شیراز ۱۴۱۰
اتفاق نظر مردم و مسئولین فارس و فراتر از آن مقامات کشوری پیرامون ظرفیت‌های چشمگیر گردشگری در شیراز که قابلیت جذب گردشگران داخلی و خارجی در زمینه‌های زیارتی، آثار تاریخی و باستانی و فرهنگی، صنایع دستی، اکوتوریسم و توریسم‌درمانی را دارد بر هیچ کس پوشیده نیست اما حرکت لاک‌پشتی در این راستا نمی‌تواند ترسیم‌کننده‌ی دورنمایی امیدوارکننده از این حیث برای شیراز باشد. بی‌تردید تا زمانی که طرح‌ها و پروژه‌های مورد نیاز برای بسترسازی پیرامون این موضوع مهم در قالب مصوبات ملی که قید زمانی و پشتوانه‌ی بودجه‌ای داشته باشد تعریف نشود صرف بیان آرزوها در حاشیه‌ی برخی مناسبت‌ها و آیین‌ها راهگشا نخواهد بود.
کمتر شهر گردش‌پذیر در دنیا یافت می‌شود که قوانین و شرایط خاص خودش را نداشته باشد. این تفاوت‌ها و تمایزها از بدو ورود هر گردشگر محسوس و قابل درک است و قوانین برانگیزاننده و بازدارند مو به مو اجرا می‌شود. اعمال قانون در راستای بهبود وضعیت شیراز جهت آماده‌سازی آن برای استقبال از گردشگران داخلی و خارجی نیز نیازمند مصوبه رسمی مجلس و هیأت دولت است زیرا هر اقدامی که طبیعتاً هزینه‌بر است نیازمند ردیف بودجه‌ی خاصی است. فرض کنیم شهرداری یا هر نهاد ویژه‌ی دیگری که مأموریت پیدا می‌کند شیراز را از لحاظ بهداشتی، زیبایی منظر شهری، حاکمیت نظم، کاهش آلودگی، افزایش فضای سبز، ترمیم و آماده‌سازی مکان‌های تاریخی، تعریض خیابان‌ها و خصوصاً پیاده‌روها، ترغیب مردم به استفاده از دوچرخه، ممانعت از رفت و آمد موتورسیکلت در بخش‌هایی از شهر، استفاده از خودروهای برقی و گسترش امکانات بهره‌گیری از وسایل نقلیه‌ی عمومی، سمت‌دهی موقوفات در جهت ساخت و سازهای مرتبط با الزامات گردشگری، توسعه‌ی فرودگاه شیراز، سرعت بخشیدن به توسعه و تنوع خطوط مترو و جانمایی ایستگاه‌های آن در مراکز فرهنگی و مکان‌های تاریخی، رسیدگی به وضعیت اسفبار بافت تاریخی، الزام به استفاده از خودروهای برقی و وسایل نقلیه‌ی عمومی خصوصاً در مناطقی از شهر، اندیشیدن تمهیداتی به منظور به صفر رسانیدن تصادفات درون شهری، تعیین سرعت مجاز برای تمامی وسایل نقلیه و ممانعت از رفتارهای پرخطر با ضمانت اجرایی، وجود دستورالعمل برای غرس درختان خاص در سطح شهر، وجود دستورالعمل‌های مرتبط با نحوه‌ی دیوارگذاری برای خانه‌های مجاور خیابان از لحاظ چشم‌نواز بودن و مسایلی از این قبیل نیازمند برنامه‌ریزی، تعیین متولی، زمان‌بندی و مصوبه و بودجه است.
اگر شیراز بخواهد به عنوان قطب گردشگری کشور و منطقه‌ی خاورمیانه مطرح باشد ارائه‌ی خدمات و تسهیلات در هتل‌ها و مسافرخانه‌های آن باید کاملاً در مقایسه با سایر شهرهای ایران متمایز و برجسته باشد. احترام به تنوع فرهنگی در چنین شهری باید به رسمیت شناخته شود، وجود دانشگاه‌هایی که نیروی انسانی مورد نیاز برای مترجمی، هتل‌داری، کارشناس فرهنگی و تاریخی و باستانی و دینی و مذهبی با سعه‌ی صدر بالا، راهنمایان ویژه اکوتوریسم و توریسم‌درمانی و … تربیت کند حائز اهمیت شایانی است.
از جمله جاذبه‌هایی که به رفعت جایگاه یک شهر توریستی کمک می‌کند برجستگی شاخص‌های بومی است. از این رو تشویق شهروندان خصوصاً در بافت تاریخی به استفاده از لباس‌های بومی، وجود گروه‌های هنری و موسیقی و تئاتر و گالری‌های ویژه هنرهای تجسمی برای عرضه‌ی تولیدات هنری و حاکمیت فضای فرهنگی، وجود آمفی تئاتر و نمایشخانه‌های بزرگ تابستانه و زمستانه، برپایی مداوم جشنواره‌های متنوع و فصلی، وجود بوستان‌های ویژه پرورش انواع گل و گیاه، احداث شهربازی و پارک‌های گوناگون به همراه موزه در نواحی مختلف شهر با فواصل قابل توجیه، ایجاد محدودیت برای شماره‌گذاری خودرو و تعیین ظرفیت نسبتاً ثابت به منظور فراهم‌سازی امکان کنترل آلودگی و ممانعت از رفت و آمد خودروهای فرسوده و دودزا، ریشه‌کن کردن زمینه‌های بروز خشونت خیابانی، راه‌اندازی رادیو توریسم، تخصیص بخش‌هایی از شهر خصوصاً در حوالی مکان‌های تاریخی به پیاده‌ها و ممانعت از سد معبر در تقاطع‌ها و در صورت امکان تمامی نقاط شهر، خط بطلان کشیدن بر حاشیه‌نشینی که بزرگترین آفت برای یک شهر توریستی است و موجب اتلاف هزینه‌ها و دلمشغولی مسئولین شهری در راستای مقابله با سرکشی‌های مدنی و ناهنجاری‌ها می‌شود.
در همین راستا انتقال برخی از مشاغل به مکان‌های کم رفت و آمد، ممنوعیت تکدی‌گری و آزادگردی هنجارستیزان و افراد معتاد، عملی شدن قانون ممنوعیت حمل مسافر توسط خودروهای شخصی و نشان‌دار بودن خودروهای خدماتی و تعیین مجوز زمانی رفت و آمد خودروها با توجه به عمر خودرو و کارکرد آن نیز می‌تواند به متمایز شدن شیراز از سایر شهرها به عنوان شهری گردشگرپذیر یاری رساند.
پرواضح است که ما تا رسیدن به چنین وضعیتی حتی اگر از همین اکنون نیز زنگ ایجاد تغییرات را به صدا درآوریم فاصله‌ی زیادی داریم اما در صورتی که تاریخی مشخص را برای برخورداری شیراز از چنین امتیازاتی در نظر بگیریم هم از جهات روحی و روانی و هم تشویق مردم به همراهی و الزام دولت برای تخصیص بودجه ویژه و آمادگی تمامی ادارات و نهادها برای وفق دادن خود با تدارک امکانات مورد نیاز صنعت گردشگری در شیراز تأثیر غیرقابل انکاری دارد. مثلاً بگوییم شیراز ۱۴۱۰ باید چنین ویژگی‌هایی داشته باشد.