سرمقاله
محمد عسلی
مردم از انقلاب چه انتظاری داشتند
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی دولت ۶ میلیون بشکه نفت صادر می کرد با ۲۰ میلیون جمعیت بدون جنگ و تحریم و با حسن روابط با کلیه کشورها، اما فقر و ناداری میراث شومی بود که گرچه پول ملی از ثبات تقریبی برخوردار بود اما در سال ۱۳۵۵ مردم شاهد تورم ۴/۱۶ درصد بودند و هویدا نخست وزیر شاه در تلویزیون اعلام کرد: «آنقدر پول داریم که نمی دانیم چگونه خرج کنیم…»
بخش عمده ای از درآمد نفت برای خرید اسلحه و تجهیزات نظامی صرف می شد و بودجه آموزش و پرورش تقریباً کمتر از ۵۰ درصد بودجه نظامی کشور بود. علیرغم تبلیغاتی که به وسیله رسانه های شاهی در جهت صنعتی شدن کشور می شد، صنعت مونتاژ و واردات قطعات از خارج با نظارت مهندسین خارجی حرف اول را می زد.
شاه با دست و دل بازی پول بادآورده نفت را برای هنرمندان، خوانندگان و اشخاص ذی-نفوذ رسانه ای غرب که به ایران دعوت می شدند هزینه می کرد و براساس اظهارات مادر فرح دیبا همسر شاه پول های کلانی هم در قمار شبانه با خوش باشان و درباریان به باخت می داد. اما روستاها بدون آب آشامیدنی بهداشتی، برق و جاده آسفالته در فقر و فلاکت غوطه ور بودند.
بازار در ید قدرت سرمایه داران خارجی و ایرانی معدودی بود که مردم را به خرید اجناس و کالاهای قسطی با پول نزولی تشویق می کردند. مردم انقلاب کردند تا پاکدستی، پاک چشمی و ساده زیستی را با انتخاب مدیران کلیدی و اداری تجربه کنند و شعار اصیل و اولیه همه معترضان به حکام ستم شاهی استقلال و آزادی بود.
استقلال به معنای عدم وابستگی به خارج به ویژه به آمریکا بود و یکی از دلائل حمله به سفارتخانه آمریکا در سال ۵۸ برای خروج آمریکایی ها از ایران و پیشگیری از دخالت های جاسوسان آمریکا در اداره کشور عنوان شد. آزادی مورد دلخواه مردم آزادی برای فساد و بی-بندوباری که تعبیر به آزادی های مدنی می شد نبود. بلکه مردم به دنبال آزادی بیان، آزادی مطبوعات، آزادی اجتماعات و آزادی در برگزاری مراسم دینی بودند. بدین منظور در قانون اساسی به صراحت این آزادی ها قید شده و اصول چندی از قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی به آن اختصاص داده شده است. مردم انقلابی ایران به دنبال توزیع عادلانه ثروت، عدالت اجتماعی، رفع تبعیض و مبارزه با اشرافیت بودند و از نظام اسلامی توقع داشتند شرایط را به گونه ای فراهم کند که راه های اختلاس، دزدی یقه سفیدها و خیانت به آرمان های ملی بسته شود. اما علیرغم تلاش بی وقفه رهبر کبیر انقلاب اسلامی و رهبر معظم انقلاب بسیاری از آمال و آرزوهای ملی و اسلامی تحقق نیافت و در مواردی متأسفانه در به همان پاشنه قبلی چرخید.
سئوالی که در اذهان عمومی مطرح است این است که چرا ما به بعضی از خواسته هایمان نرسیدیم؟
پاسخ به این پرسش چندان مشکل نیست به گونه ای که حتی عوام هم که شاهد وقایع این ۴۱ سال بوده اند اگر کلاه خود را قاضی کنند می دانند.
لذا وقتی دست آمریکا و بسیاری از کشورهای غربی مفت خور و اسرائیلی ها از منابع و منافع ایران کوتاه شد و همگان ندای استقلال سر دادند. دولت نوپای انقلاب را نخست با درگیری های خیابانی و تروریستی داخلی درگیر کردند و هر گروه برای قدرت طلبی از چپ و لیبرال در کشور آشوب به پا کردند و دولت تازه تأسیس ایران را چنان مشغول دفاع نمودند که فرصتی برای رسیدگی به مهمات کشور باقی نماند.
بعد از آنکه گروه های وابسته سیاسی و تطمیع شده از طرف آمریکا و کشورهای غربی از کشور رانده شدند، آمریکا که خود را بازنده جریانات سیاسی دید صدام حسین رئیس جمهور معدوم عراق را که ترس از نفوذ انقلاب اسلامی به داخل عراق داشت چنان تحریک و خاطرجمع کردند که بی مهابا به ایران حمله ور شد و ۸ سال جنگ فرسایشی را به ایران تحمیل کرد در طول این مدت، همه هم و غم مسئولان و مردم صرف دفاع از کشور، انقلاب و حفظ مرزهای ایران شد و نه تنها مردم از انقلاب سهم اقتصادی چندانی نبردند بلکه از جان و مال هم در راه حفظ ارزش های انقلاب و کشور دریغ نکردند.
در این میان بعضی فرصت طلبان در سمت ها و موقعیت های شغلی با سوءاستفاده از شرایط بار خود را بستند و فاصله های طبقاتی را دامن زدند. بعد از پایان جنگ تحمیلی که صدام نادم و پشیمان و شکست خورده و رها شده تن به صلح داد؛ همینکه سازندگی شروع شد، آمریکا ترفندهای دیگری به کار گرفت و به بهانه تخطی ایران از فن آوری هسته ای تحریم ها را شدید کرد و شرایط اقتصادی را سخت و تنگ تر کرد. نتیجه آنکه دور زدن تحریم ها مفسده انگیز شد و در این میان بیش از همه شرایط اقتصادی برای مردم سخت گردید اما مردم صبورانه برای حفظ استقلال و آزادی های مشروع در برابر شیطنت ها و ترفندهای همه جانبه آمریکا و متحدانش قد علم کردند و در راهپیمائی های میلیونی وفاداری خود را به انقلاب اسلامی نشان دادند. اینک مردم انقلابی ایران به دنبال پاکسازی سیستم اداری و پاکدستی نهادها و شرکت-های دولتی و نیمه دولتی و خصوصی از فساد ناشی از عدم نظارت دقیق به هر دلیل هستند.
قوه قضائیه هم برای مقابله با بزهکاران اقتصادی و اخلاقی کمر همت بسته و تاکنون افراد و شرکت های قابل توجهی را بدون ملاحظات به پای میز دادگاه کشانده است.
مردم با فاصله طبقاتی، تبعیض، رباخواری، رشوه خواری، بیکاری، اعتیاد و دیگر معضلات اقتصادی و اجتماعی در مقابله و جدال هستند و امید می رود با اصلاحاتی که در پیش روی است شرایط به گونه ای رقم بخورد که آثار مثبت و ارزشمند انقلاب اسلامی بیش از پیش خود را نشان دهد.
والسلام