سرمقاله محمد عسلی ۱۴ مرداد ۱۴۰۰
آینده روابط خارجی ایران

شرایط کنونی در کشورهای اروپائی و آمریکا به گونه ای است که هر نوع جنگ طلبی و چالش های سیاسی و اقتصادی را برنمی تابد، خسارت های ناشی از بیماری کرونا که شدیدا به اقتصاد جهانی از جمله اقتصاد آمریکا و اروپا لطمه زده و به لحاظ روحی و روانی مردمان را عصبی و مطالبه گر نموده از یک سو و از دیگر سوی شکست نظامیان ناتو در افغانستان و عراق و سوریه که حاصل آن هزاران کشته، مجروح، آواره و بی خانمان بوده توان نظامی ناتو را به تحلیل برده و موجی از نارضایتی عمومی را دامن زده است.
ادعای آمریکائی ها در مبارزه با تروریسم به ویژه با تروریسم داعش به عنوان بهانه¬ ای برای ماندگاری در عراق و سوریه خود به ترویج تروریسم دامن زده و کار را به جائی رسانده که دست انتقام جوئی مردم عادی هم بالا رفته و گسست نظام حاکمیتی کشورهای هدف تجاوز را در پی داشته است.
مقاومت جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و کشورهای اروپائی و شکست تحریم های سفت و سخت آمریکا در ایران دولت جو بایدن را در شرایط دو سر باخت قرار داده است بدین معنی که اگر بخواهد به صلح با ایران برسد باید امتیاز دهد و بدون قید و شرط به برجام بازگردد و اگر بخواهد دوباره به تحمیل تحریم های سخت تر دل مشغول کند از یک سوراخ دو بار گزیده می شود زیرا آن را تجربه کرده اند و جز شکست به قول خودشان حاصلی نداشته است.
فی الحال چانه زنی های کوتاه و بلند مدت راه به جائی نمی برد. ایران اسلامی هم دور زدن و گریز از تحریم ها را تجربه کرده و هم چالش های پیش روی اقتصادی و سیاسی را هر چند سفره مردم را کوتاه کرده و نارضایتی های چندی را ایجاد نموده اما دل مردم را خالی نکرده زیرا مردم یاوه گویی های مخالفان نظام و شبکه های اجیر شده غربی را تجربه کرده و سرزمین های سوخته افغانستان، عراق، سوریه، یمن و لیبی را که به بهانه آزادی، دموکراسی و حقوق بشر در آنجا جنگ داخلی و نیابتی راه انداخته اند پیش رو دارند و تنها ایران است که به گونه ای به داد آنها رسیده و از نابودی کامل آنها پیشگیری کرده است. پس قدرت نظامی و تأثیرگذاری ایران را هم آمریکا و هم اروپا و کشورهای دیگر اسلامی فهم کرده اند.
اسرائیل آسیب پذیر و شکست خورده در جنجال ها و جنگ های رسانه ای هم قوز بالا قوز آمریکا شده و به طبل تو خالی شبیه است که فقط صدا دارد، صدایی که همانند گذشته شنونده چندانی ندارد.
در چنین وانفسایی آمریکا و اروپا راهی جز کنار آمدن با ایرانی که از سختی های تحریم و جنگ های رسانه ای و نظامی عبور کرده و اینک در منطقه قدرت نمائی می کند ندارند.
چانه زنی ها صرفا برای گرفتن امتیاز است که به سادگی ایران زیر بار آن نمی رود و با کنار آمدن روسیه و چین با ایران زور آمریکا هم کم شده و همانند گذشته نمی تواند در شورای امنیت بر علیه جمهوری اسلامی توافقی با اعضاء صورت دهد.
به نظر می رسد آینده روابط خارجی ایران با کشورهای اروپایی و هم کشورهای منطقه خلیج فارس اعم از کشورهای عربستان، امارات، بحرین تا سایرین به لحاظ سیاسی و اقتصادی بهبود یابد زیرا بین رهبری، دولت، مجلس و قوه قضائیه هماهنگی کاملی وجود دارد و نیروی نظامی  هم پشتیبان اقتصادی و فرهنگی و نظامی آماده ای برای تصمیمات مهم هستند.
مراجع دینی، مردم و هم سایر نهادها نیز این هماهنگی را مغتنم می شمارند و آن را برای بهبودی اقتصادی پذیرفته اند.
دیگر نه شعارهای چالش برانگیز و نه دیدگاه های فعلی و شخصی سرنوشت ساز نیستند، آنچه مهم است حفظ نظام، حفظ ایران از تعرضات خارجی، حفظ اعتماد عمومی و تقویت آن و تلاش برای بهبود اقتصادی و گذر از چالش های خشکسالی و کم آبی است.
جمهوری اسلامی که در مصاف های سخت و طاقت فرسای فشارهای خارجی سربلند و پرزور بوده و با تجربیات و تحریکات دشمنان هم مقابله کرده و اثرات آنها را در حدود زیادی خنثی نموده و دولتمردان آمریکا و اروپا را متقاعد نموده که بیدی نیست که با این بادها بلرزد و آنها هم به این نتیجه رسیده اند حالا فرصتی برای تعامل و سازندگی و رفع کدورت هایی است که سالیانی است بر سیاست خارجی ایران سایه افکنده است.
هرچند ایدئولوژی جمهوری اسلامی و باورهای عقیدتی و سیاسی و انقلابی حاکمیت و مردم ما بعضاً در تعارض شدید با هدف های استعماری آمریکا و غرب است اما با حفظ این باورها هم می توان به تعامل و تفاهم دست یافت و از پس آن رونق اقتصادی ایجاد کرد و تجارت خارجی را برای آزادسازی ارزهای بلوکه شده در بانک های خارجی تقویت نمود.
این نگارنده براساس دلائل فوق الذکر آینده روابط خارجی ایران را قوی، مثمر ثمر و رافع بسیاری از مشکلات فعلی پیش بینی می کند زیرا رئیس جمهور جدید نیز قصد دارد به بسیاری از مشکلات فائق آید هرچند نمی خواهد سفره مردم را به خواسته تحمیلی دول خارجی گره بزند و این سخن معقولانه و مدبرانه ای است. امید که چنین شود.
والسلام