سرمقاله
محمد عسلی
انقلاب اسلامی ایران به کجا می¬رود؟
۳۷ سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران گذشته و در آستانه وارد شدن به سی و هشتمین سال هستیم. با گذشت این همه سال که انقلاب از فراز و نشیب¬های بسیار عبور کرده امروز چند سؤال در اذهان تحلیلگران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی به دنبال پاسخ است که مهم¬ترین آن این سؤال است: انقلاب اسلامی ایران به کجا می¬رود؟
طبیعی است هر تحلیلگری بر مبنای اطلاعات و آگاهی¬های خود که چه بسا بعضاً ناقص و ابتر هم باشد به قضاوت می¬نشیند و گاه دیدگاه¬ها و خواسته¬های سیاسی¬اش هم به عنوان موافق و مخالف بر آن تأثیر می¬گذارد. یکی روند انقلاب ایران را خوب و توأم با تعقیب هدف¬هایش تحلیل می¬کند و دیگری برعکس آن را در انحراف از معیارهای اولیه می¬بیند.
بی¬شک تحلیل واقع¬بینانه و توأم با آگاهی روند انقلاب اسلامی ایران را نه کاملاً سفید سفید و نه کاملاً سیاه سیاه قضاوت می¬کند که در مرحله نخست نیاز به اطلاعات آماری از میزان عملکردها و نتایج خوب و بد آن هست و دوم قدرت قضاوت و بی¬طرفی تحلیلگر که متأسفانه امروز نه در رسانه¬های داخلی و نه در رسانه¬های خارجی چندان قضاوت¬های بحقی را شاهد نیستیم.
و اما بعد:
انقلاب اسلامی ایران همانند انقلاب¬های بزرگی چون انقلاب کبیر فرانسه «۱۷۸۹»، انقلاب اکتبر روسیه «۱۹۱۷»، انقلاب چین «۱۹۴۳»، کوبا و امثالهم با اهداف و شعارهای از پیش تعیین شده¬ای به پیروزی رسید.
انقلاب اسلامی ایران یکی از ضد امپریالیسم¬ترین انقلاب¬های جهان بود که شعار اصلی مرگ بر آمریکا حکایت از آن دارد.
هدف دیگر انقلاب مقابله و مبارزه با استعمارگران و یادآوری هدف¬های استعماری کشورهایی چون آمریکا، انگلیس در ایران قبل از انقلاب بود.
مقابله با استبداد و خودکامگی داخلی و خارجی از جمله اهداف اولیه انقلاب بوده است که شعار مرگ بر شاه برآمده از اراده و خواست تمامی مردم ایران بود.
شعار آزادی، استقلال و جمهوری اسلامی، نشانه¬ای از حرمت و آزادیخواهی ملتی بود که یکپارچه به اراده¬ای آهنین در مقابل تمام سلاح¬ها و تکنولوژی روز دنیا ایستاد و یکدل و یک زبان فریاد زد: « توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد/ شاه به جز خودکشی راه دگر ندارد»
استقلال¬طلبی رهبر و ملت انقلابی ایران به معنای عدم وابستگی به غیر به ویژه عدم وابستگی به غرب و در رأس آنها آمریکا در اعمال سیاست¬های داخلی و خارجی و تصمیمات مهم نظامی و انتظامی و امنیتی و نیز استقلال در عدم وابستگی اقتصادی، فرهنگی، نظامی و سایر موارد جزو اهداف مهم انقلاب اسلامی بوده است که شعار: « نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» برآمده از این خواسته است.
حمایت از جنبش¬های آزادی¬بخش از جمله نهضت انقلابی مردم فلسطین که تاکنون از حمایت¬های سیاسی و مالی ایران برخوردار بوده نمونه¬ای از تکلیفی است که در قانون اساسی هم به آن اشاره شده است.
محرومیت¬زدایی از مستضعفین، عدالت اجتماعی، تقسیم عادلانه ثروت، توسعه و پیشرفت-های عمرانی و سیاسی، همه از اهداف انقلاب اسلامی ایران بوده است که در قانون اساسی به مسایلی از این قبیل به صراحت اشاره شده است.
و اما بعدتر:
اینکه انقلاب اسلامی ایران به تمامی یا بخشی از این اهداف اولیه خود رسیده باشد بحثی دیگر است و اینکه امروز بعضی¬ها می¬گویند چنین و چنان گفتند و به آن عمل نکردند جای حرف و تحلیل دارد تا علت¬یابی شود چرا انقلاب به بعضی از اهداف خود رسیده و به بعضی نرسیده است.
