طنزواره سردبیر اسماعیل عسلی ۱۷ آذر ۱۳۹۹
خسی در میقات  !

می گویند در جهان ۲۰۰ میلیارد کهکشان وجود دارد که در هر کهکشان میلیارد ها ستاره مشغول نورپراکنی و انواع چرخش ها هستند و پیرامون هر ستاره ای تعدادی سیاره می چرخند و دور برخی از سیاره ها هم قمرهایی در حال طواف هستند . تازه این جهان قابل مشاهده است که در خوشه محلی ما قرار گرفته اما این که در جهان غیر قابل مشاهده چه خبر است معلوم نیست ! حالا در منظومه شمسی ما که به منزله ی قطره ای در اقیانوس کهکشان راه شیری است خورشیدی در میانه قرار گرفته و تعدادی سیاره پیرامونش را گرفته اند که یکی از این سیارات قابل سکونت است و زمین نام دارد . روی این کره ی خاکی جانورهایی زندگی می کنند که توهم خود برتربینی دارند و ادعا می کنند که اشرف مخلوقات هستند و به همین دلیل تمامی حیوانات و گیاهان و طبیعت را خدمتگزار خود می دانند و با همین منطق و استدلال بند تنبانی کل طبیعت را به گند کشیده اند! این موجودات شگفت انگیز پس از هزاران سال کشت و کشتار بر سر اعتقادات موهوم و تفاخرهای شوم و منازعه بر سر غذا و جفت و محل سکونت ، احساس کردند به اندازه ای متمدن شده اند که می توانند بنیانگذار یک نهاد بین المللی تحت عنوان سازمان ملل متحد باشند آن هم پس از دوجنگ خونبار جهانی که در جریان آن میلیون ها انسان لت و پار شدند ! نکته ی جالب توجه این که کمتر کشوری در این سازمان ملل به اصطلاح متحد پیدا می شود که دیگری را قبول داشته باشد . حالا چرا اینها با هم متحد شده اند معلوم نیست ! در میان این ملل متحد کشورهایی هستند که علنا یکدیگر را به نابودی تهدید می کنند و انواع فحش های ناموسی را به یکدیگر حواله می دهند و از پرچم گذشته حتی شلوار یکدیگر را نیز به آتش می کشند ! در حالی که همه ی کشورها می دانند و پذیرفته اند که یکی از قوانین عضویت در این سازمان این است که هیچ عضوی ، عضو دیگر را تهدید نکند ! فلسفه ی وجودی سازمان ملل متحد این است که از تکرار وقایع خونبار نظیر جنگ جهانی اول و دوم و جنگ های منطقه ای ، میکروبی و شیمیایی و هسته ای جلوگیری کند ولی متاسفانه از زمان بنیانگذاری این سازمان تاکنون شاهد بروز صدها مورد جنگ بوده ایم با این تفاوت که کشورهای کارچاق کن و دلال و برخوردار از حق وتو تاکنون در هیچ جنگ رودررویی حضور پیدا نکرده اند ، چون طعم و مزه ی جنگ را چشیده اند و عواقب آن را می دانند و به این سادگی خر نمی شوند ولی تا دلتان بخواهد به کشورهای عقب افتاده و افراد معلول ذهنی که تشنه ی جنگ و دوشیده شدن هستند اسلحه فروخته و می فروشند تا عده ای بدبخت از همه جا بی خبر به جان هم بیافتند . هر کشوری که عضو این سازمان می شود باید حق عضویت بپردازد . به هر حال چنین سازمان عریض و طویلی رِئیس و معاون و ساختمان و کارمند و دفتر و دستک می خواهد و پول آب و برق و تلفنش هم مجانی نیست و صد البته خرج دارد ! شایان ذکر است که بهترین و پرطمطراق ترین قانون ها در این نهاد بین المللی به تصویب می رسد که متاسفانه ۹۰ درصد آنها الزام آور نیست . ( یعنی کشک ) ! جای شگفتی است که مقر این سازمان در کشوری قرار گرفته که بیشترین شاکیان سیاسی و نظامی و حقوق بشری را دارد و انواع ظلم وستم را در حق سایر کشورها مرتکب می شود و در هر سال معادل چندین هزار متر پارچه ستاره دار را در سراسر جهان به عنوان پر چم آمریکا به آتش می کشند و اخیرا هم عده ای در همین کشور پیدا شده اند که می خواهند بدانند آتش زدن پرچم آمریکا چه مزه ای دارد به همین دلیل آنها هم اگر چه شهروند همین کشور هستند ولی برای تفریح هم که شده پرچم کشور خودشان را به آتش می کشند تا ببینند چه سود و طعم و مزه ای دارد. در بین کشورهای عضو سازمان ملل متحد بیشترین فحش و بیشترین سود نصیب آمریکا می شود به قول معروف هر که بامش بیش برفش بیشتر !! و روسای جمهور آن هم اخیرا برای خنک کردن دل دشمنان خود و دلخوشی آنها مدعی غیردموکراتیک بودن انتخابات ۲۰۲۰ شده اند. هرچند عده ای منورالفکراصولا انواع انتخابات را در سراسر جهان گونه ای شوخی ناموسی می دانند که حساب و کتاب درستی ندارد و راه های زیادی برای دور زدن دموکراسی پیدا شده که گردانندگان