یادداشت
محمد عسلی

عاشورا در نگاه اول
باید آنقدر قدرت معنوی و بار سنگین عقیدتی و عرفانی داشته باشی تا بتوانی در شبی به‌یادماندنی که سرفصل تاریخ آزادگی انسان است ۷۲ تن را آنچنان با خود همراه کنی که همه سر از پای نشناخته خود را برای شهادت آماده کنند و در این میان حتی یک نفر تردید به خود راه ندهد و هر یک از کوچک و بزرگ و حتی نوجوانانی چون حضرت قاسم هم با اراده‌ای استوار به مقابله با یک لشکر به خون تشنه برود، این باطن قوی امام حسین (ع) آنچنان هنوز ناشناخته است که گویی بار سنگین امانت الهی را به تمام و کمال بر دوش کشیده تا حماسه‌ای جاودانه خلق کند و به نحوی که به هر نام و نشانی که لحظاتی حتی کوتاه نام وی به یاد آید اشک از چشمان مریدان سرازیر گردد.
این عظمت و بزرگی باطن امام حسین (ع) که فقط شعاع کوچکی از نور آن به آن ۷۲ تن تابید جوشش چشمه عشقی است که در آن شب به خدا وصل شد و از آن وصل نهضتی تأثیرگذار در تاریخ بشریت به وقوع پیوست که هر حرکت و قیام خالصانه برای احقاق حق و برقراری عدالت را می‌توان از تأثیر آن خمیرمایه بی‌نظیر به حساب آورد.
نگاه اول به حماسه عاشورا، باور آن قدرت الهی است که در حرکت امام حسین (ع) و یاران هم‌پیمان و باوفایش تجلی پیدا کرد و هر یک در حد بضاعت از آن قدرت ازلی برخوردار شدند همانکه خون خدا و پسر خون خدایش می‌خوانیم در زیارت‌‌نامه‌ها.
و اما بعد.
اینک ما شیعیان و پیروان آن حضرت که به هر مناسبت و به ویژه در ایام محرم و صفر به یاد مظلومیت آنان بر سر و سینه می‌زنیم و بی‌اراده از چشم‌هایمان اشک جاری می‌شود با حفظ این احساس مقدس می‌باید از چنان آمادگی برخوردار باشیم که در لحظات غفلت، آن مایه‌های معنوی باور و عقلانیت، سد راه گناه و غفلتمان شوند و ما را به مسیر مسلمانی و در راه پیروی از منویات آنان هدایت نمایند که اگر جز این باشد این احساس پاک به باتلاق ناراستی‌ها و کجروی‌ها سرازیر می‌شود و به حاشیه می‌رود.
نام امام حسین (ع) زیبنده باوری است که پلیس و نگهبان خود است. همان صراط مستقیمی که در هر یک از نمازهای یومیه بارها آن را از خدا طلب می‌کنیم.
نگاه دوم
از آن باور و عشق به آزادگی، حریت، تواضع، بندگی، امانتداری، صداقت، شجاعت و انسان‌دوستی درآمد که صفات باطنی مردان خداست و روح عارفانه قرب به درگاه ربوبیت است و ما این درس‌ها را در هر سال بارها برای جوانان و هموطنانمان مرور می‌کنیم و به خود یادآور می‌شویم، شاید اندکی از آن همه، نجات‌بخش ما در دنیا و آخرت باشد.
نام امام حسین (ع) و خاطره حماسه‌های بی‌نظیر یارانش، دوستان را امیدوار و متوکل و دشمنان را ناامید و ترسان می‌کند. راستی چه بار معنوی عظیمی در گنجینه باورهای مردممان داریم اگر قدر بدانیم.
صورت‌ها را رها کنیم و به سیرت‌ها بپردازیم. متن حماسه حسینی آنقدر قوی است که نیاز به حاشیه ندارد. متأسفانه گاه حاشیه‌های بی‌ریشه متن‌های قوی را آنچنان می‌پوشانند که از نگاه‌ها دور می‌شوند و حاشیه‌ها بیراهه‌ها را نشانه می‌روند. نویسندگان، واعظین، شعرا و هنرمندان و رسانه‌ها زمانی در این راه به وظیفه و باور عمل می‌کنند که با شفاف‌سازی متن و اصل حماسه، عاشورا را از زیر بار حاشیه‌ها بیرون آورند و طلای ناب امام (ع) را به محک باور مردم بزنند. امید که چنین شود