انقلاب در شرایطی به پیروزی رسید که کسی نمی¬توانست عوارض و عواقب آن را پیش-بینی کند زیرا تمامی احزاب، گروه¬های سیاسی، جناح¬های مذهبی و تمامی افراد مطرحی که به تبعیت از رهبر کبیر انقلاب در رفتن شاه و فروپاشی نظام سلطنتی موافق بودند، بعد از پیروزی انقلاب و فروپاشی نظام در نوع رژیم جایگزین یک نظر واحد نداشتند و هر کس ساز خود را کوک می¬کرد.
مدتی مردم شاهد درگیری¬های داخلی بودند که پس از رفراندوم نوع حکومت ایران جمهوری اسلامی با حضور و خواست اکثریت قریب به اتفاق مردم رأی آورد و به تصویب مجلس خبرگان هم رسید و در راهپیمایی گسترده کشوری هم مورد تأیید قرار گرفت. «۱۲ فروردین ماه ۱۳۵۸»
وقایع خسارت¬بار بعد از انقلاب اسلامی از جمله جنگ تحمیلی ۸ ساله بسیاری از برنامه-های رفاهی و عمرانی دولت را در محاق برد و تمامی نیروها و درآمدها صرف دفاع مقدس و مقابله با متجاوزان گردید که ابتدا بخش¬هایی از نوارهای مرزی ما را تحت اشغال خود درآوردند از جمله خرمشهر.
نتیجه آنکه دولت¬های آمریکا یکی پس از دیگری به علت از دست دادن منافع کشورشان در ایران با حمایت از مخالفان انقلاب در خارج از کشور و تحریک صدام به جنگ با ایران و پس از آن تهدیدها و تحریم¬های گونا¬گون فرصت و مجال دولتمردان ما را برای ایجاد رفاه بیشتر و توسعه سیاسی و عمرانی کم و بیش گرفتند تا بیشتر هم و غم¬ها صرف تثبیت نظام و مقابله با متجاوزان و تهدیدکنندگان کشور و انقلاب شود.
نتیجه آنکه ما در شرایطی قرار گرفتیم که بعد از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ برآورد اولیه از خسارت¬های جنگ هزار میلیارد دلار بود که چون عراق شروع کننده جنگ بود می¬باید آن را می¬پرداخت که حوادث بعد از آن و مسایلی که بر سر عراق آمد نه تنها خسارت پرداخت نشد، بلکه دست نیاز برای مقابله با حملات گسترده گروه تروریستی داعش به سوی ما دراز شد که ذکر آن در این کوتاه نوشتار نمی¬گنجد.
و هم¬اینک نیز علیرغم پذیرش توافقنامه برجام آمریکا مبادرت به تحریم¬های مختلفی می-کند و راه مقابله با ما را پیش گرفته است که معلوم نیست رئیس جمهور فعلی آمریکا «ترامپ» با این روش¬ها و هدف¬های خشونت¬آمیز چه در سر دارد.
اینک انقلاب اسلامی ایران توانسته در میان مردم کشورهای اسلامی تأثیرگذار باشد و پیام انقلاب را به اقصی نقاط جهان برساند.
آنچه امروز در عراق، افغانستان، یمن، بحرین، لبنان، فلسطین اشغالی و سوریه می¬گذرد جای پای انقلاب اسلامی ایران در آن هویداست و هیچکس منکر آن نیست.
هر چند فشارها و تحریم¬های کمرشکن کشورهای غربی به ویژه آمریکا ما را در شرایط سخت اقتصادی قرار داده و متحمل ضررهای سنگینی شده¬ایم، اما از بسیاری اهداف دست برنداشته¬ایم از جمله استقلال¬طلبی و حمایت از ملت¬های مسلمان در بند استعمار و استبداد که از اهداف اولیه انقلاب بوده است.
کافی است با برنامه¬ریزی عالمانه و انتخاب مدیران کارآمد و آگاه به وظایف خود همراه با نظارت قوی معضلات کنونی جامعه را به مرور از میان برداریم. زیرا انقلاب ایران راهی برای بازگشت ندارد و با تمام توان به پیش می¬تازد به نحوی که اقتدار فعلی ایران موجب شده آمریکا با آن همه اقتدار نظامی و مالی ما را دشمن شماره یک خود بداند. تا چه پیش آید.
والسلام