سرمقاله
محمد عسلی
صلح مسلح و جنگ مفرح
چشم امید قدرت¬های فرامنطقه¬ای به خاورمیانه به علت ویژگی¬های قومی و مذهبی برای ایجاد اختلاف و شکاف بین همسایگان بعد از جنگ جهانی دوم تا به امروز در جهت حفظ منافع و رقابت در فروش اسلحه ادامه داشته و برای دسترسی به گنجی نهان و آشکار هر یک از قدرت¬های مادی و نظامی با ترفندهای سیاسی توانسته¬اند خود را در حفره¬های عمیق این اختلافات پنهان کنند.
از این رو از دیرباز تاکنون امپریالیسم شرق و غرب در رقابتی چندسونگرانه توانسته¬اند خاورمیانه را به بازاری پررونق برای فروش اسلحه تبدیل نمایند و سیاست¬های نفاق¬افکنانه خود بین کشورهای این منطقه را اعمال نمایند.
صلح مسلح که در جریان جنگ جهانی دوم، عنوانی برای آماده¬سازی و تجهیز نظامی کشورهای متخاصم دو گروه متفقین و متحدین بود اینک در خاورمیانه شاهد آنیم با این تفاوت که رجزخوانی به جنگی لفظی و سرد تبدیل شده و کشورهای افتاده در دامن اختلاف و دشمنی هر کدام به دیگری با ارائه آماری از جنگ¬افزارهای پیشرفته نیش دندان نشان می¬دهند.
و اما بعد:
جنگ برای کشورهای صنعتی و امپریالیستی بویژه در منطقه خاورمیانه بسیار سودآور است زیرا فروش اسلحه¬های پیشرفته که نیاز به آموزش¬های سخت¬افزاری و نرم¬افزاری دارد دروازه¬ها را به روی کارشناسان نظامی باز می¬کند و آنها را به ظرفیت¬ها و توان نظامی کشورهای خریدار اسلحه آگاه می¬سازد تا در صورت وقوع جنگی که هدف آن رهایی از استعمار و وابستگی باشد زوایای پنهان و گراهای مراکز مهم و استراتژیک را در اختیار داشته باشند و به هنگام ضرورت خود و یا دست¬نشاندگانشان از آن استفاده نمایند که متأسفانه در جنگ تحمیلی ۸ ساله ایران و عراق شاهد این اقدام ناجوانمردانه بوده¬ایم وقتی آمریکایی¬ها گرای مراکز صنعتی و نظامی و استراتژیک ما را به عراقی¬ها می¬دادند تا آنها در تخریب هر چه بیشتر زیرساخت¬ها موفق عمل کنند یعنی همان مستشاران نظامی که در نیروی هوایی ایران در زمان شاه برای آموزش اعزام شده بودند….
جنگ در خاورمیانه به ویژه در قرن بیستم و بیست و یکم آنچنان برای کشورهای غربی و حامیان اسراییل پرمنفعت بوده که از درآمد آن توانسته¬اند جان رفته را به اقتصاد خود بازگردانند زیرا دلارهای بلوکه شده در حساب¬های بانکی ناشی از درآمد نفت آنچنان طمع برانگیز بوده که چشم ندوختن به آن برای آمریکا و امپریالیسم شرق کاری بس دشوار می¬بوده لذا جنگ در خاورمیانه برعکس جنگ بین کشورهای آفریقایی برای صاحبان کارخانجات اسلحه¬سازی مفرح و شادی¬بخش است، مضافاً اینکه بعد از جنگ سرزمین¬های سوخته تا چندین ده سال بازاری پررونق برای استثمار و استعمار است.
و بار دیگر استبداد خارجی با گماشتن دولت وابسته و حمایت¬های سیاسی و نظامی از آن، مردم را ملزم به پذیرش شرایطی سخت شبیه شرایط بعد از کودتای ۲۸ مرداد می¬کند تا شیرهای چاه¬های نفت بدون حساب و کتاب به داخل نفتکش¬ها هدایت شود.
و اما بعدتر:
صلح مسلحی که اینک به ظاهر بین کشورهای خاورمیانه برقرار است به علت دخالت¬های مستقیم رئیس جمهور آمریکا و فروش بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سلاح به عربستان و در جمع همین میزان به دیگر کشورهای نفت¬خیز عربی همسایگان ما بوی جنگ را می¬پراکند جنگی که زمینه¬های اختلاف و شکاف بین کشورها را فراهم نموده و بهانه¬هایی برای شروع آن فراهم است با این تفاوت که طرفین دعوا هر کدام دیگری را به ایجاد اختلاف و درگیری متهم می-کند. شکاف در بین کشورهای عربی شورای همکاری خلیج فارس قطر را به بهانه رابطه با ایران مورد تهاجم قرار داده و زمینه انزوای تجاری و سیاسی آن را فراهم کرده است تا کشورهایی مانند ترکیه و ایران برای حمایت از آن به میدان آیند و مقابل ۴ کشور عربستان، امارات، بحرین و مصر قرار گیرند.
میراث سیاست تفرقه بیانداز و حکومت کن انگلستان به آمریکا رسیده و آمریکا امیدوار است ایران و کشورهای عربی همسایه آن وارد جنگ شوند تا آمریکا با متزلزل کردن پایه¬های حکومت این دو کشور به اهداف شوم خود برسد.
هر چند توانمندی و پشت¬گرمی دولت ایران به مردم با عربستان قابل مقایسه نیست و عربستان در جنگ واسطه¬ای سوریه، یمن و عراق شکست خورده و نتوانسته علیرغم حمایت¬ها و صرف هزینه¬های بسیار برای سلطه بر این کشورها و حمایت از تروریست¬ها کاری از پیش برد جز آنکه فقر و فاقه و خرابی و کشتار بیرحمانه را به مردم این کشورها تحمیل نماید همان هدفی که امپریالیسم آمریکا آن را دنبال می¬کند.
دولتمردان ما باید هوشیار باشند تا به داخل تله¬های انفجاری آمریکایی¬ها نیفتند.
مخالفت با برجام و بلند کردن چماق حقوق بشر که با حمایت مخالفان انقلاب و نظام همراه شده است ترفند جدیدی نیست زیرا وقتی عوامل نفوذی آمریکا بعد از پیروزی انقلاب اسلامی حتی در پست¬های ریاست جمهوری و ریاست امور خارجه و مدیرعاملی رسانه ملی نتوانستند با کودتای نظامی و خزنده کاری کنند، امید آمریکا و حامیانش از تغییر نظام توسط نیروهای داخلی قطع شد و به گروهک¬ها و مخالفان خارجی چشم امید بستند تا وقتی از فاصله-های نزدیک نتوانستند ایران را هدف¬گیری نمایند و ضربه¬های مهلک بزنند از فاصله¬های دور و دورتر اقدام نمایند که ضرب¬المثل معروف یک لا کردیم نرسید دولا کردیم برسد را تداعی کند.
به هر تقدیر دشمنان گوناگونی در کمین¬اند و از پای نمی¬نشینند تا آن زمان که به منافع درازمدت خود برسند و این جنگ و گریز حالا حالاها ادامه دارد چه ترامپ باشد چه نباشد.
هدف فقط ایران نیست؛ هدف تمامی کشورهای اسلامی است حتی ترکیه که در ناتو عضویت دارد زیرا لابی¬های یهودی و صهیونیستی حتی در خانه ترامپ هم سکنی گزیده¬اند و پیشرفت و توسعه هیچ کشور اسلامی اعم از عربی و غیر عربی را برنمی¬تابند. تا چه پیش آید.
والسلام