یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
کشتی در این گرداب‌ها
دانش‌آموزان به این دلیل که بخش قابل توجهی از بازخورد تأثیرات تربیتی و آموزشی را در مراحل بعدی زندگی خود بروز می‌دهند و همچنین از این جهت که کمتر پیش می‌آید تا با سرعت به تحریکات بیرونی پاسخ دهند، چندان در تیررس نگاه نگران خانواده‌ها قرار ندارند و متولیان آموزشی و تربیتی نیز با توجه به اینکه در قالب بخشنامه‌ها و توصیه‌نامه‌های اداری انجام وظیفه می‌کنند خود را ناگزیر به رصد کردن پیامدهای درازمدت شیوه‌های اعمال شده از سوی معلمان و مربیان نمی‌دانند.
هنگامی که از بالا به دانش‌آموزان نگاه می‌کنیم می‌بینیم که از یک سو آموزش و پرورش، از سویی دیگر اجتماع، از دیگر سو رسانه‌ها و صدا و سیما و از یک سمت متفاوت رسانه‌های بی‌مرز و مجازی در رقابتی تنگاتنگ با یکدیگر برای تأثیرگذاری بر دانش‌آموزان عمل می‌کنند. ضمن این که از چنین منظری صدا و سیما و آموزش و پرورش در یک سمت قرار نمی‌گیرند زیرا جنس تأثیرگذاری‌ها متفاوت است.
اجتماع نیز ملغمه‌ای از تحریک‌ها، انگیزه‌بخشی‌ها، بازدارندگی‌ها، هشدارها، انحرافات گوناگون و نهایتاً جهت‌دهی‌های خاص خود را دارد. نباید فراموش کرد که سبک زندگی جدید از میزان تأثیر‌گذاری پدر و مادر بر فرزندان کاسته و تک‌فرزندی نیز منجر به همنشینی کودکان با کودکانی دیگر می‌شود که در فضای خانوادگی یکسانی تربیت نشده‌اند. (ادامه…)