یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
وای اگر از پی امروز بود فردایی
در سال ۱۳۶۷ ادوارد شوارد نادزه وزیر امور خارجه وقت شوروی به نمایندگی از گورباچف مأمور می شود که ضمن دیدار با امام خمینی (ره) پاسخ گورباچف به نامه ایشان را تقدیم کند. مسئولان برگزاری تشریفات در ایران تلاش می کنند امام را متقاعد سازند که در راستای پایبندی به عرف دیپلماتیک جلوی پای وزیر امورخارجه یکی از قدرت های مطرح آن زمان بلند شود اما حضرت امام (ره) نمی پذیرند و نهایتاً برنامه دیدار را به گونه ای تنظیم می کنند که ابتدا عده ای از مقامات وزارت خارجه در اتاقی دیگر ادوارد شوارد نادزه را بپذیرند و با او مشغول گفتگو شوند و پس از مدتی حضرت امام وارد شوند و همه به احترام ایشان از جای خود بلند شوند!
در سال ۱۳۹۶ در جریان حضور بسیاری از مقامات سیاسی جهان که برای شرکت در مراسم تحلیف ریاست جمهوری به تهران آمده اند زمان حضور موگرینی، سخنگوی اتحادیه اروپا در مجلس شورای اسلامی برخی از نمایندگان ملت درست مثل آدم ندیده ها آنچنان دست و پای خود را گم کردند که نحوه ی رفتار آنها با یک مقام خارجی و یک زن بازتاب جهانی پیدا کرد و موجب ریزش عرق شرم شد. در چنین مواقعی آدم ناخودآگاه یادش به لیاخوف روسی می افتد! با این تفاوت که این بار خود نمایندگان مجلس را به توپ بستند!
پیشنهاد می شود تصویر تمامی جوانانی که ظرف چند ده سال گذشته جان خود را در راه عزت و اعتلای نام ایران فدا کرده اند در تمامی راهروهای منتهی به صحن مجلس نصب شود تا کسانی که عنوان نمایندگی ملتی چند هزار ساله را یدک می کشند بدانند وامدار چه جان های باارزشی هستند، سرشان را بالا بگیرند و بیش از این آبرو ریزی نکنند!
آخر چنین رفتاری چه نسبتی با شعارهای آنچنانی شما دارد، حداقل کمی تاریخ بخوانید تا بدانید به چه سرزمین باشکوهی تعلق دارید! اگر دغدغه ی دین دارید مقتدای شما حضرت امام (ره) است و اگر تعصّب ملی دارید به نقش برجسته های سنگی در آثار باستانی بنگرید تا ببینید سردار رومی چگونه در برابر فرمانروای ایرانی زانو زده است!
به عنوان یک ایرانی خیلی خجالت کشیدم. و باورم این است که عزت طلبی و مقاومت باید ابتدا در نگاه و رفتارشما تبلور پیدا کند و سپس در شعار و ادعایتان! چرا پرچمی را که شهدا و ورزشکاران و دانشمندانی نظیر احمدی روشن و میرزاخانی بالا می برند با این رفتارها پایین می آورید؟ قدری غرور داشته باشید. آیا شما به راستی نماینده و سخنگوی یک ملت هستید؟! فکر نمی کنم! مقایسه ی دو رفتار کاملاً متفاوت در فاصله ی سی سال نشان می دهد که استحاله ی فرهنگی با ما چه کرده است!
سر سوزنی تردید ندارم شهید دوران که با آن حرکت تاریخی آبروداری کرد در قیامت از شما شکایت می کند و به قول آن بزرگمرد: «گر مسلمانی از این است که حافظ دارد/ وای اگر از پی امروز بود فردایی»!