کشورها ازروی دست هم تقلب کرده و یاد گرفته اندو از آن نهایت استفاده را می کنند . بگذریم و برویم سراغ محل برپایی ساختمان سازمان ملل متحد که در آن زمان به دلیل دور بودن آمریکا از صحنه های جنگ یا به هر دلیل دیگر ، توافق شده که این ساختمان در نیویورک ساخته شود و الحق خیلی هم زیبا آن را درست کرده اند ولی بیشتر به کاباره شباهت دارد و افراد مجهول الهویه ای شبیه دلال محبت در آن رفت و آمد می کنند. زیباترین و گول زننده ترین صحنه ای که در آنجا به نمایش گذاشته اند برپا کردن پرچم کشورهای مختلف است که هرکدام رنگ و ظاهر خاصی دارد و وقتی باد آن را تکان می دهد آدم خوش خوشانش می شود !! هر چند گاهی آمریکایی ها ی کرمکی که وظیفه دارند ویزای نمایندگان کشورها را برای شرکت در نشست های سالیانه و یا فراخوان های ویژه صادر کنند ، بازی درمی آورند و امروز و فردا می کنند و موجب خبرسازی و فرصت سوزی می گردند . جانم برایتان بگوید که آمریکا در بین کشورهای جهان بیشتر به یک شرخر شباهت دارد که مسئولیت نقد کردن تمامی چک های بی محلی که کشورها به یکدیگر داده اند را بر عهده می گیرد. خلاصه این که محشر خری است که بیا و ببین و اغلب آدم هایی که به آنجا می روند حال و روز خوشی ندارند و دچار توهم هستند و برای هم شاخ و شانه می کشند و دندان تیز خود را به یکدیگر نشان می دهند .
مضحک ترین اقدام سازمان ملل متحد به دنیا آوردن بچه هایی است که حاصل ازدواج توافقی اعم از صیغه و عقدی و ازدواج سفید نمایندگان کشور هایی است که در این ساختمان چند ده طبقه در یکدیگر می لولند .
مثلا صندوق بین المللی پول که وظیفه اش کمک به توسعه کشورها ونجات آنها از بحران های اقتصادی است اما مثل بانک های وطنی ما فقط به عده ی خاصی وام میلیاردی می دهد ! یا سازمان بین المللی کارکه غیر از جمع آوری آمار بیکاران کار دیگری ندارد . یونسکو هم هر از چند گاهی به بررسی وضعیت فلاکت بار فرهنگی جهان می پردازد و برای بزرگان جهان در زادگاهشان آیین بزرگداشت برگزار می کند . مثلا همین چند سال پیش به خاطر وجود نازنین حافظ و سعدی در شیراز مبلغی پول دادند تا صرف لوله کشی فاضلاب شهر شیراز شود !
از دیگر سازمان های وابسته به ملل متحد سازمان جهانی مالکیت فکری است که اساسا مثل این که چنین سازمانی در ایران به رسمیت شناخته نمی شود زیرا غیر از فیلم ها و سناریوهایی که موضوع آن از اقصی نقاط جهان دزدیده می شود و صحنه هایی که سانسور می گردد خزعبلاتی تحت عنوان کلمات قصار در فضای مجازی نقل می کنند و چنین سخنانی را به کسانی نسبت می دهند که روحشان هم از این جور حرف ها اطلاع ندارد و سازمان ملل هم انگار نه انگار . از دیگر سازمان های وابسته به سازمان ملل سازمان جهانی بهداشت است که روزانه چندین هزار نفر جلو چشم این سازمان به علت ابتلا به کرونا می میرند و یکی هم پیدا نمی شود که بگوید مردم ایران و برخی از کشورها چه گناهی کرده اند که تحریم شده اند و نباید به داروهای گوناگون دسترسی داشته باشند؟ کشکی ترین سازمان وابسته به این نهاد بین المللی سازمان دفاع از حقوق بشر است که گویا مرده به دنیا آمده زیرا ما تا حالا او را ندیده ایم !!
من دیگر به سازمان برنامه جهانی غذا و سازمان تجارت جهانی و سازمان به کار گیری جنگ افزارهای شیمیایی و ممنوعیت کاربرد سلاح های هسته ای و میکروبی و… اشاره نمی کنم که مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد . خلاصه این که سیرک عجیبی راه اند اخته اند و همه ی دنیا را منتر خودشان کرده اند و از همه مهمتر این که بعضی ها می گویند دنیا را کسانی اداره می کنند که هیچ رفت و آمدی به این سازمان ندارند و برای خودشان محفلی دارند و کار خودشان را می کنند و عده ای هم فکر می کنند که در دنیا و کشور خودشان کاره ای هستند و گاهی می خندند و گاهی با هزار لعن و اشتلم عصبانی می شوند و حرف های صد من یک غاز می زنند و تهدید می کنند و زمین و منظومه شمسی و کهکشان راه شیری و … هم بی اعتنا به این خزعبلات می چرخند و با دیدن این موجوداتی که فکر می کنند کسی هستند آدم یادش به خسی در میقات می افتد به قول معروف :
دریا با خویش ماجرایی دارد
خس پندارد که این کشاکش با اوست