سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۸ اسفندسرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
باید به خود بیاییم!
شاید در فیلمهای مستند دیده باشید که هم پرندگان و هم ماهیها زمانی که مورد هجوم شکارچیان قرار میگیرند آرایش خاصی پیدا میکنند که شکارچی را دچار سردرگمی میکند. برای لحظهای به یکدیگر نزدیک شده و متراکم میشوند و سپس آرایش خود را عوض میکنند. پنگوئنهای ساکن قطب جنوب زمانی که سرما به دهها درجه زیر صفر میرسد اجتماع بزرگی تشکیل میدهند و به نوبت در حاشیه قرار گرفته و خود را در معرض توفان و سرما قرار میدهند تا زمستان را پشت سر بگذارند. فیلها وقتی یکی از اعضای گروه خود را ناتوان میبینند به او کمک میکنند تا قادر به همراهی باشد. این حرکات حساب شده که از نقطهای خاص مدیریت میشود نشاندهندهی ارزش کار گروهی و نتایج ارزنده حرکات هماهنگ و هدفمند است که حیات هر نوعی را تضمین میکند. واکنش کشورهای همسایهی ایران پس از اعلام خبر مثبت شدن تست کرونای تنی چند از ساکنان قم خیلی معنادار بود. در منطقه هوکایدو ژاپن به دلیل ابتلای یک کارگر به کرونا برنامه دورکاری در دستور کار قرار گرفت و در ایتالیا تنها به دلیل مرگ یک مبتلا به کرونا یک شهر قرنطینه شد! بازار بورس کشورهای حاشیهای خلیج فارس روند نزولی را طی کرد و روی ارزش پولی آنها تأثیر گذاشت. بسیاری از اجتماعات و حتی تظاهراتی که برای اجرا برنامهریزی شده بود به هم خورد و عدهای که جان انسانها برایشان اهمیت داشت حتی مرقد حضرت علی(ع) را در نجف بستند تا تمامی راههای سرایت ویروس را مسدود کنند. البته در آستانهی تعطیلات نوروزی خیلی از برنامهها دچار تغییرات اساسی شد و لغو کنسرتها در ارمنستان، آذربایجان، دوبی و ترکیه در آمد ایرلاینها را به حداقل رسانید و به تبع آن هتلها متضرر شدند. مسافرتهای نوروزی در صورتی که روند فراگیری ابتلا به کرونا در کشور صعودی باشد دیگر محلی از اعراب ندارد. بنابراین میتوان گفت که داستان سهمیه نوروزی بنزین و درآمد غذاخوریهای بین راهی و سود حاصل از فروش بلیت در کانونهای گردشگری و مراکز تاریخی نیز تحت تأثیر یک ویروس ناشناخته قرار گرفت. عدهای احمق و از خدا بیخبر که تصور میکردند داستان شیوع کرونا نیز مانند گرانی میتواند دستاویزی برای انباشتن جیب با پولهای حرام باشد به احتکار و گرانفروشی روی آوردند و از آن طرف نیز عدهای دستهای خود را گشودند و با آستینافشانی و توزیع رایگان ماسک و دستکش و مواد شوینده و بهداشتی نشان دادند که خداگونهاند نه شیطانصفت!
از آنجایی که مهار ویروس کرونا مستلزم ردیابی این ویروس و مشخص کردن تعداد افراد مبتلا به کروناست، وزارت بهداشت برای به حداقل رسانیدن تلفات این ویروس نیازمند بستری آرام است لذا حتی اگر مردم برای مدتی ناگزیر به خانهنشینی باشند و مدارس و دانشگاهها نیز تعطیل شوند صدا سیما میتواند با اختصاص چندین شبکهی کممخاطب خود به آموزش برای دبستانیها، دبیرستانیها و دانشگاهیها از به هدر رفتن اوقات جوانان جلوگیری کند. کنسرتها از طریق صدا و سیما پخش شود و برنامههای متنوع و پرمحتوا و شاد بهانهای برای جایگیر شدن مردم در خانهها باشد. البته جای تأسف است که بازاریها نمیتوانند شاهد رونق هر سالهی نوروزی باشند. به هر حال چون این خسران همگانی است تحمل آن آسانتر است. امسال مردم به جای ماهیهای قرمز تصویر آن را روی تنگ بلوری هفتسین بچسبانند. عروس و دامادها پول مخارج مراسم عقد و عروسی را پسانداز کنند یکی از بستگان خطبهی عقد را جاری کند و بازماندگان افراد متوفی پولی که باید صرف خرید غذا و حلوا و مسقطی و مسجد و منبری کنند را به نیت خیرات و مبرات شخص از دنیا رفته به حساب مراکز بهزیستی واریز نمایند تا این بحران بگذرد و هوا گرمتر شود و مسئولین هم برای سال آینده که مجدداً هوا سرد شد بیشتر چشم و گوش خود را باز کنند تا ایران جزو ۳۸ کشور آلوده به کرونا نباشد! ما وقتی امنیت را تعریف میکنیم باید متوجه ابعاد گوناگون آن باشیم. متأسفانه تعریف از امنیت هم مثل تعریف از رفاه و آزادی و استقلال یکوجهی است. نمیشود به اسم مراقبت از امنیت مردم، امنیت مردم را در مخاطره قرار داد. هر چیزی بهای خودش را دارد. باید دید ما بهای چه چیزی را میپردازیم؟! آنچه از هر چیز دیگری مهمتر است اینکه باید علیرغم جو حاکم بر افکار عمومی حرفهای امیدوارکننده در مورد کرونا رد و بدل شود. بحث بر سر انکار آن نیست بلکه باید از وحشت آن کاست به طوری که مردم باور کنند توانایی غلبه بر آن را دارند. ممکن است برخی سیاستها و تصمیمات جناحی و انحصارطلبانه تحلیلها را به سمت ترسیم دورنمایی تاریک سوق داده باشد اما نباید این مسئله را به کرونا تسری داد. الگوی انتشار کرونا بیشباهت به الگوی رواج دروغ نیست. بدون تردید با شیوهای که امور کشور را پیش میبریم نمیتوان با کرونا مبارزه کرد. وقتی نمایندهی قم تا این اندازه نمیفهمد که نباید در مجلس حاضر شود و حتی به ضد عفونی کردن کرسی استقرار خود هم هتاکانه اعتراض میکند یا برخی از محل تجمعات را علیرغم خطری که همگان را تهدید میکند هنوز باز گذاشتهاند چگونه میتوان با کرونا مبارزه کرد؟ این همه آزمون و خطا بعضیها را هوشیار نکرد امیدواریم حداقل ویروس کرونا به ما بیاموزد که لجاجت و یکدندگی همه جا جواب نمیدهد. باید به خود بیاییم.
- چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۸
- سرمقاله