سرمقاله
محمد عسلی
آسیب¬شناسی اعتراضاتی که به خشونت کشیده شد
اعتراضات مردمی خودجوش بدون رهبری حزبی یا گروهی که بر علیه گرانی، تورم، رکود، اختلاس و معضلات اجتماعی به خیابان¬ها کشیده شد ناشی از فشارهایی است که به لحاظ نیازهای پاسخ داده نشده در موقعیت¬های گذشته و حال، اقشار ضعیف و جوانان جویای کار را به اعتراضات گسترده کشاند. این اعتراضات گر چه ابتدا با عدم دخالت و نظارت نیروهای انتظامی به صورت آرام و بدون خشونت ادامه یافت اما با ورود افرادی که شعارهای ضد حکومتی دادند و دست به تخریب اموال عمومی زدند به خشونت کشیده شد و نیروهای انتظامی و مأموران نظم و امنیت را به منظور پیشگیری از تخریب و آشوب به عکس¬العمل واداشت و در این میان زمینه¬های خبری برای تحریک، اغوا و تشویق به آشوب از طریق رسانه¬های خارجی مغرض فراهم شد.
انعکاس اخبار دروغ و بزرگنمایی برخورد نیروهای انتظامی تعدادی از جوانان تحریک شده را بیشتر به خیابان¬ها آورد و نهایتاً با عدم استقبال مردم از جوسازی¬های شبکه¬های رادیوتلویزیونی و اینترنتی دشمنان نظام خیابان¬ها خلوت و آرامش نسبی برقرار شد. در این وقایع و رویدادهای تلخ تعدادی افراد بی¬گناه که بعضاً عابر بودند و یا در اتومبیل گرفتار راه¬بندان شده بودند کشته و زخمی شده و یا اتومبیل¬هایشان خسارت دیدند. گذشته از آن بعضی مغازه¬ها، بانک¬ها و ساختمان¬های مذهبی و دولتی هم از خشم آشوبگران در امان نماندند. طبیعی است و به تجربه ثابت شده هر دولت به اصطلاح دموکراتیک اروپایی هم وقتی با چنین برخوردهای دشمن¬خواهی برخورد می¬کند برای پیشگیری از خرابی و خسارت¬های بیشتر به مقابله برمی¬آید تا نظم و امنیت را برقرار کند. کما این که در جریان برگزاری جشن¬های سال میلادی در پاریس چند صد خودرو به آتش کشیده شد و پلیس فرانسه نیز با آشوبگران برخورد کرد.
و اما بعد:
اگر فشارهای خارجی به هر دلیل اعم از سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر روی دوش دولت و حاکمیت نباشد و از آن طرف مرزها عده¬ای فرصت¬طلب و آشوبگر به قصد براندازی نظام و ایجاد ناامنی به این اجتماعات معترض وارد نشوند بالطبع تظاهرات با آرامی و بدون آشوب و ناامنی پیش می¬رود و صدای مردم معترض به گوش مسئولین می¬رسد تا حساب عملکرد خود را بررسی نمایند و بدانند که به هنگام انتخابات و رأی¬گیری مردم به نامزدهای با سوء سابقه عملکردی رأی نخواهند داد.
مسلماً اگر انتخاباتی در آینده برگزار شود که مردم فرصت یابند در فضای امن و با آرامش در انتخابات ورود کنند و افراد شایسته و اصلح را انتخاب نمایند و فضای قومی قبیله¬ای بر انتخابات حاکم نشود انتظار برای شرایط بهتر در تصمیماتی عاقلانه¬تر مقبول و پسندیده است.
اما اگر در به همان پاشنه قبل بچرخد و توجهی به خواسته¬های بحق مردم نشود و باز هم در عین خوش¬خیالی عده¬ای خر خودشان را برانند، شرایط تغییر نمی¬کند و فشارها بیش و بیشتر می¬شود تا در آینده شاهد بحران و اعتراضات مردمی قوی¬تری باشیم.
و اما بعدتر:
آقایان مسئولین و دولتمردانی که قصد خدمت دارید بدانید که دوستان نادان از دشمنان دانا خطرناک¬ترند. مدیریت اداری و تشکیلاتی کشور به افراد صادق، آگاه، کارشناس و مسئولیت-پذیری نیاز دارد که برای حفظ موقعیت و پست¬های نان و آب¬دار خود توصیه¬پذیر نباشند؛ رانت-خواری نکنند؛ فامیل¬پذیر نشوند و با فساد اداری مقابله کنند در فکر فردای خود برای پاسخگویی به ملت باورمند باشند و هم به روز بازخواست آخرت که اگر مردم هم فراموش کنند خداوند ذره¬المثقال از آنها بازجویی خواهد کرد چرا که حق¬الناس قابل بخشش نیست.
اگر جامعه امروز را آسیب¬شناسی کنیم به این نتیجه می¬رسیم که اولاً از اسلام و قوانین پاک آن فاصله گرفته¬ایم و آنگونه که اسلامی می¬نماییم اسلامی عمل نمی¬کنیم.
دو دیگر آنکه تعریف منطقی، علمی و تجربی مناسبی از اقتصاد نداریم و ظرف ۴۰ سال گذشته دشمن توانسته است با تحریم¬ها و فشارهای سیاسی و اقتصادی ما را در موضع دفاعی قرار دهد که افراد ناراضی و کسانی که به دنبال زندگی دیگری هستند کشور را ترک کنند و با خود ارز خارج نمایند که سرجمع ارز خروجی ۶ میلیون نفری که در خارج زندگی می¬کنند رقمی بسیار قابل توجه است که از درآمد فروش نفت چهل ساله ما بیشتر خواهد شد.
