کاربرد دارد. این چرخه زندگی عادت شده برای باغداران را از رونق نیاندازیم به هر دلیل بیاییم به جراحات قلب کارمندان و معلمان باغدار مرهم گذاریم. وضعیت آنها را روشن کنیم. با برق رسانی امنیت بیشتری برای باغات ایجاد کنیم و همگان را تشویق به حفظ درختان و ایجاد فضای سبز، سرسبزی و طراوت نماییم. مسلما هر کار خیری که بتواند گرهی از کار مسلمین باز کند خیر است می توان با ایجاد خیر به زدودن شر هم کمک کرد.

بیائیم زحمات ۲۵ ساله هزاران باغدار را قانونمند کنیم و این سرمایه های عظیم را پاس داریم.

والسلام