سرمقاله “محمد عسلی” ۲۳ بهمن ۱۳۹۸سرمقاله
محمد عسلی
آزموده را آزمودن خطاست
تمامی فضاهای مجازی و شبکههای زنجیرهای مخالف نظام جمهوری اسلامی و انقلاب ایران از مدتها قبل بسیار تلاش کردند تا مردم را از حضور در راهپیمایی ۲۲ بهمن برحذر دارند. همانند سالهای قبل و خیلی بیشتر تا آنجا که بعضی از کجفهمان و فریبخوردگان داخلی هم در شبکههای مجازی با آنان همکاری و همفکری کردند اما نه تنها این تلاشها به ثمر ننشست بلکه دقیقاً برعکس شد و مردم انقلابی ایران با حضور گستردهتر و قدمهایی استوارتر به میدان آمدند و شعارها را با صدایی رساتر فریاد کردند.
در چنین شرایطی به یاد آن مطلب کوتاه از لقمان حکیم افتادم که به او گفتند: ادب از که آموختی؟ گفت: از بیادبان. گفتند چگونه؟ گفت: هر آنچه آنها میگفتند و میکردند، من برعکس کردم. به واقع به هر میزان که مخالفان و دشمنان نظام جمهوری اسلامی تلاش میکنند تا مردم را نسبت به طرفداری از آن باز دارند مردم برعکس به میزان وفاداری و اعتمادشان میافزایند. به مثابه آنکه اگر اختلافی خانگی هم در مواردی رخ میدهد، دوست ندارند آن را به بیرون از خانه برده و اجازه دهند دیگران در این موارد اظهارنظر نمایند. گویی حریم میهنی همانند همان حریم خانوادگی است که غریبهها و نامحرمان نباید اجازه ورود به آن داشته و دخالت نمایند.
آری ۴۱ سال از پیروزی انقلاب اسلامی گذشت و ما وارد چهل و دومین سال شدیم. برعکس سخنان جان بولتون که با تبختر و تکبر در یک قدرتنمایی رسانهای اعلام کرد: ایران چهلمین سال پیروزی انقلاب خود را نخواهد دید. نه تنها چهلمین سال آن پیروزی شکوهمند را دیدیم بلکه اینک وارد چهل و دومین سال شدهایم.
این رویدادهای دشمن کورکن و آمریکاشکنانه همه از همت و اراده مردم ما سرچشمه میگیرد که مشکلات معیشتی ناشی از تحریمها و ضعف بعضی مدیریتها را به حاشیه میرانند و متن را که همان اصول اساسی انقلاب است جدی میگیرند.
۴۱ سال مقاومت و دفاع مشروع در برابر تمامی قدرتهای مالی و رسانهای که تلاش کردند ایران و انقلاب آن را از پای در آورند چند درس به جهانیان داده است.
یکم. تمامی مردم ایران از هر طایفه و قبیله و دسته و حزب و جمعیت و با هر مرام و مسلک در برابر تجاوز هر بیگانهای با هر قدرتی متحد و یکپارچه میایستند. مقاومت میکنند و تا آخرین قطره خون از پای نمینشینند و پوزه هر متجاوزی را به خاک میمالند.
دوم. مردم ما به انقلاب، دین و فرهنگ و باورهای خود پایبندند.
سوم. هیچ دشمنی را دوست نمیپندارند و آمریکا را به خوبی شناختهاند و از سالیان دراز از جنایتهای دولتمردان آمریکا درس گرفتهاند و دلسوزیهای ترامپ و امثال ترامپ را اشک تمساح میبینند و دل به وعدههای فریبکارانه آنها نمیدهند.
چهارم. مردم ایران دوست و دشمن خارجی و داخلی را شناخته و در یک خانهتکانی حساب شده خائنان را در هر مقام و منزلتی باشند پایین خواهند کشید و به دست عدالت خواهند سپرد.
پنجم. آنچه امروز داریم چنان مهم، قوی و اندیشمندانه است که آمریکا با آن اقتدار نظامی و اقتصادی و هممتحدان و همپیمانانش پیوسته در تلاشند مستقیم و غیرمستقیم قدرت ما را تضعیف کنند حتی به بهای از دست دادن آبرویشان. اما اتحاد و اتفاق مردم چونان سدی نفوذناپذیر مقابل تمامی دشمنیها، حیلهها، نفاقافکنیها ایستاده و فرصت تفکر و مطالعه را از دشمنان و مخالفان سلب کرده است.
ششم. تمامی ملت قهرمان ایران با هر سلیقه و بینشی اتحاد خود را حفظ کردهاند اما نفاق و جنگ قدرت و چنددستگی مخالفان را به درد چه کنم گرفتار کرده؛ به گونهای که تحمل دیدگاههای یکدیگر را ندارند. در عین حال از دموکراسی و مردمسالاری هم دم میزنند.
هفتم. مردم شریف و نجیب این مرز و بوم گروهک گزیدهاند. گروهکهایی که سابقه وطنفروشی، جاسوسی و خیانت به آرمانهای ملی و حتی خیانت به پیشکسوتانشان را در کارنامه کثیف و خونینشان دارند.
این ملت با انقلابشان درسی به دنیا دادهاند که تمامی نویسندگان، تحلیلگران سیاسی و اقتصادی و نظامی همه یک زبان گفته و نوشتهاند که ایران، مردمش و انقلابش غیرقابل پیشبینی است.
این غیرقابل پیشبینی بودن فقط یک مفهوم دارد و آن اینکه آسیبپذیر نیستیم و دستمان برای دشمنان رو نشده است. اهل خرد، دانش و فهم سیاسی هستیم و به خوبی توانایی داریم از پس مشکلات برآییم.
کدام کشور را روی این کره خاکی سراغ دارید که ۴۱ سال با تحریمهای سخت و کمرشکن مقابله کرده و از پس جنگهای خونین ابرقدرتان برآمده و جنگهای رسانهای آنان را خنثی کرده باشد؟
راستی نباید قدرشناس این مردم و انقلابیون جهادگر و ایثارگر آن باشیم؟
در یک رفراندم چه تعداد از مردم برای مسایل مهم کشور شرکت میکنند؟
آیا نمیتوان این حضورهای میلیونی را یک رفراندم به حساب آورد؟
رفراندمی که موضوع و پرسش آن معلوم است.
بعضیها باید بیشتر درس سیاسی بخوانند و تحت تأثیر القائات دشمنان ایران و اسلام قرار نگیرند. همین.
والسلام
- پنج شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۸
- سرمقاله