یادداشت
محمد عسلی
تروریسم ماری در آستین
هر چند ترور و تروریسم به قدمت آدم در روی زمین سابقه‌ای طولانی دارد، اما در قرن حاضر چهره خشن و بی‌رحم تروریسم افکار عمومی مردم جهان را از هر قوم و قبیله و دین و مذهبی به شدت تحت تأثیر قرار داده است به نحوی که دیگر تفکیک تروریسم خوب از تروریسم بد قابل دفاع نیست، حتی برای آمریکایی‌ها و فرانسوی‌ها که مار در آستین دارند و خود در حمایت و پذیرش تروریست‌هایی که با کشتار و ایجاد رعب و وحشت در کشورهای اسلامی از جمله ایران، عراق، سوریه، یمن، لبنان، افغانستان و امثالهم، سابقه‌ای چندین و چند ساله دارند، سهیم‌اند.
آنچه اخیراً در فرانسه اتفاق افتاد و به عنوان عملیات تروریستی گروه داعش در رسانه‌ها و افکار عمومی عنوان شد، ترورهای جدیدی نبودند، سال‌هاست که این عملیات با گستردگی بیشتر در ایران، افغانستان، عراق، لبنان و سوریه اتفاق افتاده و انسان‌های بی‌گناه زیادی کشته شده‌اند و خسارت‌های بسیاری به مردم مسلمان وارد شده است. اما طعم تلخ آن در ذائقه اروپاییان بعضاً شیرین هم بوده است تا از این نمد برای خود کلاهی بسازند و به بهانه‌های مختلف در این کشورها نفوذ کنند و منابع آنان را به غارت برند.
اینک که سایه شوم ناامنی و ترور در فرانسه و بعضاً کشورهای دیگر اروپایی بر سر مردم این کشورها سایه افکنده و دولت‌ها را در معذور و اقدامات ضد تروریستی قرار داده، آنها به خود آمده‌اند تا مثلاً با داعش وارد جنگ شوند و با آنها مقابله نظامی نمایند.
سعدی که در قرن هفتم می‌زیسته هیچگاه باور نداشته که گرگ‌ها خوب و بد دارند، بلکه آنها را اصالتاً درنده تلقی کرده است. از این رو سروده است:
«یکی بچه گرگ می‌پرورید
چو پرورده شد خواجه را بر درید…»
تروریست‌های داعشی در واقع مار در آستین عربستان، ترکیه، آمریکا و بعضی کشورهای اروپایی‌اند که به آنها پول، سلاح و آزادی عبور از مرزها داده شده تا به اصطلاح بر علیه دشمنان آنان قوت گیرند و وارد جنگ شوند.
بهترین و کارآمدترین سناریو، طراحی مذهب علیه مذهب است. زیرا با تقویت باورهای انحرافی مذهبی و دینی می‌توان مریدان را تا مرز مرگ و شهادت به جنگ با دشمنان ترغیب کرد و از باورها و اعتقادات آنان سوء استفاده و یا استفاده ابزاری نمود.
انحراف از اصالت‌های دینی و مذهبی که در اسلام سابقه‌ای طولانی دارد و خوارج آغازگر آن بودند کار را به جایی رسانده تا از دل آنها، طالبان، القاعده، داعش و امثالهم بیرون آید. فرانسه امروز طعم تلخ ترور را چشیده و چشم باز کرده است تا کِشته‌های خود را بعد از درو بسوزاند. زیرا گندم این خرمن‌ها مسموم و غیر قابل خوردن‌اند.
و اما بعد.
