سرمقاله “محمد عسلی” ۲ دی ۹۴سرمقاله
محمد عسلی
انتخابات و افتخارات
انقلاب اسلامی ایران در شرایطی دهمین دوره مجلس شورای اسلامی و پنجمین دوره خبرگان رهبری را برای نامنویسی نامزدها شروع کرده است که از پشتوانه مردمی دورههای مختلف انتخاباتی برخوردار است.
جمهوری اسلامی ایران اولین تجربه انتخاباتی را در دو رفراندوم «همهپرسی عمومی» تعیین نوع نظام و تأیید قانون اساسی به خوبی در پسانداز افتخارات خود دارد.
اینک که پس از گذشت ۳۷ سال مردم انقلابی ایران خود را برای انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری آماده میکنند، دوران سخت و طاقتفرسا و تلخ و شیرینی از مبارزات، مقاومتها، جنگ نظامی و نرمافزاری همه جانبهای را پشت سر گذاشتهاند و ایران به عنوان یکی از امنترین کشورهای منطقه و آسیایی با اقتدار و مستقل مورد توجه جهانیان است.
پشتوانهها و داشتههای ایرانیان که با آنها توانستهاند مخالفان و دشمنان انقلاب را بر سر میز مذاکره بنشانند و علیرغم میل باطنیشان، آنها را به پذیرش ایران به عنوان کشوری تأثیرگذار در منطقه و جهان پذیرا شوند بسیارند که میتوان شاخصهای آن را مختصراً یادآور شد.
نخست باید به حضور گسترده مردم در صحنههای سرنوشتساز اعم از انتخابات، امتحانات و افتخارات اشاره کرد.
ملت قهرمان ایران در طول ۳۷ سال مبارزه بیامان با تهدیدات، اعم از تهدید نظامی، تهدید اقتصادی، انزوای سیاسی، تهاجم فرهنگی، جنگ نظامی، جنگ رسانهای، چانهزنیهای هستهای، تحریمهای همه جانبه، فشار گروهکهای سیاسی و نظامی قدرتطلب، دزدی و اختلاسهای ناجوانمردانه و فرصتطلبانه و… مقابله نموده و از میانه عمق دریای طوفانی سیاست، گلیم خویش را از آب کشیده است.
حاصل تلاشهای ملت قریب ۴ دهه مبارزه بیامان افتخاراتی است که هرچند به چشم تنگ تنگنظران نمیآید، اما دشمنان ابرقدرتی چون آمریکا آن را گوشزد کرده و یادآور شدهاند. افتخار، به خاطر رقم زدن انقلابی عظیم که مرزهای کشورهای اسلامی را درنوردید و خوابآلودگی ملتهای تحت ستم کارتلهای نفتی را به قیامی همه جانبه تبدیل کرد تا در برابر حکام وابسته و دلبسته به دلارهای نفتی بایستند و تن به انقلاباتی دهند که گرچه هنوز بعضاً در خم کوچه اولند اما امید به آینده استمرار مبارزات آنها را نوید میدهد.
دفاع از مظلومان مسلمان در برابر تجاوز و اشغالگری رژیم صهیونیستی که شعار از نیل تا فرات را به فراموشی برده و برای حفظ سرزمین کوچک اشغال شده، پیوسته در جنگ و گریز با مبارزان فلسطینی است.
حمایت از مردم ستمدیده و مظلوم عراق و سوریه و لبنان که درگیر تجاوزات و اشغالگریهای سلفیها، تکفیریها، داعشیها و سایر متجاوزان بیرحم و ستمگرند.
مقابله با تجاوز و ستمگریهای آمریکا به عنوان دشمنی که مدام در جهت ایذاء و کشتار و دربهدری مسلمانان نقشهکشی و توطئه میکند.
افتخار صدها هزار شهید، جانباز، آزاده و رزمندگانی که پشتوانه حفاظتی انقلابند و هر خانهی شهیدی امروز سنگر مبارزه بر علیه کفر، نفاق، جهل و جور است.
افتخار پرچمداری نهضتی عظیم که سالیانی است جهانیان را به اهمیت آن حساس کرده است.
حال با این وصف مجلس آینده باید چگونه مجلسی باشد؟
آیا باز هم اشتباهات و تجارب بعضاً ناکارآمد مجالس گذشته باید تکرار شود؟
آیا باز هم شاهد بعضی قانونگریزیها، قانونستیزیها، اختلاسهای کلان، تورم، گرانی و عدم ثبات ارزش نرخ ریال در برابر ارزهای جهانی هستیم؟
آیا صادرات و واردات ما از یک قانون واقعبینانه و سالم برخوردار خواهد شد؟
آیا امید به زندگی، سلامتی تن و روان و ارائه خدمات بهداشتی سر و سامان به خود خواهد گرفت؟
آیا روابط سیاسی – اقتصادی و فرهنگی ما با دیگر کشورها بر مبنای عزت، مصلحت و حکمت پیش خواهد رفت؟
آیا مردم هوشمندانه خواهند توانست دست به انتخاباتی زنند که نیروهای اصلح را انتخاب کنند و به مجلس بفرستند؟
آیا حضور فعالانه و گسترده مردم در انتخابات زمینه رفاه و آسایش بیشتر را برای فقرزدایی فراهم خواهد کرد؟
بدیهی است پاسخ به این سؤالات همه منوط به تحقق دو امر است.
یکم انتخاب هوشمندانه و دوم حضور فعالانه
لیکن در این میان بر تمامی نامزدهای انتخاباتی فرض است که به دور از تعصبات و تعلقات جناحی و حزبی و با پرهیز از شهرتطلبی و کاسبکاری اگر واقعاً در خود دانش، تجربه، تعهد و امانتداری میبینند در این راه پرخطر گام نهند وگرنه جا پای کسانی خواهند گذاشت که با شعارهای دهان پرکن و غیرعملی به مجلس رفتند و بعد از پایان دوره پشت سر خود را هم نگاه نکردند و حداقل مردم فارس آدرس و سراغی از آنها ندارند.
باید به روز واقعه اندیشید. به روز رستاخیز و پرس و سؤالهای بیجواب و یا بدجواب.
به کشور، به انقلاب، به اسلام، به مردم و به نیازها بیاندیشیم.
به ملتی بیاندیشیم که تمامی توان خود را در طبق اخلاص گذاشته زمین و زمان را درنوردیده تا مقاومت، استقلالطلبی و حقانیت خود را به جهانیان بشناساند.
کاری کنیم داشتههایمان حفظ شود و در برابر شهداء شرمنده نباشیم.
- چهارشنبه ۲ دی ۱۳۹۴
- سرمقاله