سرمقاله
محمد عسلی
عدم پرداخت پول بنزین هواپیمای آسمان را زمین¬گیر کرد
چند سالی است بدهی شرکت¬های هواپیمایی بابت بنزین مصرفی خبری می¬شود اما هنوز مسأله حل نشده و چونان زخمی کهنه و ناسور شده مدام دهان باز می¬کند تا به جایی که دیروز پرواز شماره ۳۷۷۴ هواپیمایی آسمان از تهران به مقصد شیراز به علت بدهی اجازه پرواز نیافت و مسافران آن سرگردان شدند.
متأسفانه مدت مدیدی است کسی پاسخگوی توقف و یا تأخیر پرواز هواپیماهای مسافربری نیست.
دیروز بعدازظهر هم زیرنویس کانال شبکه خبر دال بر تأخیر ۴ ساعته پرواز آسمان از بندرعباس به تهران بود.
سؤال: آیا تاکنون ضرر این تأخیرها به مسافران را برآورد کرده¬ایم؟
هر چند میزان تأخیرها به حدی است که همه به آن عادت کرده¬ایم و مسئولین هم زیرسبیلی از زیر بار مسئولیت شانه خالی می¬کنند.
استادی که قرار است در یک رفت و برگشت در کلاس درس دانشگاه حاضر شود و صدها دانشجو در انتظار وی نگران از اتلاف وقتند؛
پزشکی که بیمارانش در بیمارستان منتظرند تا توسط او معالجه و جراحی شوند؛
مهندسی که می¬باید از پروژه¬ای بازدید کند تا ادامه کار میسر شود؛
تاجری که برای انجام قرارداد عده¬ای را در انتظار نشانده؛
و یا سخنرانی که قرار است در افتتاح و بازگشایی پروژه¬ای شرکت کند و خبر آن افتتاح بسته به حضور اوست.
و هزاران مسافر دیگری که هر یک به نوعی برای صرفه¬جویی در وقت و بموقع رسیدن قصد پرواز دارند متحمل خسارات مالی، روانی و بعضاً آبرویی می¬شوند.
کدام شرکت هواپیمایی تاکنون هزینه این تأخیرها را پرداخت کرده است؟
اگر در این آشفته بازار تصادفات جاده¬ای فرض را بر این بگیریم که هواپیما نسبت به اتومبیل وسیله ایمن¬تری است؛ امنیت پرواز هواپیماهای داخلی به علت تأخیرهای ناشی از نقص فنی، ترافیک هوایی و یا عدم هواپیمای جایگزین به خطر افتاده و کسی پاسخگو مشکل¬گشا نیست!
مهم¬تر آنکه اخیراً اجازه پرواز به فلان شرکت هواپیمایی به علت عدم پرداخت بنزین داده نمی¬شود. مثل اینکه مسافران مسئول عدم پرداخت بدهی شرکت¬های هواپیمایی هستند که باید جریمه شوند و ساعت¬ها در انتظار بمانند تا تکلیفشان روشن شود.
این چه برخوردی است که ما به مسافران هواپیما اهمیت نمی¬دهیم و برایمان مهم نیست که آنها در ترمینال¬های فرودگاه¬ها بدون تقصیر در انتظار بمانند و حق اعتراض هم نداشته باشند و کسی هم تا ساعت¬ها اعلام نکند که چه خبر است که بموقع پرواز نمی¬کنند هر چند مسافران پول بلیط را نقداً می¬پردازند.
این برخوردها نه اسلامی است و نه انسانی و نه با معیارها و قوانین بین¬المللی هواپیمایی منطبق است.
اگر قرار نیست تا تسویه بدهی پروازی صورت گیرد شرکت¬های هواپیمایی نباید مبادرت به فروش بلیط کنند.
و اگر قرار است با آنها برخورد قهری شود بهتر است درب آژانس¬های فروش بلیط را تخته کنند تا مردم تکلیف خودشان را بدانند و نه آنکه کوزه را بر سر مسافران بشکنند.
ناراحتی¬تراشی کار ساده¬ای است، مسئولین اگر مدیران قابلی در شرکت¬های هواپیمایی هستند و با این همه شرکت¬های جدیدی که مثل قارچ سر از زمین در آورده¬اند قصد برخورد دارند به سلامت هواپیما و پرواز بموقع بیاندیشند؛ هواپیما بادبادک نیست که بچه راضی¬کن باشد؛ وسیله¬ای است که جان هزاران نفر را در اختیار دارد.
مردم نجیب و شریف ایران که تحمل اینگونه معضلات می¬کنند مستحق بهترین¬ها هستند؛ قدر این نجابت را بدانیم که امنیت ما در گرو حفظ آن است. به روز واقعه بیاندیشیم. این همه ناراضی¬تراشی نکنیم. یادمان باشد در اوضاع و احوال فعلی که مردم با مشکلات اقتصادی مواجهند و تحصیل پول به سادگی امکان¬پذیر نیست کسی که با هواپیما مسافرت می¬کند حتماً ضرورتی در صرفه¬جویی از وقت احساس می¬کند. مثل بیماران و یا مصیب¬دیدگان و مواردی که ذکر آن رفت.
به هر تقدیر جهانگردان خارجی هم که معمولاً با هواپیماها به قصد شهرهای باستانی از جمله شیراز سفر می¬کنند انتظار چنین تأخیرهایی ندارند و با خاطره خوشی همراه نخواهند شد.
امید که مسئولین هواپیمایی تدبیری عاقلانه بیاندیشند و بیشتر به رضایت و رفاه مسافران فکر کنند و نه آنکه آنها را وجه¬المصالحه قرار دهند.
والسلام