جدای از آنکه ترور و تروریسم به هر شکل و در هر جا و بر علیه هر کس توجیه شرعی، اخلاقی و انسانی ندارد و به هر دین و آیینی محکوم است و طبق آیه شریفه قرآنی: «اُدعوا الی سبیل ربک بالحکمه والموعظه الحسنه فجادلهم باللتی هی احسن…» [دعوت کن به سوی پروردگارت با دانش و پند و اندرز نیکو، پس با بهترین راه مقابله کن] در اسلام هدف وسیله را توجیه نمی‌کند. یعنی اسلام اجازه نمی‌دهد به هر شکلی که در آن انسان‌های بی‌گناه کشته می‌شوند به هدف رسید. اما ناگفته پیداست که ظهور و بروز خشونت که در تروریسم مایه اصلی است ناشی از انتقام‌جویی است. فقر، تبعیض، اعمال خشونت، تحقیر و تجاوز موجب می‌شوند روان افرادی که به جرگه تروریست‌ها می‌پیوندند آنچنان آزرده شود که برای رهایی از فشارهای روحی و انتقام‌جویی داوطلبانه عملیات تروریستی انجام دهند تا به قول آنها دلشان خنک شود. البته وعده وعیدهای رهبرانشان و القای باورهای انحرافی و رادیکال در تحریک و تشدید علائق تروریست‌ها به عملیات انتحاری و تروریستی بی‌تأثیر نیست.
اینکه به آنها گفته شود اگر در این عملیات شهید شدید ناهار میهمان پیامبرید و یا بهشت در انتظارتان است؛ آن هم عملیاتی که در آن انسان‌های بی‌گناه مسلمان کشته می‌شوند و نه کافران و ملحدین جای تأسف دارد.
ما باید بیش از این هوشیار باشیم و بدانیم که بخشی از امنیت داخلی ما به امنیت خارجی مرزها و فرامرزهای ما برمی‌گردد. زیرا اگر کشورهای همسایه ما گرفتار تروریسم و یا باورهای سلفی و طالبانی‌اند، دود آتشی که آنها برافروخته‌اند به چشم ما هم می‌رود و مرزهای ما را ناامن خواهند کرد و منافع ملی ما را در این کشورها تهدید و یا ضایع می‌کنند.
نکته مهم‌تر آنکه عملیات تروریستی داعش یا طالبان و یا هر زهر مار دیگری که به نام اسلام در کشورهای مختلف اعم از کشورهای اسلامی یا غیر اسلامی انجام می‌شود به اسلام‌هراسی دامن می‌زند و مسلمانان را در تیررس شماتت و آزار و یا اخراج و بی‌خانمانی قرار می‌دهد؛ مضافاً اینکه تخم ناباوری اسلامی را به دلیل تبلیغات غلط و نشان دادن چهره خشنی از اسلام در اذهان عموم مردم دنیا می‌کارد.
پس بجاست تمامی مسلمانان و حتی کشورهای غیرمسلمان در برابر تروریسم و مقابله با آن متحد و یکپارچه بایستند و این تخم هرز را از مزرعه سرسبز اسلام از ریشه در آورند. البته مقابله با تروریسم داعشی و طالبانی و امثالهم صرفاً یک عملیات نظامی نیست، بلکه آمریکا و اروپا باید چشم‌هایشان را باز کنند و جهان پیرامون را به گونه دیگری، یعنی واقعیت آن را ببینند. همه انسان‌ها به رفاه، غذا، مسکن و شغل و بهداشت و امنیت نیاز دارند، مثل مشهوری است که می‌گوید: اگر همسایه‌ات در رفاه باشد، خانه‌ات امن است.
اسلام هم بر این باور است که اگر بوی غذایت تا هفت خانه برود می‌باید از آن غذا به اهالی آن هفته خانه بچشانی. نمی‌توان کاخی امن در کنار کوخ‌های ناامن احداث کرد و در آن احساس امنیت نمود.
اگر جهان به این روند کنونی ادامه دهد، آینده هیچ کشوری در امنیت و رفاه نخواهد بود.
نطفه تروریسم در لقمه‌های اضافی دهان‌های گشاد رشد می‌کند و چهره خشن خود را بعد از تولد نشان می‌دهد. گاه به نام دین یا مذهب و گاه در چهره نیهلیسم و پوچ‌گرایی.
والسلام