سرمقاله
محمد عسلی
نفت دستمایه صلح نیست
نفت خون دل زمین است که میلیون‌ها سال قبل از استحاله انسان‌ها و حیوانات در خود ذخیره کرده است و همان خون است که خون طلب می‌کند.
خاورمیانه‌ای که روی دریایی از نفت نشسته مستوجب آن است که از فروش آن اسلحه و مهمات خریداری کند تا مبادا آبراهی که آن را به مقصد می‌رساند مورد تهدید قرار گیرد در صورتی که همین سلاح و مهمات هستند که آبراه‌ها را تهدید می‌کنند.
ترامپ از درآمد نفت عربستان، امارات، کویت، قطر و عراق بار خود را بسته و اینک نوبت پوتین است تا باقیمانده ذخایر ارزی این کشورها را برای فروش اس ۴۰۰ و یا دیگر سلاح‌ها به خزانه روسیه واریز کند.
به قول زنده‌یاد فریدون مشیری در شعر معروف کوچ: «خیال نیست عزیزم/ صدای تیر بلند است/ و ناله‌ها پیگیر/ و برق اسلحه خورشید را خجل کرده است…»
آری تاکنون از آن همه درآمد نفتی که به جیب کشورهای فروشنده اسلحه می‌رود. رسانه‌ها عنوان نکرده‌اند که فلان کارخانه بزرگ خریداری شده و یا تأسیسات صنعتی و کشاورزی را از غرب و شرق خریداری کرده‌اند. گویی امیران کشورهای نفت‌خیز در اتاق شیشه‌ای نشسته‌اند و ترس از شلیک گلوله‌ای آنها را مرعوب کرده است که این چنین برای خرید اسلحه و جنگ‌افزارهای جدید نظامی در صف ایستاده‌اند و برای فروشندگان اسلحه فرش قرمز پهن کرده و تا کمر مقابل آنها خم می‌شوند. اما در برابر نیازهای ضروری مردمان خود دست‌تنگ و خسیس می‌نمایند.
اگر به درستی و راستی و بدون مخفی‌کاری به صنعت نفت کشورهای منطقه خلیج فارس به ویژه کشورهای عرب منطقه بنگریم و وقایع پیش آمده را به تحلیل و تفسیر بنشینیم درمی‌یابیم که از استخراج نفت تا فرآوری‌های آن همه در چنگال استعمار و استثمار گرفتارند و این کشورها حتی قادر نیستند تعمیرات جزیی پالایشگاه‌ها و تأسیسات نفتی خود را انجام دهند.
پس نفت قبل از آنکه دوای درد باشد بلای جان است. بلایی که از آسمان و زمین بر سر مردم نفتی آوار می‌شود و تا عمق استخوان آنها را نسوزاند خاموش نخواهد شد.
نفت شرف و عزت نفس و شجاعت و غیرت را نیز ربوده و دست‌های امیران را بالا برده آنها را تسلیم محض کرده است.
آری شاهد و گواه این سخنان وضعیت فعلی تأسیسات آرامکو است و عکس‌العمل ترامپ رئیس جمهور فعلی آمریکا در برابر وقایع پیش آمده که جز باجخواهی و غارت و چپاول پول‌های عربستان نتایج دیگری به بار نیاورده و عربستان را از چپ و راست تسلیم دو غول سیاسی و نظامی جهان کرده است. یادمان نرفته که:
ترامپ برای زهرچشم‌گیری از عربستان در تبلیغات انتخاباتی دور اول ریاست جمهوی آنها را دخیل در حملات سپتامبر به برج‌های دوقلو خواند و وقتی به ریاست جمهوری رسید با آن تهدیدات باجخواهی‌های کلان را مطرح نمود و گفت: شیر گاوهای شیرده را باید دوشید و به خوبی این هدف را پیش برد تا آنکه در اولین سفر خود قریب به ۲۰۰ میلیارد دلار قرارداد فروش اسلحه را با عربستان امضا کرد و بعد از آن با ایران‌هراسی به کشورهای عربی منطقه رسماً اعلام کرد: اگر آمریکا یک هفته از حمایت شما دست بردارد مردم شما فارسی صحبت می‌کنند. بعد از آن با یک تلفن تقاضای ۵۰۰ میلیون دلار از عربستان کرد که بن سلمان فوراً آن را پرداخت بدون آنکه مشخص شود برای چه این پول پرداخت شده است و بعد از حمله یمنی‌ها به تأسیسات نفتی آرامکو ترامپ سربازان و تجهیزات نظامی و دفاعی بیشتری اخیراً به عربستان ارسال کرد و دلیل آن را پذیرش هزینه‌های سرسام‌آور آن توسط سعودی‌ها اعلام نمود و اینک نوبت به پوتین از روسیه رسیده تا سلاح‌های پیشرفته‌ای را که به ترکیه و ایران فروخته به عربستان هم بفروشد شاید تعادلی از این دست حاصل شود غافل از آنکه آنچه ایران را در برابر آمریکا و کشورهای اروپایی مصونیت بخشیده و تسلیم نکرده صرفاً اسلحه و مهمات از هر نوع نیست بلکه سربازان و سپاه و ارتشی است که تا پای جان ایستاده‌اند و از رزم باکی ندارند و عادت به بزم ندارند. گذشت آن زمانی که کشورهای نفت‌خیز منطقه تصور می‌کردند چون نفت دارند و کشورهای غربی و چین و ژاپن و امثالهم هم به نفت نیاز دارند پس خودشان امنیت آنها را تأمین می‌کنند. امروز نفت نه تنها دستمایه صلح نیست بلکه عامل جنگ شده است و چشمان حریص باجخواهان و غارتگران برای تمامیت درآمد آن باز و هیچگاه بسته نشده است.
تنها راه نجات، همدلی و همکاری کشورهای منطقه با یکدیگر و دوستی و صلح بین آنهاست تا بهانه‌ای برای غربیان در گل‌آلود کردن آب برای گرفتن ماهی‌های درشت نباشد. اشتباهی که سالیانی است به علت غرور و وابستگی در بین کشورهای نفت‌خیز عربی موجب جنگ‌های نیابتی در عراق، افغانستان، لبنان، لیبی و سوریه شده و وحدت مسلمانان را خدشه‌دار کرده است.
نفت دستمایه صلح نیست و فهم باید تا صلح و ثبات برقرار شود و شجاعتی که بتواند به آمریکا و ایادی اروپایی‌اش بگوید نه.
والسلام