یادداشت
محمد عسلی
فریاد بلندی که می‌ماند
به مناسبت فرا رسیدن روز قدس
وقتی پای اولین صهیونیست به فلسطین باز شد، تروریسم دولتی با حمایت انگلیس نطفه نامشروع اسراییل را در مزرعه ذهن علیل متجاوزان کاشت تا از آن غولی زاید خونخوار که جز با خون مسلمین خشم کینه‌توزانه تاریخی‌اش فروکش نمی‌کند، اما خونخوار خونخوارتر شد تا به امروز که جنگ تفنگداران اسراییلی با سنگ‌پرانان فلسطینی جز به شهادت مسلمانان نیانجامیده و این مردم مظلوم فلسطین هستند که در برابر چشم جهانیان بیش از هفتاد سال است با گوشت و پوست و خون خود برای حفظ سرزمین مادری‌شان دست از جان شسته‌اند و به هر ساعت در عزای عزیزان خویش می‌گریند.
و این مسلمانان دلباخته به غربند که نام عرب را بر خود نهاده‌اند برای حفظ موقعیت و منصب عاریه‌ای‌شان، مهر سکوت بر لب زده‌اند و در بسیاری مواقع از ظالم دفاع کرده‌اند غافل از آنکه بعد از تسخیر فلسطین نوبت سرزمین آنهاست تا در چنگال صهیونیزم گرفتار آیند زیرا زنگ خطر و آژیر خط قرمز آنها برای توسعه سرزمین‌های اشغالی از نیل تا فرات مدت‌هاست صدادار است و متأسفانه امروز شاهدیم با حیله و ترفند و برنامه‌ریزی‌های تحریک‌آمیز و عوام‌فریبانه چنان مسلمانان را به جان هم انداخته‌اند که امروز اکثریت کشورهای مسلمان در جنگ‌های داخلی درگیر با افراطیونی هستند که نام داعش یا طالبان بر خود نهاده و به نام اسلام برادران و خواهران مسلمان خود را قتل عام می‌کنند و از نیل تا فرات خون مسلمانان جاری است تا صهیونیزم از این رود خون عبور کنند و کار به جایی رسد که حتی یک سرباز برای دفاع از سرزمین‌های اسلامی در مقابل آنها نباشد و اگر باشد هم به تنهایی قادر به دفاع نباشد.
این وضعیت ناشی از شکست قداستی است که با حصر قدس رقم خورد و مسلمانان از کنار آن بی‌تفاوت گذشتند.
اینک کجاست آن صلاح‌الدین که با گذشت صد سال از جنگ‌های صلیبی بتواند سرزمین فلسطین را آزاد کند و رایت اسلام را بر فراز قدس به اهتزاز در آورد. چون قدس فقط یک عبادتگاه تاریخی ساخته و پرداخته از سنگ و گچ و چوب نیست. این قبله‌گاه اول مسلمانان است و سمبل مقاومت شهیدانی که صدها سال برای حفظ آن جنگیدند و میلیون‌ها نفر با شهادت خود این میراث مسلمانان را برای آیندگان حفظ کردند.
آری این سرزمین مقدس که برای هر سه دین الهی یهود، مسیحیت و اسلام از قداستی خاص برخوردار است وجه‌المصالحه سیاستی کثیف قرار گرفته تا مترسکی باشد برای غارت چاه‌های نفت و گاز کشورهای مسلمان و دلارهای ذخیره شده‌ای که صرف خرید اسلحه می‌شود تا صدایشان در نیاید مبادا این لولو آنها را ببلعد.
و چه منفعتی بالاتر از این برای آمریکا، انگلیس، فرانسه و بعضی کشورهای اروپایی دیگر که دست نشانده‌شان را حمایت سیاسی، نظامی و اقتصادی کنند در مرکز ثقل باور مسلمانان که متأسفانه این باور هم در سایه زر و زور و تزویر ناباور شده و امیران عرب مجالی از لذت‌طلبی‌های دنیایی پیدا نمی‌کنند تا در اندیشه دفاع از فلسطین باشند. جز آنکه کورکورانه تسلیم سیاست‌های ارباب در منطقه شوند زیرا از خود اختیاری ندارند و آنها را نه در دل باوری و نه در سر جرأتی است تا دم بر آرند.
و دیدیم که چگونه سال گذشته غزه مظلوم در زیر بمباران مدام صهیونیست‌ها خانه‌هایش ویران شدند و کودکان و زنان و سالخوردگان بیچاره‌اش زنده به گور گشتند بی‌آنکه پرخاشی از جانب یک دولت دست نشانده عربی شنیده شود و اگر روزی هم به ناچار صدامی پیدا شد تا موشکی به تل‌آویو پرتاب کند فوراً فهد امیر عربستان چند برابر آن خسارت را نقداً به اسراییل پرداخت کرد مبادا خاطر مناخیم بگین آزرده شود و از اینکه رفیق نابخرد پادشاه عربستان کار دستش دهد و جنگ را به سرزمین عربستان بکشاند.
و اما بعد.
اینک که مرده‌شوی هم در عزای کودکان فلسطینی گریه می‌کند و دادگاه بین‌المللی لاهه و سازمان ملل اسراییل را در کشتار بیرحمانه مردم بیگناه فلسطین محکوم کرده‌اند و سران آنها را به جنایت جنگی متهم نموده‌اند، هنوز کشورهایی چون آمریکا، انگلیس و فرانسه در حمایت از اسراییل جانی، رجزخوانی می‌کنند و می‌گویند آنها برای دفاع از خودشان دست به این جنایت‌ها زده‌اند. گویی دفاع در برابر سنگ‌پرانی‌ها با توپ و تانک و بمب‌های چه عرض کنم مشروعیت دارد و حقوق بین‌الملل در تعریف حق و حقوق کشورها هم به تعبیر و تفسیر منافع‌طلبان بند است.
و در پایان ناگفته پیداست که اگر جهان وحشی امروز با این روند پیش رود فردای بیرحم، خشن، ناامن و پر از جنگ و ستیزی را در مقابل شاهد خواهیم بود و سیل آوارگانی که برای اسکان موقت هم، مکان امنی نمی‌یابند و هیچ جای جهان دیگر امن نخواهد بود؛ چرا که تخم کینه در تندباد حوادث تمامی سرزمین‌ها را درمی‌نوردد و به گفته فردوسی پاکزاد:
«پدر کشتی و تخم کین کاشتی
پدر کشته را کی بود آشتی…»
با این وصف واقع‌بینانه آیا راهی دیگر جز فریادی بلند به بلندای فریاد روزگاران باقی مانده است که باید بر سر متجاوزان فرود آورد. روز جمعه، روز این فریاد بلند امت اسلام است که می‌ماند.
والسلام