یادداشت “محمد عسلی” ۷ آبان ۱۳۹۴یادداشت
محمد عسلی
پیشگیریهای بازدارنده
درختان بادامی که نورساند و نهال، همین که به گل مینشینند گرفتار آفتها و بیماریهایی میشوند که گاه حیات آنها را به خطر میاندازد.
روش و شیوههای نگهداری آنها از سموم و آفات چند مرحلهای است.
نخست سمپاشی بموقع و تکرار آنها در دفعات، دوم تقویت درختان با انواع کودهای مورد لزوم و سوم آبیاری بموقع و دور نگه داشتن آنها از سرماهای نابهنگام.
آدمی هم یکی از موجوداتی است که بیش از درختان و سایر موجودات در تیررس انواع بیماریهای جسمی و روانی و اجتماعی و فرهنگی است.
آموزش و تربیت بموقع، تغذیه مناسب و مقابله با انواع بیماریهای مسری و غیرمسری جان آدمیان را حفظ میکند که معمولاً دولتها با اطلاعرسانی در شکلها و روشهای مختلف و نیز احداث بیمارستانها و تربیت پزشکان با بسیاری از بیماریهای جسمی و بعضاً روانی مقابله میکنند و یا بیماران را تحت درمان قرار میدهند.
متأسفانه امروز به علت فناوریهای جدید و ارائه تجهیزات و ابزارهای ارتباطی نو به نو و پیچیده نه فقط امنیت روانی انسانها در کشورهای مختلف به خطر افتاده، بلکه امنیت فکری، ارادی و گفتاری و کرداری آنها هم به وسیله همین وسایل ارتباطی مانند گوشیهای تلفن همراه، شبکههای ماهوارهای، اینترنت و رسانههای لحظهای مدیریت میشود در چنین آشفته بازار غیرقابل مهاری که آسیبهای فرهنگی و اجتماعی بسیاری را به همراه دارد، ملت و کشوری کمتر آسیبپذیرند که از باور و ایمان نهادینه شدهای برای پرهیز از تأثیرپذیری برخوردار باشند که همان مصونیتبخشی است.
برخورداری از آمادگی لازم برای مقابله غیرمستقیم با این مخاطرات که همانند میکرب و ویروسهای آسیبزا همراه با غذا و هوا وارد بدن میشوند با ارائه ابزارهای مورد لزوم فرهنگی، ورزشی، اقتصادی و حتی سیاسی که همان اعمال روشهای اخلاقمدارانه باشد به طور نامحسوس میباید هوشمند، حساس و برنامهریزی شده باشد تا بتواند در برابر آسیبها مقابله کند. هر چند اجتناب از بعضی مخاطرات امکانپذیر نیست، اما به صدا در آوردن آژیرهای قرمز در هنگام خطر و پیش از وقوع آن میتواند آحاد افراد جامعه را از بسیاری آسیبهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی مصون و محفوظ نگه دارد آنچه در این میان مهم است. نخست، هوشمندی و هوشیاری دولتمردان و مجریان کلیدی است که با پیشبینیهای لازم بتوانند در حفظ ارزشها و دستاوردهای انقلاب اسلامی بیش از پیش مراقب باشند.
سپس حساس بودن مردم نسبت به وقایع و بازتاب جریانهای سیاسی و فرهنگی است که بعضاً ایمان و باور اسلامی ما را به مخاطره میاندازد.
به عنوان مثال، دشمنان داخلی و خارجی انقلاب اسلامی با تأسی به یک برنامه از قبل طراحی شده ایرانهراسی و اسلامهراسی را در اذهان جوامع اروپایی، آمریکایی و حتی آسیایی رسوخ دادند. هرچند کاری از پیش نبردند، امّا تخم بدبینی و تردید را در دل مردمان نسبت به انقلاب اسلامی و تأثیرگذاری آن پراکندند.
اما امروز، امروز که دشمن پرچمدار چالشها و تنشهای بینالمللی و قطب اول اقتصادی دنیا علیالظاهر به جای دشمنی به اصطلاح دست دوستی دراز کرده و با مذاکره پیش آمده قصد دارد با دینزدایی و پشیمان کردن مردم از انقلاب طرحی نو دراندازد و به اصطلاح ملت ایران را سر عقل آورد و از ما کشوری وابسته و خسته بسازد مانند عربستان و نهایتاً ترکیه.
دست دوستی را باید فشرد و از دنیا فاصله نگرفت برقراری روابط هوشمندانه با کشورهای دنیا یک ضرورت است، اما دست روباههای کهنهکار را باید خواند که وقتی طعمه را دور از دسترس میبینند، با زبانبازی و حرافی قصد فریب دارند.
حال با توجه بر سرنوشت ملتهای مسلمانی که در تله دشمنان مارکدار حقوق بشری افتادهاند میتوان به شیوه لقمان عمل کرد که به او گفتند: ادب از که آموختی؟ گفت: از بیادبان، زیرا هر آنچه آنها کردند من نکردم.
اگر امروز کشور عزیز و ملت شجاع و قهرمان ما از امنیت و اقتدار فوقالعادهای در منطقه برخوردار است حاصل مجاهدات، جانفشانیها، باورهای اسلامی و ملی، وحدت و تبعیت از رهبری واحد است. اگر به هر یک از این ستونهای استوار خللی وارد شود دروازه را برای ورود دشمنان به منظور صدمه زدن به دیگر ستونها بازمیگذارد. پس راه گریزی نیست جز آنکه نخست قدر هر آنچه داریم را بدانیم و برای هر آنچه بدان نیاز داریم تلاش کنیم از راه منطقی و صحیح آن را به دست آوریم.
و دیگر آنکه دل دوستان انقلاب را نیازاریم، چرا که به قولی: «دوست آینه باشد چو اندر او نگریم»
رقابت جناحی و حزبی برای ارائه نقدها و نظرهای اصلاحکننده، رقابتی لازم و ضروری است، مشروط بر آنکه با دشمنی و غرضورزی و برای حفظ موقعیتهای شغلی همراه نباشد که اگر چنین شود، جامعه را به گمراهی و ریاکاری میبرد. آنچه جامعه ما را از درون میپوساند، ریاکاری و دروغ است که متأسفانه مسری شده. قضاوت در خصوص عملکرد مدیران نباید قضاوتی عجولانه و از سر لج و کینهتوزی باشد، بلکه قضاوت باید کارشناسانه، آگاهانه و با تدبیر باشد تا هم مورد پسند جامعه قرار گیرد، هم از تشویش اذهان عمومی و هم از تداخل راست و دروغ بری باشد.
آنچه کشور و ملت ما در طول تاریخ از آن ضربه خورده و زمینه را برای سوء استفاده دشمنان فراهم نموده اشاعه شایعات و اخبار بیریشه و بیپایه است که پس از تأثیرگذاری تکذیب شده و آن تکذیب نتوانسته اذهان عمومی را پاک و اصلاح کند. این مسایل را همه میدانند، اما دانستن کافی نیست به عمل کار برآید.
والسلام
- پنج شنبه ۷ آبان ۱۳۹۴
- سرمقاله