سرمقاله
محمد عسلی
انتخاب صالح
بازار انتخابات رو به گرمی نهاده و هر یک از نامزدها و طرفدارانشان به شکل‌ها و روش‌های مختلف به صورت هجومی دست به تبلیغات زده‌اند. از نصب پوستر و بنر تا توزیع کارت، بروشور و عکس گرفته که معمول دوره های گذشته است تا کباب‌خوران، پلو بازار، توزیع بسته‌های گوشت و میوه و حتی در مهمانی‌ها و جلسات دورهمی سیگار و چه عرض کنم؟ همه یک هدف را دنبال می‌کنند و آن کسب آرای بیشتر برای ورود به مجلس است.
مجلسی که در دوره‌های دهم و نهم چندان کارنامه درخشانی نداشته و از بعضی گزارشات تلویزیونی خودی و مصاحبه‌ها چنین برمی‌آید که به واقع بسیاری از رأی‌دهندگان از بعضی نمایندگان خود راضی نبوده‌اند.
آنچه مردم را برای یازدهمین دوره پای صندوق‌های رأی می‌آورد، می‌توان در موارد زیر خلاصه نمود.
نخست تودهنی به تمامی منفی‌بافان و مبلغانی که در طول سالیان با نظام جمهوری اسلامی چالش و دشمنی داشته و دارند به ویژه دولتمردان آمریکا و به خصوص ترامپ رئیس جمهور فعلی که تمامی تلاش‌های مادی و تبلیغاتی خود را با صدها بل هزاران رسانه دیداری و شنیداری برای قطع امید مردم ما از نظام و تهی کردن باورهای اسلامی آنان به کار گرفته است.
این تودهنی را بارها حتی در دقایق ۹۰ بازی، مردم باورمند میهن به آمریکا و متحدان ترسویش در منطقه زده‌اند.
دوم. اطمینان‌بخشی به مدیران و مسئولان خدوم و صادقی که برای حفظ امنیت کشور و گریز از تحریم‌های کمرشکن جانفشانی می‌کنند.
سوم. برای حفظ نظامی که وامدار خون شهدا و مجاهدت‌های ایثارگران، آزادگان جانبازان و مردمی است که ۴۱ سال فشارهای سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای و بعضاً نظامی را تحمل کرده و لحظه‌ای دلسرد و ناامید نشده‌اند.
چهارم. برای داشتن مجلسی که اعتمادش به مردم است و نمایندگانش با حمایت و پشتیبانی قریب به اتفاق موکلان استقلال‌طلب و آزادیخواه کار کارستان خود را از سر خواهد گرفت.
و اما بعد:
برای داشتن مجلسی توانا، آگاه، شجاع، قابل اعتماد و به دور از فساد و رانت‌خواری می‌باید رأی‌دهندگان بدون گرایشات قومی و قبیله‌ای و به دور از تبلیغاتی که بعضاً در صداقت متولیان آن باید شک کرد، به پای صندوق‌های رأی بروند و به نامزدهای اصلح رأی دهند. نامزدهایی که کارنامه شغلی آنان حکایت از خودساختگی، تلاش‌های صادقانه و مسئولانه در ایفای وظایف محوله دارد.
مردم باید به طرح‌ها و برنامه‌ها رأی دهند نه به وعده‌ها و وعیدها و قول و قرارها. متأسفانه بعضی از تبلیغات مکتوب نامزدها که در دست این و آن مایه مضحکه و طنز شده حکایت از بی‌توجهی و عدم نظارت یا بی‌سوادی بعضی از نامزدها دارد که به واقع به ضد تبلیغ تبدیل شده است.
نوع و روش‌های تبلیغاتی خود حکایت دیگری است که مردم باید به آن توجه کنند. ای کاش روال کار انتخابات به گونه‌ای می‌بود که قبل از تأیید شورای نگهبان مسئولان فهیم سراغ کسانی می‌رفتند که واجد شرایط نمایندگی می‌بودند اما به میدان نیامده‌اند و آنها را راضی می‌کردند که بیایند تا بی‌مقداران جای آنان را نگیرند. ای کاش ملاک‌های انتخاب مصاحبه‌هایی می‌بود که علاوه بر عدم سوءپیشینه، میزان سواد و توانایی‌های افراد برای این مسند مهم مدنظر باشد. ای کاش حداقل از نامزدها سؤال می‌شد که آیا قانون اساسی را خوانده‌اند و یا وظایف نمایندگی را می‌دانند؟ ای کاش در امور اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی صاحب‌نظرانی پیدا می‌شدند که توانمندی نامزدها را در این مسایل مهم مملکتی محک بزنند.
ای کاش سوابق شغلی و کاری نامزدها بر اساس میزان رضایت مردم و داشتن یک کارنامه پاک ملاک عمل قرار می‌گرفت.
افسوس که تاریخ، پر از اما و اگرها و ای کاش‌ها و پاسخ چه کنم‌ها و چرایی‌ها است.
هر چند در مکتب اسلام و آموزه‌های دینی آمده است که مؤمن نباید از یک سوراخ بیش از یک بار گزیده شود متأسفانه مجلس بارها از این سوراخ‌های پیدا و پنهان گزیده شده است.
و در پایان مجلس آینده و مجالس گذشته نیز به هر دوره می‌باید پاسخگوی اعمال و کارنامه نامزدهای خود باشند. کجایند نامزدهایی که با شعارهای پرطمطراق و زبان‌بند به میدان آمدند و بعد از خاتمه نمایندگی روی به دیار حوزه نمایندگی خود نکردند؟
اگر حرف و حدیثی و نارضایتی از دوره‌های گذشته مجلس هست فقط مجلسیان قصور نکرده‌اند بلکه انتخاب‌کنندگان هم بی‌دقتی، بی‌توجهی کرده و یا تحت تأثیر جوهای جناحی و تبلیغاتی ناصواب قرار گرفته‌اند. مثل مشهوری است که می‌گویند از کوره همان برون تراود که در اوست. با قول و وعده کسی رستم نمی‌شود. رستم را باید در میدان مبارزه شناسایی و فهم کرد.
به هر تقدیر ما به پای صندوق‌های رأی می‌رویم و از میان نامزدهای معرفی شده اصلح را انتخاب می‌کنیم. هر چند ممکن است انتخاب کردن دشوار باشد اما نمره ۲۰ با نمره ۱۷ یا ۱۸ و یا حتی ۱۵ با نمره ۱۰ و ۹ و ۸ بسیار متفاوت است.
نمایندگان خود را با بالاترین نمره‌ها پذیرا باشیم هر چند از اقوام، بستگان و خویشانمان باشند و یا به هر دلیل وامدار نان و نمک آنها باشیم اگر می‌خواهیم سرنوشت کشور به صواب و پاکدستی و استقلال رقم بخورد که اگر بتوانند همین استقلال و جمهوری اسلامی را آبرومندانه حفظ کنند آزادی پیشکش قدمشان باد.
والسلام