سه دیگر آنکه بعضی حرکات ایذایی، کنجکاوی¬های دردسرآفرین و پرهزینه و کنکاش در زندگی خصوصی مردم به هر دلیل خلاف قانون اساسی و مغایر با قوانین اسلامی است. دادگستری ملجأ و پناهگاه دادستانی است و تابع قوانین موضوعه کشوری است. دخالت بعضی نهادهای خودسر مانند اماکن توجیه قانونی ندارد.
تبعیض و نگاه¬های متفاوت نسبت به عملکردهای خلاف قانون به ویژه در بین از ما بهتران که زمینه سوء استفاده¬های کلان و اختلاس¬های بیشتر را فراهم می¬کنند خود مطلبی است که قابل رسیدگی و دقت بیشتری است.
مردم برای حفظ و حراست از انقلاب و نظامی که توانسته در مقابل تجاوزگران و فشارهای آمریکا بایستد و از جنگ ۸ ساله تحمیلی و فشارهای داعش در کشورهای همسایه سربلند بیرون بیاید از تمامی جان، مال و امکانات و آبروی خود مایه گذاشته و بسیاری جان فدا کرده¬اند پس به سادگی حاضر نیستند کشور را به ناکجاآباد ببرند و شرایطی ایجاد کنند که سرنوشت لیبی، سوریه و یا عراق و افغانستان نصیبشان شود.
ما همه می¬دانیم که استقلال و آزادی و امنیت چه بهای سنگینی دارد آن هم در روزگار فعلی که گرگ¬های آدمخوار از هر جانب سر بلند کرده و منتظر فرصتند.
این مردم نجیب، صبور، فهیم و عاقل که تحمل بارهای سنگین فقر و نداری و از دست دادن فرزند، سرپرست خانواده و عزیزان عالیمقامی را سال¬هاست تجربه کرده¬اند تمامی این مسایل را می¬دانند اما انتظار دارند به داد آنها برسند و فریادشان را بشنوند و جلوی سوء استفاده-های کلان را بگیرند و نظام را از شر وجودشان پاکسازی کنند تا هر آنچه ارزش¬های انقلاب اسلامی است حفظ شود و شر و عصیان و نافرمانی از دل جامعه پاک گردد؛ لذا برای تحقق این مهم باید به یک حرکت دوجانبه روی آوریم.
یکم، ملت از یک طرف مراقبت کنند در سایه نظم و امنیت با مفسدان مقابله کنند و دولت نیز همراه با ملت به یک جهاد مقدس روی آورد تا فاصله¬های طبقاتی بین اقشار ثروتمند و فقیر کاهش یابد؛ جوانان بیکار اعم از آنان که تحصیلات عالیه دارند تا کسانی که موفق به گذراندن مدارج عالیه نشده¬اند فرصت اشتغال به کار سالم پیدا کنند. اگر واقعاً ما همه به اخلاق اسلامی روی آورده بودیم و تعاون و دستگیری از فقرا را وجهه همت خود قرار داده بودیم امروز با چنین فاصله¬ها و شکاف¬های طبقاتی مواجه نبودیم.
زندگی ساده و بی¬پیرایه امام خمینی (ره) می¬تواند برای همه ما بویژه دست¬اندرکاران نظام و روحانیون یک الگوی حسنه باشد، دقت نظر رهبری در افشای توطئه¬ها و ارائه راهکارها نیز نکته مهمی است که اگر به آن توجه شود سخن¬های منطقی کاربردی می¬شوند و در جهت هدایت شاهد رشد و شکوفایی خواهیم بود.
اما افسوس که شعارهای مکتوب و شفاهی بر در و دیوارها می¬مانند و رنگ می¬بازند و در عمل دیده نمی¬شوند.
ای کاش هیچ نوشته¬ای بر در و دیوار نبود.
ای کاش دروغ، ریا، فرصت¬طلبی و کلاهبرداری از این جامعه رخت برمی¬بست.
ای کاش همه ما به آنچه می¬گفتیم عمل می¬کردیم.
ای کاش زندگی طبیعی و بدون برچسب و رنگ و ریایی می¬داشتیم.
ای کاش مساجد ما از جوانان پر می¬شد و همه بدون دعوت فریضه نماز را به جا می¬آوردند.
ای کاش همانند زمانی که همسایگان اگر بوی طعامشان به خانه¬های دیگر می¬رفت همسایگان را حتی به لقمه اندکی از آن می¬چشاندند ما هم چنین حسی می¬داشتیم.
افسوس که زندگی طبیعی در کنار آب و درخت و سبزه و همسایگانی قانع و صبور و خداترس از ما دور شده و زندگی ماشینی علیرغم پیشرفت¬ها و آسان کردن¬ کارهای سخت ما را از صمیمیّت باز داشته است.
ما همه باید به خود آییم. نخست به اخلاق دینی، انسانی و حقیقی برگردیم؛ دوم خود ظالم نباشیم تا بتوانیم مقابل ظلم بایستیم؛ سوم وحدت ما وحدتی الهی باشد و نه صرفاً سیاسی.
امام راحل فرمود: «انقلاب قائم به شخص نیست» این سخن معنی¬دار و بزرگی است زیرا وقتی انقلاب تکیه بر مردم دارد و مردم پشتوانه انقلابند اشخاص می¬آیند و می¬روند خوب یا بد آنچه می¬ماند نتیجه عملکردهای آنان است.
به قول سعدی خودمان:
«بس بگردید و بگردد روزگار
دل به دنیا برنبندد هوشیار
اینکه در شهنامه¬ها آورده¬اند
رستم و رویینه ¬تن اسفندیار
تا بدانند این خداوندان ملک
کز بسی خلق است دنیا یادگار
ای که دستت می¬رسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار…»
والسلام